I NSP 113/20

Sąd Najwyższy2020-09-22
SNinneinneŚrednianajwyższy
przewlekłość postępowaniaSąd Najwyższyskargazastępstwo procesoweniedopuszczalność skargi

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania z powodu braku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.

Skarżąca M. T. złożyła skargę na przewlekłość postępowania apelacyjnego, domagając się rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące zastępstwa procesowego, uznał skargę za niedopuszczalną z powodu braku formalnego reprezentowania skarżącej przez adwokata lub radcę prawnego. W konsekwencji, skarga została odrzucona.

Skarżąca M. T. wniosła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wskazując na przewlekłość postępowania apelacyjnego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (...) pod sygn. akt I ACa (...). Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie opiera się na art. 87¹ § 1 i 2 k.p.c., który stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z pewnymi wyjątkami. Sąd uznał, że skarżąca nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku, a skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 87¹ w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, skarga podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie jest objęty wyjątkiem od obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 87¹ § 1 i 2 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z pewnymi wyjątkami. Ponieważ skarżąca nie należała do kręgu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku, jej skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
M. T.osoba_fizycznaskarżąca

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 87¹ § § 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z określonymi wyjątkami.

Pomocnicze

ustawa o skardze na naruszenie prawa strony art. 9 § ust. 2

Ustawa o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak formalnego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.

Godne uwagi sformułowania

w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu

Skład orzekający

Joanna Lemańska

przewodniczący-sprawozdawca

Tomasz Demendecki

członek

Paweł Księżak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogów formalnych dotyczących zastępstwa procesowego w skardze na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji braku zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w skardze na przewlekłość przed SN.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu formalnego postępowania sądowego, jakim jest zastępstwo procesowe, ale jej rozstrzygnięcie jest rutynowe i nie zawiera przełomowych interpretacji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NSP 113/20
POSTANOWIENIE
Dnia 22 września 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Demendecki
‎
SSN Paweł Księżak
w sprawie ze skargi M. T.
‎
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. akt I ACa (…)
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 września 2020 r.
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
M. T.  (dalej: skarżąca) wnioskiem z dnia 28 listopada 2019 r., działając w imieniu własnym, na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w   postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na naruszenie prawa strony), złożyła skargę na przewlekłość postępowania apelacyjnego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…) I Wydział Cywilny pod sygn. akt I ACa (…)
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 87
1
§ 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis   ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (uchwała Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71 - zasada prawna).
Z treści skargi nie wynikało, aby skarżąca należała do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 87
1
§ 2 k.p.c.), dlatego skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 87
1
w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o naruszeniu prawa strony).
Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI