I NSP 102/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z powodu niezachowania wymogu zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika.
Skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym, jednak Sąd Najwyższy odrzucił ją jako niedopuszczalną. Głównym powodem było niezachowanie przez skarżącą obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. Sąd podkreślił, że skarga została wniesiona w terminie, ale brak profesjonalnego pełnomocnika skutkował jej odrzuceniem.
Skarżąca D.K. złożyła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (...) pod sygn. akt III AUa (...). Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niezachowanie warunków z art. 87¹ § 1 k.p.c., czyli brak zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym. W tym przypadku, jako że skarga dotyczyła postępowania cywilnego, zastosowanie miały przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Art. 87¹ § 1 k.p.c. stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy również czynności podejmowanych przed sądem niższej instancji. Skarżąca wniosła skargę osobiście, nie dopełniając tego obowiązku. Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym skarga na przewlekłość może być wniesiona jedynie w toku postępowania. W tej sprawie skarga została złożona przed wydaniem wyroku przez Sąd Apelacyjny, co oznaczało, że nie było podstaw do jej odrzucenia z tego powodu. Jednakże, brak profesjonalnego pełnomocnika był decydujący dla odrzucenia skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie dopełni obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest wymogiem z art. 87¹ § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Prezes Sądu Apelacyjnego w [...]
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D.K. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Skarb Państwa - Prezes Sądu Apelacyjnego w [...] | organ_państwowy | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
ustawa o skardze na przewlekłość postępowania art. 8 § ust. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezachowanie przez skarżącą obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Skład orzekający
Tomasz Demendecki
przewodniczący-sprawozdawca
Paweł Czubik
członek
Krzysztof Wiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych, ponieważ dotyczy formalnych wymogów wnoszenia skargi na przewlekłość postępowania, w szczególności obowiązku posiadania profesjonalnego pełnomocnika.
“Brak profesjonalnego pełnomocnika to pewne odrzucenie skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NSP 102/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi D.K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie III AUa (…), z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w […]. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 31 sierpnia 2021 r.: odrzuca skargę. UZASADNIENIE D. K. (dalej także: Skarżąca) wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. akt III AUa (…). W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w (…) zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o odrzucenie skargi wobec niezachowania przez Skarżącą warunków z art. 87 1 § 1 k.p.c . Wskazał ponadto, że w sprawie głównej w dniu 15 czerwca 2021 r. zapadł wyrok. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wniesiona przez D. K. skarga dotyczyła postępowania cywilnego, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. akt III AUa (…). W niniejszej sprawie właściwe pozostają zatem przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. 2020, poz. 1575 ze zm.; dalej: k.p.c. ). Stosownie do art. 87 1 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Tymczasem Skarżąca wniosła pismo obejmujące skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki osobiście – przez co nie dopełniła obowiązku, wynikającego z art. 87 1 § 1 k.p.c. Tym samym, wniesiona skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy i jako taka podlega odrzuceniu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z: 2 października 2019 r., I NSP 103/19; 16 kwietnia 2019 r., I NSP 5/19; 21 marca 2019 r., I NSP 1/19; 19 czerwca 2017 r., III SPP 32/17). Na marginesie należy zwrócić uwagę na stanowisko utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazujące, że ponieważ skarga na przewlekłość postępowania może być wniesiona jedynie w toku postępowania (a więc do czasu zakończenia postępowania co do istoty sprawy), to późniejsze jej wniesienie jest niedopuszczalne, co prowadzi do odrzucenia tego środka prawnego przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o postępowaniu zażaleniowym obowiązujących w postępowaniu, którego skarga dotyczy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 lipca 2005 r., III SPP 127/05, PiZS 2005, nr 11, s. 25; z 19 stycznia 2006 r., III SPP 162/05, LEX nr 439157; z 21 września 2010 r., III SPP 19/10, LEX nr 667498; z 7 sierpnia 2014 r., III SPP 204/14, OSNP 2016, nr 7, poz. 95). W rozpoznawanej sprawie skarga na przewlekłość została złożona pismem z 6 maja 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem jeszcze w toku postępowania w sprawie o sygn. akt III AUa (…), którego skarga dotyczy. Wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) kończący wskazane postępowanie, zapadł bowiem w dniu 15 czerwca 2021 r. Wobec powyższego sam ten fakt nie mógł być podstawą do odrzucenia skargi. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z 398 6 § 3 k.p.c. w zw. z art. 87 1 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI