I Ns 83/19

Wnioskodawca T. K. złożył wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po swoim ojcu, A. K., który zmarł dnia 23 lutego 2019 r. w W., gdzie ostatnio stale zamieszkiwał. Wnioskodawca powołał się na testament notarialny z dnia 8 lipca 2015 r. W trakcie postępowania okazało się, że żona zmarłego, E. M., również złożyła wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, który został zarejestrowany pod sygnaturą I Ns 96/19. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2019 r. obie sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania. Sąd ustalił, że spadkodawca A. K. pozostawił po sobie jedynego syna, T. K., z pierwszego związku małżeńskiego. Z drugiego związku małżeńskiego z E. M. nie miał dzieci. Nie miał również dzieci pozamałżeńskich ani przysposobionych. Testament sporządzony w formie aktu notarialnego w Kancelarii Notarialnej notariusza K. C. w dniu 8 lipca 2015 r. powoływał do całego spadku po A. K. jego syna T. K. Dokument ten, po otwarciu i ogłoszeniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2019 r. w obecności wnioskodawcy i pełnomocników obu stron, nie został zakwestionowany. Sąd uznał, że zgodnie z art. 959 Kodeksu cywilnego, spadkodawca powołał T. K. do całego spadku. Na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2019 r. spadkobierca T. K. złożył oświadczenie o przyjęciu spadku po ojcu na podstawie testamentu notarialnego wprost, zgodnie z art. 1015 Kodeksu cywilnego. W związku z powyższym, sąd nie znalazł przeszkód do rozstrzygnięcia wniosku zgodnie z żądaniem i orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 677 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, uznając, że strony ponoszą je we własnym zakresie, gdyż obie były zainteresowane rozstrzygnięciem sprawy.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający