I. Ns. 83/21

Wnioskodawczyni D. W., jako opiekunka całkowicie ubezwłasnowolnionej A. W., złożyła wniosek o uchylenie ubezwłasnowolnienia swojej córki. Argumentowała, że pierwotny wniosek o ubezwłasnowolnienie został złożony pochopnie, a córka, która obecnie jest spokojniejsza i bierze leki, nie wyrządziła nikomu krzywdy. Wskazała na zmianę w zachowaniu córki, która stała się spokojna i zainteresowana życiem rodzinnym, choć ma pretensje o zamknięcie jej z powodu pandemii. Wnioskodawczyni sama źle czuje się z powodu podjętych działań, które uważa za krzywdzące dla córki. Sąd przypomniał, że uczestniczka A. W. została całkowicie ubezwłasnowolniona postanowieniem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 16 kwietnia 2007 roku, a jej opiekunem ustanowiono matkę. Wówczas opinia biegłych wskazywała na znaczne upośledzenie umysłowe i chorobę psychiczną w postaci zespołu urojeniowo-depresyjnego, uniemożliwiającą kierowanie postępowaniem. Obecnie uczestniczka przebywa w placówce, otrzymuje rentę, ma trudności z czytaniem i samodzielnym funkcjonowaniem, choć utrzymuje dobre relacje z innymi mieszkańcami i korzysta z terapii. Personel placówki ocenia ją jako wymagającą stałego nadzoru i pokierowania, a matkę jako osobę roszczeniową i konfliktową. Opinia psychologiczna potwierdziła schizofrenię, kilkukrotne hospitalizacje, sprawność ruchową i zdolność do samoobsługi, ale z potrzebą pomocy doraźnej i pokierowania. Kontakt słowny bywa nielogiczny, mowa niewyraźna, a umiejętność czytania i pisania ograniczona. Brak objawów ostrej psychozy, ale też brak krytycyzmu, inwencji i nieporadność społeczna. Wymaga stałego nadzoru i kontroli leków. Kluczowa okazała się opinia biegłych psychiatry i psychologa sporządzona na potrzeby obecnego postępowania, która wskazała na rozpoznanie schizofrenii i upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym. Ze względu na przewlekłość choroby rokowania są niekorzystne, a upośledzenie pozostanie. Biegli stwierdzili, że nie ustały przesłanki uzasadniające ubezwłasnowolnienie, nie nastąpiła poprawa stanu zdrowia. Uczestniczka nadal jest niezdolna do samodzielnej egzystencji i kierowania swoim postępowaniem, brakuje jej pełnego krytycyzmu wobec choroby, co przy dysponowaniu znaczną rentą, może narazić ją na poważne szkody majątkowe. Sąd, powołując się na art. 559 § 1 kpc, art. 13 § 1 kc i art. 16 § 1 kc, podkreślił, że uchylenie ubezwłasnowolnienia następuje, gdy ustały przyczyny jego orzeczenia. W ocenie sądu, zebrany materiał dowodowy nie pozwolił na stwierdzenie, że uczestniczka jest w stanie samodzielnie kierować swoim postępowaniem i zarządzać swoim majątkiem bez ryzyka szkody. Dlatego wniosek o uchylenie ubezwłasnowolnienia nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający