I NSP 142/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została ona wniesiona osobiście przez stronę, mimo obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego.
Skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym, domagając się stwierdzenia naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz odszkodowania. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy ustawy o skardze na przewlekłość oraz Kodeksu postępowania cywilnego, stwierdził, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ skarga została sporządzona osobiście przez skarżącą, Sąd Najwyższy odrzucił ją.
Skarżąca C. Z. złożyła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (...) pod sygn. akt III AUa (...). Domagała się stwierdzenia przewlekłości postępowania, wydania zaleceń merytorycznego rozpatrzenia apelacji oraz przyznania odszkodowania w kwocie 3000 złotych. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę, odwołał się do ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zgodnie z art. 8 ust. 2 tej ustawy, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym. W przypadku skargi rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy, kluczowe są przepisy o zastępstwie procesowym. Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z pewnymi wyjątkami, które nie miały zastosowania w tej sprawie. Ponieważ skarga została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą, z pominięciem wymaganego przymusu adwokacko-radcowskiego, Sąd Najwyższy, na podstawie powołanych przepisów, odrzucił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga taka podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stosuje przepisy o zastępstwie procesowym z Kodeksu postępowania cywilnego, zgodnie z którymi w postępowaniu przed SN obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Skarga na przewlekłość, nawet jeśli dotyczy innej dziedziny prawa, jest rozpoznawana przez SN, co skutkuje obowiązkiem stosowania tych przepisów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (wobec skarżącej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. Z. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Sąd Apelacyjny w (...) | instytucja | organ postępowania |
| Sąd Okręgowy w K. | instytucja | organ postępowania |
| organ rentowy | organ_państwowy | strona w postępowaniu apelacyjnym |
| Skarb Państwa | instytucja | potencjalny dłużnik odszkodowania |
Przepisy (5)
Główne
ustawa o skardze na przewlekłość art. 2 § 1
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
Strona może wnieść skargę, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych lub dla załatwienia sprawy egzekucyjnej.
k.p.c. art. 87 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Pomocnicze
ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
W sprawach nieuregulowanych w ustawie, do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący zażalenia, stosowany przez analogię.
k.p.c. art. 398 § 6
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący skargi kasacyjnej, stosowany przez analogię.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek stosowania przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, wynikający z art. 87¹ § 1 k.p.c. Skarga na przewlekłość postępowania, nawet jeśli dotyczy innej dziedziny, jest rozpoznawana przez Sąd Najwyższy, co implikuje stosowanie przepisów procesowych SN.
Godne uwagi sformułowania
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych Skarga na przewlekłość postępowania w sprawach cywilnych (...) wniesiona przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych
Skład orzekający
Ewa Stefańska
przewodniczący, sprawozdawca
Paweł Czubik
członek
Grzegorz Żmij
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku stosowania przymusu adwokacko-radcowskiego w skardze na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarga jest wnoszona osobiście do Sądu Najwyższego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter czysto proceduralny i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą wymogów formalnych skargi do Sądu Najwyższego.
Dane finansowe
WPS: 3000 PLN
odszkodowanie: 3000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NSP 142/21 POSTANOWIENIE Dnia 1 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi C. Z. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. III AUa (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 1 września 2021 r. odrzuca skargę. UZASADNIENIE C. Z. (dalej: „skarżąca”) pismem datowanym na 13 lipca 2021 r. wniosła sporządzoną osobiście skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. III AUa (…), domagając się stwierdzenia, że w sprawie tej doszło do nieuzasadnionej zwłoki związanej z brakiem podjęcia czynności zmierzających do merytorycznego załatwienia sprawy. Skarżąca wniosła przy tym o wydanie Sądowi Apelacyjnemu w (…) zalecenia merytorycznego rozpatrzenia apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z 8 stycznia 2020 r., a także o przyznanie od Skarbu Państwa kwoty 3 000 złotych tytułem odszkodowania. C. Z. wniosła również o zasądzenie na swoją rzecz kosztów sądowych według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 75, ze zm., zwanej dalej: „ustawą o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla jej rozstrzygnięcia, albo trwa dłużej, niż to konieczne dla załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Podkreślić przy tym należy, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie o skardze na przewlekłość do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy (art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość). W przypadku skargi rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy niezbędne jest w tym zakresie sięgnięcie do przepisów o postępowaniu zażaleniowym w sprawach cywilnych regulujących zdolność postulacyjną strony. W myśl art. 87 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (§ 1), chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy (§ 2). Zasada ta znajduje zastosowanie do skargi na przewlekłość postępowania, podlegającej rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy i to niezależnie od przedmiotu postępowania, którego dotyczy zarzucana przewlekłość. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest zatem wyłączona. Skarga na przewlekłość postępowania w sprawach cywilnych (w tym z zakresu ubezpieczeń społecznych), wniesiona przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych (zob. uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04; postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 lipca 2019 r., I NSP 52/19 i z 11 września 2019 r. I NSP 7/19). W niniejszej sprawie skarga C. Z. na przewlekłość postępowania została sporządzona i podpisana przez samą skarżącą z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego, co skutkuje koniecznością jej odrzucenia. Z powyższych względów, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c. w związku z art. 398 6 § 3 k.p.c. i art. 87 1 § 1 k.p.c., orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI