I NSP 133/21

Sąd Najwyższy2021-09-07
SNinneprawo procesoweWysokanajwyższy
przewlekłość postępowaniaSąd Najwyższyskargazastępstwo procesoweadwokatradca prawnybezskuteczność czynnościniedopuszczalność skargi

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została wniesiona przez stronę osobiście, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika.

Skarżący wniósł skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przed Sądem Apelacyjnym. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz własne orzecznictwo, stwierdził, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ skarga została wniesiona osobiście przez stronę, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, została odrzucona jako niedopuszczalna.

Skarżący A. K. wniósł skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. I S (…). Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, odwołał się do ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Kluczowym argumentem do odrzucenia skargi było zastosowanie art. 87¹ § 1 k.p.c., który stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd podkreślił, że czynności procesowe podejmowane osobiście przez stronę przed Sądem Najwyższym są bezskuteczne, chyba że strona należy do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania (co nie miało miejsca w tym przypadku). Dodatkowo, sąd wskazał na art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość, który wyklucza możliwość wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie. W konsekwencji, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym nie może być wniesiona osobiście przez stronę, lecz wymaga zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 87¹ § 1 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Podkreślono, że czynności procesowe podejmowane osobiście przez stronę są bezskuteczne, chyba że należą do wyjątków określonych w ustawie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (odrzucenie skargi)

Strony

NazwaTypRola
A. K.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 87¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego.

ustawa o skardze na przewlekłość art. 3

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie.

Pomocnicze

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § ust. 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Bezskuteczność czynności procesowych podejmowanych osobiście przez stronę przed Sądem Najwyższym. Niedopuszczalność wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie przewlekłości.

Godne uwagi sformułowania

czynności procesowe podejmowane osobiście przez stronę przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków określonych w art. 87¹ § 2 k.p.c., są bezskuteczne nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie

Skład orzekający

Joanna Lemańska

przewodniczący

Marek Dobrowolski

członek

Maria Szczepaniec

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wymogi formalne dotyczące wnoszenia skargi na przewlekłość do Sądu Najwyższego, w szczególności obowiązek profesjonalnego zastępstwa procesowego."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie skarg wnoszonych do Sądu Najwyższego i sytuacji, gdy strona nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest ważne z punktu widzenia praktyki procesowej, przypominając o fundamentalnych wymogach formalnych przy wnoszeniu skargi do Sądu Najwyższego, co jest kluczowe dla prawników.

Skarga do Sądu Najwyższego wniesiona osobiście? Sąd Najwyższy przypomina: to błąd!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NSP 133/21
POSTANOWIENIE
Dnia 7 września 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący)
‎
SSN Marek Dobrowolski
‎
SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi A. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem
Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. I S (…),
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 7 września 2021 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
A. K. (dalej: skarżący) pismem z 28 kwietnia 2021 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 16 lipca 2021 r.,
wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: skarga na przewlekłość), w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w
(…)
w sprawie o sygn. I S
(…)
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki przed Sądem Okręgowym w B. w sprawie o sygn. I C (…).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga na przewlekłość jest uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 2004
r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w
postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018 r., poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość).
Zasady zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym określa art. 87
1
k.p.c., zgodnie z którym w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, jak również przy czynnościach procesowych związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji, obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87
1
§ 1 k.p.c.). Powyższe znajduje również zastosowanie w postępowaniu ze skargi na przewlekłość, gdy do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że czynności procesowe podejmowane osobiście przez stronę przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków określonych w art. 87
1
§ 2 k.p.c., są bezskuteczne (por. postanowienia Sądu Najwyższego z:
19 czerwca 2017 r., III SPP 32/17; 21 marca 2019 r., I NSP 1/19;
25 czerwca 2019 r., V CZ 48/19).
Z treści skargi na przewlekłość nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 87
1
§ 2 k.p.c.). W konsekwencji, na podstawie art. 87
1
w zw. z art. 394
1
§ 3, art. 398
21
i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w
(…)
w sprawie I S
(…)
jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Ponadto należy zauważyć, że stosownie do
art. 3
ustawy o skardze na przewlekłość
nie jest dopuszczalne
wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest
stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z:
20 lipca 2010 r., III SPP 16/10; 12 marca 2019 r., I NSP 100/18; 19 stycznia 2021 r., I NSP 186/20
). W takim przypadku, również wniesienie skargi na przewlekłość przez profesjonalnego pełnomocnika, skutkuje jej odrzuceniem.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI