I Ns 94/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odrzucił wniosek o zniesienie współwłasności, ponieważ sprawa o ten sam przedmiot i między tymi samymi stronami została już prawomocnie zakończona ugodą sądową.
Wnioskodawczyni złożyła wniosek o zniesienie współwłasności nieruchomości, która miała być sprzedana zgodnie z ugodą zawartą w poprzedniej sprawie. Uczestnik chciał zniesienia współwłasności na warunkach ugody. Sąd, powołując się na art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 618 § 3 k.p.c., odrzucił wniosek z powodu powagi rzeczy osądzonej i prekluzji roszczeń, gdyż sprawa o ten sam przedmiot i między tymi samymi stronami została już prawomocnie zakończona ugodą.
Wnioskodawczyni K. J. złożyła wniosek o podział majątku wspólnego byłych małżonków, dotyczący zabudowanej nieruchomości, która miała zostać sprzedana zgodnie z ugodą zawartą w poprzedniej sprawie (sygn. akt I Ns 139/13). Ugoda ta przewidywała sprzedaż nieruchomości za cenę nie niższą niż 590 000 zł. Ponieważ sprzedaż nie doszła do skutku z powodu przeszkód stawianych przez uczestnika I. J., wnioskodawczyni wniosła o przyznanie nieruchomości na wyłączną własność uczestnika z obowiązkiem spłaty na jej rzecz. Uczestnik natomiast wnosił o zniesienie współwłasności zgodnie z warunkami ugody. Sąd Rejonowy w Ciechanowie, analizując sprawę, stwierdził, że zarówno strony, jak i przedmiot postępowania są tożsame z poprzednią sprawą zakończoną prawomocną ugodą. Powołując się na art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. (zakaz ponownego rozpoznawania sprawy o to samo roszczenie) oraz art. 618 § 3 k.p.c. (prekluzja roszczeń po uprawomocnieniu się postanowienia o zniesieniu współwłasności), Sąd odrzucił wniosek z powodu powagi rzeczy osądzonej. Sąd odstąpił również od obciążania wnioskodawczyni kosztami sądowymi, od których była zwolniona, i przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w kwocie 60 zł plus VAT.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odrzuci wniosek.
Uzasadnienie
Sąd odrzucił wniosek na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. z powodu powagi rzeczy osądzonej, ponieważ sprawa o ten sam przedmiot i między tymi samymi stronami została już prawomocnie zakończona ugodą. Dodatkowo, zgodnie z art. 618 § 3 k.p.c., po uprawomocnieniu się postanowienia o zniesieniu współwłasności, uczestnik nie może dochodzić roszczeń objętych tym postępowaniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. J. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| I. J. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 618 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Po uprawomocnieniu się postanowienia o zniesieniu współwłasności, uczestnik nie może dochodzić roszczeń wskazanych w art. 618 § 1 k.p.c., chociażby nie były one zgłoszone w tym postępowaniu. Przepis ten ma charakter materialnoprawny.
k.p.c. art. 199 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku lub została prawomocnie zakończona, sąd odrzuci wniosek.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. stosuje się odpowiednio w postępowaniu nieprocesowym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 618 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Postępowanie o zniesienie współwłasności rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy.
u.k.s.c. art. 113 § ust. 4
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Sąd odstępuje od obciążania stron opłatą sądową, od uiszczenia której były zwolnione.
k.p.c. art. 109 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przy ustalaniu wysokości kosztów poniesionych przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika oraz czynności podjęte przez niego w sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa o ten sam przedmiot i między tymi samymi stronami została już prawomocnie zakończona ugodą sądową. Występuje powaga rzeczy osądzonej. Zastosowanie ma prekluzja roszczeń wynikająca z art. 618 § 3 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Wniosek o zniesienie współwłasności powinien zostać rozpoznany pomimo wcześniejszej ugody, gdyż sprzedaż nieruchomości nie doszła do skutku.
Godne uwagi sformułowania
występuje prekluzja wyłączająca dochodzenie roszczenia w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość zarówno stron, jak i przedmiotu postępowania, a tym samym zachodzi powaga rzeczy osądzonej
Skład orzekający
Lidia Kopczyńska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Zastosowanie zasady powagi rzeczy osądzonej i prekluzji w sprawach o zniesienie współwłasności, zwłaszcza po zawarciu ugody sądowej."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy sprawa o zniesienie współwłasności została już prawomocnie zakończona ugodą, a strony próbują ponownie dochodzić tych samych roszczeń lub innego sposobu podziału.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady procesowe, takie jak powaga rzeczy osądzonej i prekluzja, które są kluczowe dla prawników procesowych, ale mogą być mniej zrozumiałe dla szerszej publiczności.
“Nie można dwa razy wejść do tej samej rzeki: Sąd odrzuca wniosek o podział majątku po prawomocnej ugodzie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I Ns 94/16 POSTANOWIENIE Dnia 08 czerwca 2016r. Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Lidia Kopczyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Marciniak po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2016r. w Ciechanowie sprawy z wniosku K. J. z udziałem I. J. o zniesienie współwłasności postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. odstąpić od obciążania wnioskodawczyni opłatą sądową, od uiszczenia której była dotychczas zwolniona; 3. przyznać adwokatowi W. P. kwotę 60 zł(sześćdziesiąt złotych ) wraz z podatkiem VAT za reprezentowanie K. J. ; 4. nakazać Skarbowi Państwa Sądowi Rejonowemu w Ciechanowie wypłacenie adwokatowi W. P. kwoty 60 zł( sześćdziesiąt złotych ) wraz z podatkiem VAT z sum budżetowych. Sygn. akt I Ns 94/16 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni K. J. złożyła do tutejszego Sądu w dniu 26 lutego 2016 r. wniosek o podział majątku wspólnego byłych małżonków K. J. i I. J. odnośnie zabudowanej nieruchomości położonej w G. gmina S. stanowiącej działkę numer (...) , dla której Sąd Rejonowy w Ciechanowie prowadzi księgę wieczystą nr (...) . Wnioskodawczyni wnosiła o przyznanie tej nieruchomości na wyłączną własność uczestnika I. J. z obowiązkiem zapłaty przez niego na rzecz wnioskodawczyni kwoty odpowiadającej połowie wartości nieruchomości. Ponadto wnosiła o rozliczenie pożytków pobranych przez uczestnika i zasądzenie z tego tytułu na jej rzecz kwoty 9000 zł. W uzasadnieniu wniosku K. J. wskazała, że w tutejszym Sądzie toczyła się sprawa między stronami o podział majątku wspólnego. Sprawa ta zakończyła się zawarciem ugody, w której przedmiotowa nieruchomość miała być sprzedana przez strony za kwotę nie niższą niż 590000 zł. Dotychczas nieruchomość nie została sprzedana, gdyż uczestnik przeszkadzał w przeprowadzeniu transakcji. Wobec odmowy realizacji zawartej ugody przez uczestnika, wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem o przyznanie nieruchomości na rzecz uczestnika z zasądzeniem spłaty na jej rzecz. Wnioskodawczyni złożyła również wniosek o zwolnienie jej od kosztów sadowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r. zwolnił K. J. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu, którego wyznaczyć miał Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w P. (postanowienie k. 32 akt). Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w P. wyznaczył adwokata W. P. jako pełnomocnika z urzędu K. J. (pismo k. 36 akt). Pełnomocnik wnioskodawczyni na rozprawie podtrzymał w całości stanowisko wnioskodawczyni. Wnosił o przyznanie wynagrodzenia oświadczając, że nie otrzymał należności w całości ani w części. Uczestnik I. J. wnosił o oddalenie wniosku. Uczestnik wskazał, że przedmiotowa nieruchomość jako wchodząca w skład majątku wspólnego była przedmiotem sprawy I Ns 139/13 zakończonej ugodą. Uczestnik wnosił o zniesienie współwłasności nieruchomości w sposób ustalony w tej ugodzie. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W tutejszym Sądzie toczyła się sprawa z wniosku K. J. z udziałem I. J. o podział majątku wspólnego byłych małżonków J. (sygn. akt I Ns 139/13). W sprawie tej w dniu (...) czerwca 2014 r. K. J. i I. J. zawarli ugodę, w której w punkcie I podpunkt 1 ugody strony ustaliły, że w skład majątku wspólnego wchodzi prawo własności nieruchomości położonej w G. gm. S. o pow. (...) ha, stanowiącej zabudowaną działkę gruntu oznaczoną w wypisie z rejestru gruntów jednostki ewidencyjnej S. obręb (...) G. numerem ewidencyjnym (...) , dla której Sąd Rejonowy w Ciechanowie VI Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) , o wartości 702.000,00 zł. W punkcie IV ugody strony ustaliły, iż nieruchomość opisana w pkt I ppkt 1 ugody zostanie przez nich wspólnie sprzedana i w tym zakresie zlecą przedsiębiorcy zajmującym się profesjonalnym obrotem nieruchomościami sprzedaż przedmiotowej nieruchomości za najwyższą możliwą cenę rynkową nie niższą niż 590.000,00 zł. Ponadto ugoda w punkcie V zawiera stwierdzenie stron, że niniejsza ugoda wyczerpuje wszelkie roszczenia stron z tytułu podziału majątku wspólnego. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd umorzył postępowanie wobec zawarcia ugody. Postanowienie jest prawomocne (dowód: ugoda k. 299-300, postanowienie k. 301 akt sprawy I Ns 139/13). W niniejszej sprawie K. J. wniosła o zmianę sposobu zniesienia współwłasności, nieruchomości położonej w G. , ustalonej ugodą z 11 czerwca 2014 r. przez przyznanie nieruchomości uczestnikowi, gdyż dotychczas nie doszło do jej sprzedaży zgodnie z warunkami z ugody. Uczestnik I. J. wskazał, że w dalszym ciągu chce dokonania zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w G. w sposób ustalony w ugodzie. (dowód: zeznania wnioskodawczyni K. J. k. 43-44 akt, uczestnika I. J. k. 43-44 akt). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dołączone dokumenty, a w szczególności: dokumenty dołączone do akt sprawy I Ns 139/13 tutejszego Sadu oraz zeznań: wnioskodawczyni K. J. k. 43-44 akt i uczestnika I. J. k. 43-44 akt. Sąd uwzględnił dołączone dokumenty, ich prawdziwość nie była kwestionowana i nie budzi wątpliwości. Sąd dał wiarę zeznaniom stron, gdyż są spójne i znalazły potwierdzenie w zgromadzonych dokumentach. W niniejszej sprawie stan faktyczny nie był sporny, a przedmiotem sporu była możliwość innego podziału majątku wspólnego od ustalonego już w ugodzie sądowej zwartej w innej sprawie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 618 . § 1. k.p.c. w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. Postępowanie o zniesienie współwłasności ma na celu rozstrzygnięcie o całokształcie stosunków prawnych łączących współwłaścicieli do chwili zniesienia współwłasności. Artykuł 618 § 3 k.p.c. ustanawia prekluzję wyłączającą dochodzenie roszczeń wskazanych w art. 618 § 1 k.p.c. po uprawomocnieniu się postanowienia o zniesieniu współwłasności (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1982 r., III CZP 10/82, OSNC 1982, nr 11-12, poz. 162). Zgodnie bowiem z § 3 tego przepisu, po uprawomocnieniu się postanowienia o zniesieniu współwłasności, uczestnik nie może dochodzić roszczeń przewidzianych w paragrafie pierwszym, chociażby nie były one zgłoszone w tym postępowaniu. Ze sformułowania "nie może dochodzić" wynika, że uczestnik traci te roszczenia, co oznacza, że w tej mierze przepis ten ma charakter materialnoprawny. Ponieważ toczyła się już sprawa pomiędzy tymi samymi stronami o zniesienie współwłasności, to na podstawie art. 618§3 k.p.c. występuje prekluzja wyłączająca dochodzenie roszczenia w niniejszej sprawie. Ponadto należy podkreślić, że zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w G. gm. S. o pow. (...) ha, stanowiącej zabudowaną działkę gruntu oznaczoną w wypisie z rejestru gruntów jednostki ewidencyjnej S. obręb (...) G. numerem ewidencyjnym (...) , dla której Sąd Rejonowy w Ciechanowie VI Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) było objęte wnioskiem w sprawie I Ns 139/13. Sposób zniesienia współwłasności tej nieruchomości strony ustaliły w ugodzie z dnia 11 czerwca 2014 r. zawartej w sprawie I Ns 139/13. W sprawie tej Sąd wydał prawomocne postanowienie o umorzeniu postepowania wobec zawarcia ugody. Zgodnie z treścią art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku lub została prawomocnie zakończona sąd odrzuci wniosek. Na zasadzie art. 13 § 2 k.p.c. przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu nieprocesowym. W niniejszej sprawie zachodzi tożsamość zarówno stron, jak i przedmiotu postępowania, a tym samym zachodzi powaga rzeczy osądzonej. Biorąc pod uwagę powyższe, na mocy art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13§2 k.p.c. Sąd odrzucił wniosek. Zgodnie z art. 109§2 k.p.c. przy ustalaniu wysokości kosztów poniesionych przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika oraz czynności podjęte przez niego w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Mając na względzie okoliczność, że wniosek został odrzucony, a wkład pełnomocnika ograniczył się do uczestnictwie w jednej rozprawie, Sąd przyznał pełnomocnikowi z urzędu adwokatowi W. P. kwotę 60 zł wraz z podatkiem VAT. Sąd odstąpił od obciążenia stron opłatą sądową od uiszczenia której wnioskodawczyni była zwolniona, na podstawie art. 113 ust 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Z tych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu. ZARZĄDZENIE (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI