I Ns 787/15
Podsumowanie
Sąd wznowił postępowanie w sprawie o zasiedzenie i stwierdził nabycie przez zasiedzenie udziału w nieruchomości przez nowego wnioskodawcę, zmieniając wcześniejsze postanowienie.
Sąd Rejonowy w Garwolinie wznowił postępowanie w sprawie o zasiedzenie, które zostało wcześniej prawomocnie zakończone. Wnioskodawca, który nie był stroną pierwotnego postępowania, wykazał, że narusza ono jego prawa. Sąd, po ponownym rozpoznaniu sprawy, stwierdził, że wnioskodawca nabył przez zasiedzenie udział w nieruchomości, zmieniając tym samym poprzednie postanowienie sądu.
Sąd Rejonowy w Garwolinie rozpoznał skargę M. S. o wznowienie postępowania w sprawie I Ns 360/10, która zakończyła się prawomocnym postanowieniem o zasiedzeniu na rzecz małżonków G. Wnioskodawca, który nie brał udziału w pierwotnym postępowaniu, domagał się wznowienia na podstawie art. 401 pkt 2 kpc, twierdząc, że postanowienie narusza jego prawa. Sąd Okręgowy uchylił wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi, wskazując na błędną interpretację przepisów. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Rejonowy ustalił, że działka nr ewidencyjny 332 była samoistnie posiadana i użytkowana przez poprzedników prawnych wnioskodawcy od 1970 roku, a sam wnioskodawca kontynuował posiadanie swojej części do dnia dzisiejszego. Sąd uznał, że przesłanki zasiedzenia zostały spełnione, w związku z czym wznowił postępowanie, zmienił postanowienie z dnia 11 października 2010 r. i stwierdził nabycie przez zasiedzenie przez J. i B. G. (1) udziału w ½ części oraz przez M. S. udziału w ½ części tej samej działki.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zainteresowany, który nie był uczestnikiem postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy, może żądać wznowienia postępowania, jeżeli postanowienie to narusza jego prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżący M. S. wykazał, iż postanowienie o zasiedzeniu na rzecz małżonków G. narusza jego prawa do ½ części działki, co uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 524 § 2 kpc w zw. z art. 401 pkt 2 kpc.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wznowienie postępowania i zmiana postanowienia
Strona wygrywająca
M. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | skarżący |
| H. F. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. F. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| D. F. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| B. G. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| J. G. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| K. G. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| T. G. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| A. J. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Z. J. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. J. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| E. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| T. Ł. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. P. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik |
| I. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| B. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| S. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| G. T. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| J. Z. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 401 § pkt. 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 407 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 524 § §1 i §2
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 172 § § 1-2
Kodeks cywilny
k.c. art. 176 § § 1-2
Kodeks cywilny
Pomocnicze
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 412 § § 1-2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 520 § §2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie był stroną pierwotnego postępowania, a postanowienie narusza jego prawa do ½ części działki. Posiadanie samoistne działki przez T. S. i jego następców prawnych (w tym M. S.) trwało nieprzerwanie od 1970 r. do chwili obecnej, spełniając przesłanki zasiedzenia. Skarżący dowiedział się o naruszeniu jego praw w terminie umożliwiającym wniesienie skargi o wznowienie postępowania.
Odrzucone argumenty
Argumenty strony przeciwnej o braku podstaw do wznowienia postępowania (nie zostały szczegółowo opisane w tekście, ale można wnioskować, że były podnoszone).
Godne uwagi sformułowania
nie zasługuje na aprobatę interpretacja art. 407 §1 kpc w zakresie użytego sformułowania ,, od dnia , w którym o wyroku dowiedziała się strona….’’ Niewątpliwie M. S. nie był uczestnikiem postępowania w sprawie I Ns 360/10. Znamiennym jest, że małż. G. kiedy nabyli własność działki na mocy postanowienia z dnia 11 października 2010 r. w sprawie I Ns 360/10 nie zabronili M. S. uprawiania działki, nie złożyli pozwu o jej wydanie i pomimo tego, że formalnie przysługuje im własność całej nieruchomości nie wykonują w stosunku do niej jako całości władztwa jakie mogą wykonywać właściciele.
Skład orzekający
Agnieszka Basek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Można cytować w sprawach dotyczących wznowienia postępowania w sprawach o zasiedzenie, gdy strona nie brała udziału w pierwotnym postępowaniu, a jej prawa zostały naruszone. Również w sprawach o zasiedzenie, gdzie kluczowe jest ustalenie nieprzerwanego posiadania samoistnego i sposobu użytkowania nieruchomości."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z nieformalnymi umowami i długotrwałym użytkowaniem nieruchomości. Interpretacja przepisów o wznowieniu postępowania może być pomocna, ale wymaga uwzględnienia indywidualnych okoliczności każdej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak można dochodzić swoich praw, gdy prawomocne orzeczenie narusza interesy osoby, która nie była stroną postępowania. Podkreśla znaczenie faktycznego posiadania i użytkowania nieruchomości w kontekście zasiedzenia.
“Naruszone prawa w sprawie o zasiedzenie? Sąd daje szansę na ponowne rozpatrzenie!”
Sektor
nieruchomości
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I Ns 787/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Garwolinie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Basek Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Jasińska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 roku w Garwolinie na rozprawie sprawy ze skargi M. S. z udziałem uczestników H. F. , M. F. (1) , D. F. , B. G. (1) , J. G. (1) , J. G. (2) , K. G. (1) , T. G. , A. J. , Z. J. , M. J. , E. K. , T. Ł. , M. P. (1) , I. S. , B. S. , S. S. , G. T. , J. Z. o wznowienie postępowania w sprawie I Ns 360/10 Sądu Rejonowego w Garwolinie postanawia: I. wznowić postępowanie w sprawie I Ns 360/10 Sądu Rejonowego w Garwolinie, II. zmienić postanowienie Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 11 października 2010r. w sprawie INs 360/10 w ten sposób, że stwierdzić, że J. G. (1) s. T. i A. i jego żona B. G. (1) c. S. i H. nabyli przez zasiedzenie z dniem 3 kwietnia 2000r. na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej udział w ½ (jednej drugiej) części we współwłasności działki położonej w W. oznaczonej nr ewidencyjnym 332 o pow. 0,68 ha ujętej na wyrysie z mapy ewidencyjnej Starostwa Powiatowego w G. z dnia 13 sierpnia 2012r. nr (...)- (...) oraz stwierdzić, że M. S. s. T. i S. nabył przez zasiedzenie z dniem 3 kwietnia 2000r. udział w ½ (jednej drugiej) części we współwłasności działki położonej w W. oznaczonej nr ewidencyjnym 332 o pow. 0,68 ha ujętej na wyrysie z mapy ewidencyjnej Starostwa Powiatowego w G. z dnia 13 sierpnia 2012r. nr (...)- (...) , III. kosztami postępowania obciążyć zainteresowanych do wysokości poniesionych wydatków. Sygn. akt I Ns 787/15 UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w Garwolinie wypłynęła skarga M. S. o wznowienie postepowania w sprawie prawomocnie zakończonej postanowieniem Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 11 października 2010 r. w sprawie I Ns 360/10 o zmianę postanowienia poprzez stwierdzenie, że J. i jego żona B. G. (1) na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej nabyli przez zasiedzenie z dniem 3.04.2000 r. własność w ½ części działek oznaczonych nr ewidencyjnymi 332,333 i 334; M. P. (2) szczypek s. T. i S. oraz jego żona B. S. c. S. i T. nabyli przez zasiedzenie z dniem 3.04.2000 r. własność w ½ części działek oznaczonych nr ewidencyjnymi 332,333i 334; zasądzenie od wnioskodawczyni kosztów postępowania. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I Ns 475/12. Jako podstawę wznowienia pełn. skarżącego wskazał art. 401 pkt. 2 kpc . Na rozprawie w dniu 9.08.2012 r. skarżący reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika cofnął skargę o wznowienie postępowania w odniesieniu do działek nr (...) . Wyrazili na to zgodę uczestnicy postępowania. Postanowieniem z dnia 12.03.2015 r. Sąd Rejonowy w Garwolinie odrzucił skargę M. S. o wznowienie postępowania w sprawie I Ns 360/10 Sądu Rejonowego w Garwolinie, obciążył zainteresowanych kosztami postępowania do wysokości poniesionych wydatków – k. 451. Postanowieni powyższe zostało zaskarżone, Sąd Okręgowy w Siedlcach w sprawie V Cz 402/15 postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. uchylił zaskarżone postanowienie - k. 554-554v. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że nie zasługuje na aprobatę interpretacja art. 407 §1 kpc w zakresie użytego sformułowania ,, od dnia , w którym o wyroku dowiedziała się strona….’’ dokonana przez Sąd pierwszej instancji. Na rozprawie w dniu 01.12.2015 r. pełn. skarżącego popierał skargę. P. . uczestników B. i J. G. (1) wniósł o oddalenie skargi. Podniósł , iż nie zachodzi podstawa wznowienia określona w art. 401 pkt. 2 kpc na której opiera się skarga. Pismem z dnia 2.12.2015 r. pełn. skarżącego sprecyzował wniosek o zmianę postanowienia z dnia 11.10.2010 r. w sprawie I Ns 360/10 w ten sposób, że wniósł jego zmianę postanowienia i stwierdzenie, że J. G. (1) i jego żona B. G. (1) na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej nabyli przez zasiedzenie z dniem 3.04.2000 r. własność w ½ części działki oznaczonej nr ewidencyjnym 332 położonej w W. o pow. 0,68 ha ujętej na wyrysie z mapy ewidencyjne Starostwa Powiatowego w G. nr 201/8/25/63oraz , że M. S. s. T. i S. nabył przez zasiedzenie z dniem 3.04.2000 r. własność w ½ części działki oznaczonej nr ewidencyjnym 332 położonej w W. o pow. 0,68 ha ujętej na wyrysie z mapy ewidencyjne Starostwa Powiatowego w G. nr 201/8/25/63. Na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej ogłoszenie orzeczenia pełn. skarżącego podtrzymywał stanowisko z pisma z dnia 02.12.2015 r., pełn. uczestników podtrzymywał dotychczasowe stanowisko zawarte w piśmie z dnia 29.10.2015 r. Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: Przed Sądem Rejonowym w Garwolinie toczyło się postępowanie w sprawie I Ns 360/10 z wniosku B. G. (1) o zasiedzenie. W/wym. wniosek dotyczył działki nr (...) położonej w W. . Postanowieniem z dnia 11 października 2010 r. w sprawie I Ns 360/10 Sąd Rejonowy w Garwolinie stwierdził, że J. G. (1) s. T. i A. i jego żona B. G. (1) c. S. i H. nabyli przez zasiedzenie z dniem 3 kwietnia 2000 r. na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej własność działki gruntu położonej w W. oznaczonej nr 332 o pow. 0,68 ha ujętej na wyrysie z mapy ewidencyjnej nr 201/8/25/63 Starostwa Powiatowego w G. - postanowienie k. 48 akt I Ns 360/10. Niewątpliwie M. S. nie był uczestnikiem postępowania w sprawie I Ns 360/10. Nie został ujęty w orzeczeniu końcowym jako uczestnik. Zgodnie z art. 524 §1 i §2 kpc uczestnik postępowania może żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy, jednakże wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne, jeżeli postanowienie kończące postępowanie może być zmienione lub uchylone. Zainteresowany, który nie był uczestnikiem postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy, może żądać wznowienia postępowania, jeżeli postanowienie to narusza jego prawa. W takim wypadku stosuje się przepisy o wznowieniu postępowania z powodu pozbawienia możności działania. Jednocześnie w myśl art. 407 §1kpc w zw. z art. 13 §2 kpc skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku. W uzasadnieniu skargi M. S. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wskazał, iż o fakcie, że Sąd stwierdził nabycie własności całej działki nr (...) przez J. i B. G. (2) M. S. dowiedział się przypadkowo w dniu 15 maja 2012 r. gdy M. F. (2) ścinał olchę na części działki nr (...) użytkowanej dotychczas przez M. S. . Wobec powyższego uznać należy, że skarga została wniesiona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu określonego w art. 407 §1 kpc . Działka nr (...) położona w W. i dwie inne działki zostały nabyte na podstawie dwu umów nieformalnych zawartych w dniu 3.04.1970 r. przez rodzeństwo - H. F. - uczestniczkę i jednocześnie matkę uczestniczki B. G. (1) oraz T. S. , ojca skarżącego z A. J. . Na podstawie tychże umów rodzeństwo H. F. i T. S. nabyło działki w udziałach po ½ części. Umowa na podstawie której udział w działkach nabył T. S. uległa zagubieniu. – zeznania skarżącego w charakterze strony k. 480, k.611-611v. , umowa nieformalna z dnia 3.04.1970 r. k. 258. Po zawarciu umów nieformalnych rodzeństwo tj. H. F. i T. S. ustalili sposób użytkowania działki nr (...) w ten sposób, że T. S. zaczął posiadać i uprawiać połowę działki nr (...) od strony południowo- wschodniej tj. od strony obecnie G. , wcześniej N. . H. F. uprawiała działkę (...) od strony zachodniej w związku z tym, że była właścicielką działek położonych z zachodniej strony od przedmiotowej działki. Ojciec wnioskodawcy T. S. cały czas posiadał działkę w tym samym zakresie . Początkowo kosił ją , stanowiła ona łąkę. Po jego śmierci w 1984 r. tę samą część posiadała matka skarżącego razem z nim, potem skarżący samodzielnie posiadał działkę (...) w tym samym zakresie. - akt zgonu T. S. k. 144, zeznania M. S. w charakterze strony k.480, zeznania S. S. w charakterze strony k. 349, zeznania uczestniczki J. Z. w charakterze strony k. 480v.- 481. Do 2000 r. zarówno na części F. jak i S. była łąka – zeznania świadków Z. M. k. 138 v., W. C. k. 139, P. K. k. 139-139v. Od około 2000 r. na części S. było zboże, ziemniaki, kapusta (...) . Na części F. został zasadzony około 2000 r. sad . Nie było sporów odnośnie zakresu posiadania działki nr (...) pomiędzy F. i S. do czasu upływu terminu zasiedzenia i później do 2012 r. Spór powstał w 2012 r. w związku z wszczęciem niniejszej sprawy, ale zakres posiadania nie zmienił się. M. S. korzystał ze swojej części działki (...) do czasu uzyskania tytułu własności w sprawie I Ns 360/10 przez B. G. (1) i nadal korzysta w takim samym zakresie. B. G. (1) nie zabraniała mu korzystania z części działki po tym jak ją nabyła w całości jej własność przez zasiedzenie. W dacie oględzin nieruchomości w dniu 26.09.2014 r. działka (...) położona w W. była w części od strony wschodniej użytkowana przez M. S. i była na tej części kapusta (...) , na pozostałej części działki był sad i nieużytki . Na gruncie była wyznaczona granica użytkowania, granica pomiędzy częścią zagospodarowana i nieużytkami. Były powbijane pale drewniane z rozciągniętym na nich drutem, które zostały wbite przed oględzinami przez M. S. - protokół z oględzin nieruchomości k. 348-349, szkic z oględzin nieruchomości wraz legendą k. 353- 354. Granica między częściami F. i S. wynika ze sposobu użytkowania. Część F. stanowi sad, który nie jest pielęgnowany, jest to nieużytek. Na części S. jest grunt jest wykorzystywany rolniczo. Taki sposób użytkowania jest od 30 lat od czasu zakupienia działki. Nie było sytuacji, żeby w jakimś okresie czasu działka przedmiotowa była użytkowana inaczej niż wynika z aktualnego sposobu użytkowania. Działka była podzielona pomiędzy F. i S. prostopadle do drogi pozostałości tzw. wału. Działka nigdy nie była podzielona równoległe do drogi. Nie było sporów odnośnie użytkowania poszczególnych części we wskazany sposób pomiędzy F. i S. – zeznania uczestniczki T. G. k. 218v., zeznania świadków K. G. (2) k. 219, L. G. k. 219-219v., S. D. k. 219v. -220, M. M. k. 220. Podatek rolny od przedmiotowej nieruchomości płacił w części M. S. , w części M. F. (2) , w części były dokonywane wpłaty najprawdopodobniej u sołtysa i nie odnotowano danych osoby wpłacającej. Przedmiotowa działka od (...) . jest zwolniona z podatku rolnego - pismo Urzędu Gminy w W. z dnia 18.06.2012 r. k. 7. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów wymienionych wyżej, których wiarygodność nie została podważona . W zakresie zgodnym z ustalonym na podstawie dokumentów stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie uznanych za wiarygodne zeznań świadków K. G. (2) k. 219, L. G. k. 219-219v., S. D. k. 219v. -220, M. M. k. 220, Z. M. k. 138 v., W. C. k. 139, P. K. k. 139-139v. oraz pomocniczo na podstawie uznanych za wiarygodne zeznań w charakterze stron uczestniczki T. G. k. 218v., M. S. k. 480, k.611-611v., S. S. k. 349, J. Z. k. 480v.- 481. Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. - art. 172 § 1-2 kc. Zgodnie z art. 176 § 1-2 kc jeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika. Jeżeli jednak poprzedni posiadacz uzyskał posiadanie nieruchomości w złej wierze, czas jego posiadania może być doliczony tylko wtedy, gdy łącznie z czasem posiadania obecnego posiadacza wynosi przynajmniej lat trzydzieści. § 2 . Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy obecny posiadacz jest spadkobiercą poprzedniego posiadacza. W sprawie ze skargi o wznowienie postepowania sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd stosownie do okoliczności bądź oddala skargę o wznowienie, bądź uwzględniając ją zmienia zaskarżone orzeczenie albo je uchyla i w razie potrzeby pozew odrzuca lub postępowanie umarza- art. 412 § 1-2 kpc . W ocenie Sądu Rejonowego zostało udowodnione, że będąca przedmiotem zasiedzenia sprawie I Ns 360/10 działka oznaczona nr ewidencyjnym 332 położona w W. była posiadana samoistnie od daty zakupu umowami nieformalnymi z dnia 03.04.1970 r. po połowie przez T. i S. S. do śmierci T. S. , a następnie była posiadana przez S. S. i skarżącego M. S. , a przez M. S. jest posiadana i uprawiana obecnie po upływie terminu zasiedzenia, który upłynął z dniem 03.04.2000 r. Pomiędzy rodziną S. i F. w czasie biegu terminu zasiedzenia nie było sporów co do zakresu i sposobu posiadania przedmiotowej działki. Co więcej nawet po upływie terminu zasiedzenia i stwierdzenia zasiedzenia w sprawie I Ns 360/10 na rzecz małż. G. M. S. nadal posiadał samoistnie swoją część działki, uprawiał ją rolniczo co Sąd stwierdził naocznie w czasie oględzin sądowych. Znamiennym jest, że małż. G. kiedy nabyli własność działki na mocy postanowienia z dnia 11 października 2010 r. w sprawie I Ns 360/10 nie zabronili M. S. uprawiania działki, nie złożyli pozwu o jej wydanie i pomimo tego, że formalnie przysługuje im własność całej nieruchomości nie wykonują w stosunku do niej jako całości władztwa jakie mogą wykonywać właściciele. Dlatego uznając, iż M. S. wykazał spełnienie przesłanek nabycia przez zasiedzenie udziału w ½ części we współwłasności działki nr (...) o pow. 0,68 ha położonej w W. Sąd zmienił postanowienie z dnia 11.10.2010 r. w sprawie I Ns 360/10 i orzekł z mocy art. 172 § 1-2 kc w zw. z art. 176 § 1-2 kc orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postepowania Sąd orzekł z mocy art. 520 §2 kpc . Sąd przez przeoczenie nie orzekł w postanowieniu z dnia 5.02.2016 r. o częściowym umorzeniu postepowania w zakresie cofniętej skargi odnośnie działek nr (...) położonych w W. . Z podniesionych względów orzeczono jak w postanowieniu.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę