I NSNc 648/21

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z powództwa R. sp. z o.o. w W. przeciwko P. R. i U. R. o zapłatę, w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2022 r., sygn. akt I NSNc 648/21. Sąd Najwyższy stwierdził, że w uzasadnieniu wyroku z 20 kwietnia 2022 r. na stronie 25 znajduje się niedokładność. Pierwotne zdanie brzmiało: „W konsekwencji, na podstawie art. 27 k.p.c., sprawę należało przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach, jako właściwemu miejscowo.”. Sąd Najwyższy uznał, że zachodzi podstawa do sprostowania tej omyłki na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 95 ust. 1 uSN w zw. z art. 398^21^ k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Sprostowanie polegało na zastąpieniu błędnego zdania następującym: „W konsekwencji, na podstawie art. 27 k.p.c., Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej powinien przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach, jako właściwemu miejscowo.”. Uzasadnienie wskazuje, że pierwotny wyrok uchylił nakaz zapłaty Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu samemu sądowi, który następnie uznał się za niewłaściwy miejscowo i przekazał sprawę do Tarnowskich Gór. Sprostowanie miało na celu doprecyzowanie, który sąd powinien dokonać przekazania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający