I NSP 111/21

SN
Sygn. akt I NSP 111/21
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Leszek Bosek
‎
SSN Tomasz Demendecki
w sprawie ze skargi M. S.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. akt
II S (...)
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
i Spraw Publicznych w dniu 21 lipca 2021 r.,
1.
pozostawia skargę bez rozpoznania;
1.
zwalnia skarżącego M. S. od opłaty oraz od wydatków niniejszego postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Pismem z 11 czerwca 2021 r. M. S. (dalej: skarżący) wystąpił do
Sądu Najwyższego o stwierdzenie, że w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie pod sygn. akt II S 12/21, tj. w sprawie ze skargi wniesionej przez skarżącego na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w  L. (V S (…)), doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania powyższej sprawy
bez nieuzasadnionej zwłoki.
Skarżący domagał się:
1.
stwierdzenia przewlekłości postępowania w powyższej sprawie;
2.
przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł tytułem odszkodowania;
3.
wydania przez Sąd Najwyższy zalecenia orzekania w związku z
realiami, treściami wnoszonymi przez skarżącego, logiką i odpowiednimi zasadami.
Postanowieniem z 26 maja 2021 r. (II S (…)) Sąd Apelacyjny w (…) pozostawił skargę skarżącego bez rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że skarga na przewlekłość postępowania była niedopuszczalna z uwagi na to, że nie przysługuje ona w przypadku postępowań, które  same dotyczą skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o
skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania), s
trona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (
przewlekłość
postępowania).
Natomiast zgodnie z art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, wyłącznie w
sprawach postępowań wymienionych enumeratywnie w powołanym przepisie. Zawiera on katalog zamknięty, którego zakres nie może zostać poszerzony o żadne dodatkowe kategorie postępowań.
W zestawieniu tym nie uwzględniono postępowania ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W związku z tym słusznie przyjął Sąd Apelacyjny w (…) w rozstrzygnięciu sprawy o sygn. akt II S (…), że skarga
na przewlekłość
postępowania we wskazanym przypadku nie przysługiwała (podobnie np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 września 2019 r., I NSP 93/19; z 24 maja 2019 r., I NSP 35/19; z 13 kwietnia 2018 r., KSP
14/18
). Z tych względów również niniejsza skarga na przewlekłość postępowania nie może być merytorycznie rozpoznana.
Co więcej, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o przewlekłości postępowania, wniesienie skargi na przewlekłość postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w toku postępowania, którego ta skarga dotyczy. W przeciwnym razie musi być ona uznana za niedopuszczalną z mocy prawa. Powyższa sytuacja zaistniała również w przypadku niniejszej skargi. Postępowanie
w sprawie ze skargi skarżącego na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. akt II S (…)  zostało zakończone 26 maja 2021 r.
Tymczasem skarżący wniósł skargę na przewlekłość powyższego postępowania dopiero 11 czerwca 2021 r.
W związku z powyższym nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie niniejszej skargi. Z tego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art. 623 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, Sąd Najwyższy zwolnił skarżącego od opłaty oraz od wydatków niniejszego postępowania.