I NSP 44/20

Sąd Najwyższy2020-05-19
SNinneprzewlekłość postępowaniaŚrednianajwyższy
sąd najwyższyprzewlekłość postępowaniaskargapełnomocnikbezskuteczność czynnościpostępowanie cywilneCOVID-19

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została wniesiona osobiście przez stronę, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest wymogiem w postępowaniu przed SN.

R. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, dotyczącą sprawy o przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym. Sąd Najwyższy wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, jednak skarżący nie odebrał przesyłki. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku wymogu złożenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest obligatoryjne przed Sądem Najwyższym.

Skarżący R. B. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, która dotyczyła postępowania w sprawie skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym. Sąd Najwyższy wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie sygnatury akt sprawy toczącej się przed Sądem Najwyższym, której skarga dotyczy. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego, jednak przesyłka nie została odebrana. Mimo zawieszenia biegu terminu na uzupełnienie braków formalnych z powodu pandemii COVID-19, Sąd Najwyższy odrzucił skargę. Uzasadnieniem była niedopuszczalność skargi z powodu niedochowania wymogu złożenia jej za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego), co jest obligatoryjne w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. Czynności podjęte osobiście przez stronę w postępowaniu przed SN są bezskuteczne, chyba że zachodzą wyjątki określone w przepisach. Brak ten jest nieusuwalny, co skutkowało odrzuceniem skargi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym musi być wniesiona za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego).

Uzasadnienie

W postępowaniu cywilnym przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego. Dotyczy to również postępowania ze skargi na przewlekłość. Czynności podjęte osobiście przez stronę są bezskuteczne, z zastrzeżeniem wyjątków, które w tym przypadku nie miały zastosowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strony

NazwaTypRola
R. B.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 87¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym.

ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § ust. 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Zastosowanie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Pomocnicze

k.p.c. art. 87¹ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wyjątki od obowiązku zastępstwa procesowego.

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa odrzucenia skargi.

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o postępowaniu zażaleniowym.

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o postępowaniu zażaleniowym.

ustawa COVID-19 art. 15zzs § ust. 1

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Zawieszenie biegu terminów w związku z pandemią.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga wniesiona osobiście przez stronę, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, jest niedopuszczalna w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Godne uwagi sformułowania

Mimo że z dniem 31 marca 2020 r. na mocy art. 15zzs ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (...) bieg terminu na uzupełnienie braku formalnego przez R. B. został zawieszony, nie jest konieczne oczekiwanie na jego uzupełnienie, ponieważ skarga jest niedopuszczalna z uwagi na niedochowanie wymogu złożenia skargi za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika. W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87¹ § 1 k.p.c.), co dotyczy też postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego. Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. Skarga wniesiona przez R. B. osobiście, ze względu na art. 87¹ § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 87¹ § 2 k.p.c., dotknięta jest brakiem nieusuwalnym, co powoduje konieczność jej odrzucenia.

Skład orzekający

Marcin Łochowski

przewodniczący

Leszek Bosek

sprawozdawca

Aleksander Stępkowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu profesjonalnego pełnomocnika w Sądzie Najwyższym, nawet w sprawach dotyczących skarg na przewlekłość, oraz brak możliwości uzupełnienia tego braku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania przed SN i wymogów formalnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczową zasadę proceduralną dotyczącą wymogu profesjonalnego pełnomocnika przed Sądem Najwyższym, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów.

Czy możesz sam reprezentować się w Sądzie Najwyższym? Ten wyrok wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NSP 44/20
POSTANOWIENIE
Dnia 19 maja 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marcin Łochowski (przewodniczący)
‎
SSN Leszek Bosek (sprawozdawca)
‎
SSN Aleksander Stępkowski
w sprawie ze skargi R. B.
na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2020 r.,
odrzuca skargę.
Pismem z 22 lutego 2020 r. R. B.  wniósł osobiście skargę na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego „w sprawie skargi na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie sygnatura V S (…)”. Zarządzeniem z 13 marca 2020 r. przewodnicząca wydziału I Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wezwała skarżącego do
uzupełnienia braku formalnego skargi przez oznaczenie sygnatury akt sprawy toczącej się przed Sądem Najwyższym, której skarga ta dotyczy – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało wysłane za pośrednictwem operatora pocztowego na adres zamieszkania skarżącego wskazany w skardze, który w dniu 30 marca 2020 r., wobec nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania, pozostawił w jego skrzynce pocztowej awizo z informacją o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej.
Ponieważ skarżący nie odebrał przesyłki w terminie, w dniu 15 kwietnia 2020 r. została ona nadana z powrotem do Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Mimo że z dniem 31 marca 2020 r. na mocy art. 15zzs ust. 1 ustawy z
2
marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.) bieg terminu na uzupełnienie braku formalnego przez R. B.  został zawieszony, nie  jest konieczne oczekiwanie na jego uzupełnienie, ponieważ skarga jest niedopuszczalna z uwagi na niedochowanie wymogu złożenia skargi za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika.
W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87
1
§ 1 k.p.c.), co dotyczy też postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość).
Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 87
1
§ 2 k.p.c., są bezskuteczne (postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06; 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12; 18 października 2018 r., I NSP 75/18; 24 maja 2019 r., I NSP 27/19).
Skarga wniesiona przez R. B.  osobiście, ze względu na art. 87
1
§ 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 87
1
§ 2 k.p.c., dotknięta jest brakiem nieusuwalnym, co powoduje konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów o
postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym (art. 370 w związku z art. 394
1
§ 3 i art. 398
21
k.p.c. oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość).
Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI