I NSP 131/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania z powodu jej wniesienia osobiście przez stronę, naruszając tym samym obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Skarżący K.K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądami Apelacyjnym i Okręgowym, domagając się zbadania przyczyn długotrwałości sprawy i przyznania zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując na naruszenie art. 87¹ § 1 k.p.c. nakazującego zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Skarżący K.K. złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wskazując na długotrwałość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (...) (sygn. akt I ACa (...)) oraz Sądem Okręgowym w O. (sygn. akt I C (...)), które toczy się od 3 kwietnia 2018 r. Skarżący podniósł również zarzuty dotyczące braku wysłuchania go w sprawie oraz odmowy dostępu do akt. Wniósł o przyznanie zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę na posiedzeniu niejawnym, postanowił ją odrzucić. Uzasadnienie opiera się na art. 87¹ § 1 k.p.c., który stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Sąd podkreślił, że zasada ta ma zastosowanie do skarg na przewlekłość postępowania, niezależnie od przedmiotu sprawy. Ponieważ skarga została wniesiona osobiście przez K.K., z naruszeniem wymogu przymusowego zastępstwa procesowego, Sąd Najwyższy uznał ją za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga wniesiona osobiście przez stronę, z naruszeniem wymogu zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 87¹ § 1 k.p.c. nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, co dotyczy również skarg na przewlekłość postępowania. Wniesienie skargi osobiście przez stronę stanowi naruszenie tego wymogu i skutkuje jej odrzuceniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.K. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta ma zastosowanie do skargi na przewlekłość postępowania.
Pomocnicze
u.s.p.p. art. 8 § ust. 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 87¹ § 1 k.p.c. poprzez wniesienie skargi osobiście przez stronę, z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego.
Godne uwagi sformułowania
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Czynności podejmowane w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez stronę osobiście, z zastrzeżeniem art. 87¹ § 2 k.p.c., są niedopuszczalne. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest zatem wyłączona.
Skład orzekający
Mirosław Sadowski
przewodniczący-sprawozdawca
Adam Redzik
członek
Aleksander Stępkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w sprawach dotyczących przewlekłości postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji wniesienia skargi osobiście przez stronę, z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest istotna z punktu widzenia procedury cywilnej, szczególnie dla prawników praktyków, ale jej stan faktyczny jest rutynowy, a rozstrzygnięcie opiera się na formalnym wymogu procesowym.
“Sąd Najwyższy odrzuca skargę. Dlaczego? Zbyt duża samodzielność strony.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NSP 131/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Adam Redzik SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi K.K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. I ACa (…) oraz przed Sądem Okręgowym w O. w sprawie o sygn. I C (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 września 2021 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Skarżący K.K., osobiście, pismem z 10 lipca 2021 r. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…), sygn. akt I ACa (…) oraz Sądem Okręgowym w O., sygn. akt I C (…). Skarżący wniósł o zbadanie, dlaczego sprawa toczy się tak długo, bo od 3 kwietnia 2018 r. Skarżący podniósł, że nie został wysłuchany w sprawie, odmówiono mu także dostępu do akt sprawy. Wobec powyższego skarżący wniósł o przyznanie „kwoty solidarnej wedle uznania sądu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 87 1 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta znajduje zastosowanie do skargi na przewlekłość postępowania, podlegającej rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy i to niezależnie od przedmiotu postępowania, którego dotyczy zarzucana przewlekłość. Czynności podejmowane w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez stronę osobiście, z zastrzeżeniem art. 87 1 § 2 k.p.c., są niedopuszczalne. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest zatem wyłączona. Skarga na przewlekłość postępowania w sprawach cywilnych (w tym z zakresu ubezpieczeń społecznych), wniesiona przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04; postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 lipca 2019 r., I NSP 52/19 i z 11 września 2019 r., I NSP 7/19). K.K. wniósł przedmiotową skargę osobiście, tj. z naruszeniem wymogu określonego w art. 87 1 § 1 k.p.c., tj. z pominięciem przymusu adwokacko - radcowskiego, co skutkuje koniecznością jej odrzucenia. Z powyższych względów, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 87 1 § 1 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398 6 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia . as
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI