I CSP 3/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania z powodu braku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
R. B. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, domagając się stwierdzenia zwłoki w sprawie dotyczącej skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, powołując się na obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, który nie został spełniony przez skarżącego.
Skarżący R. B. wniósł skargę na podstawie ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym. Sprawa dotyczyła skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w W. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 87¹ § 1 i 2 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (z pewnymi wyjątkami), stwierdził, że skarżący nie należał do kręgu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku. W związku z tym skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie przepisów k.p.c. oraz ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, obowiązuje, chyba że skarżący należy do kręgu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 87¹ § 1 i 2 k.p.c., który reguluje zastępstwo procesowe przed Sądem Najwyższym, wskazując, że przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu ze skargi na przewlekłość, jeśli jest ona właściwa dla Sądu Najwyższego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. B. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (6)
Główne
ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.
Ustawa o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Ustawa reguluje możliwość wniesienia skargi na przewlekłość postępowania.
k.p.c. art. 87¹ § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z pewnymi wyjątkami. Przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. art. 8 § ust. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w sprawach o przewlekłość postępowania. Niespełnienie przez skarżącego wymogu zastępstwa procesowego.
Godne uwagi sformułowania
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu
Skład orzekający
Anna Owczarek
przewodniczący
Józef Frąckowiak
członek
Paweł Grzegorczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w Sądzie Najwyższym w sprawach o przewlekłość postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący nie jest zwolniony z obowiązku zastępstwa procesowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej związanej z dostępem do Sądu Najwyższego w sprawach o przewlekłość postępowania, jednak jej rozstrzygnięcie jest oparte na standardowej interpretacji przepisów.
“Brak adwokata w Sądzie Najwyższym? Skarga odrzucona!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CSP 3/18 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Paweł Grzegorczyk (sprawozdawca) w sprawie ze skargi R. B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w W. w sprawie VI S …/17, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2018 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE R. B. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej - „ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.”), domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w W. w sprawie o sygnaturze VI S […]/17. Zgodnie z art. 87 1 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (por. uchwałę Sądu Najwyższego (zasada prawna) z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71, a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2011 r., II CSP 1/11, niepubl.). Z treści skargi nie wynikało, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 87 1 § 2 k.p.c.), toteż skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 87 1 w związku z art. 394 1 § 3, art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.). Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw kc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI