I NS 67/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie prawa własności części nieruchomości położonej w miejscowości M., składającej się z działki gruntu oznaczonej nr geod. (...) zabudowanej budynkiem gospodarczym. Wnioskodawczyni E.S. wraz z mężem W.S. (1) domagali się stwierdzenia zasiedzenia, wskazując na swoje posiadanie od 1991 roku. Sąd ustalił, że początkowo matka wnioskodawczyni, K.J. (1), otrzymała nieruchomość w drodze przydziału od PGR w 1991 roku, a następnie nabyła ją w drodze umowy sprzedaży w 1996 roku. Sąd uznał, że do tego momentu posiadanie było zależne. Od momentu zawarcia umowy sprzedaży przez K.J. (1) w dniu 10 października 1996 roku, posiadanie stało się samoistne i trwało nieprzerwanie do chwili obecnej, przechodząc na wnioskodawczynię i jej męża po śmierci matki. Sąd ocenił, że posiadanie było w dobrej wierze, a okres posiadania (wliczając poprzednika prawnego) przekroczył wymagane 20 lat. W związku z tym, sąd stwierdził nabycie przez zasiedzenie prawa własności nieruchomości przez małżonków E.S. i W.S. (1) do ich wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej z dniem 10 października 2016 roku.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie momentu rozpoczęcia posiadania samoistnego w sprawach o zasiedzenie, rozróżnienie posiadania samoistnego od zależnego, ocena dobrej wiary, wpływ czynności prawnych na bieg zasiedzenia.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z nabyciem nieruchomości od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i podziałem budynków gospodarczych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy posiadanie nieruchomości przez wnioskodawczynię i jej męża, rozpoczęte od momentu nabycia przez matkę wnioskodawczyni w drodze umowy sprzedaży, może zostać uznane za posiadanie samoistne w dobrej wierze, prowadzące do zasiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd stwierdził, że posiadanie samoistne w dobrej wierze rozpoczęło się z dniem 10 października 1996 roku, co doprowadziło do nabycia własności przez zasiedzenie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że posiadanie nieruchomości przez matkę wnioskodawczyni, a następnie przez wnioskodawczynię i jej męża, było samoistne i w dobrej wierze od momentu nabycia nieruchomości w drodze umowy sprzedaży. Okres posiadania przekroczył wymagane 20 lat, a czynności podjęte przez właścicieli nie przerwały biegu zasiedzenia.
Czy posiadanie nieruchomości przez poprzednika prawnego (matkę wnioskodawczyni) rozpoczęte w drodze przydziału od PGR, a następnie przekształcone w posiadanie samoistne w drodze umowy sprzedaży, może być doliczone do czasu posiadania obecnych posiadaczy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że posiadanie samoistne rozpoczęło się z dniem 10 października 1996 roku, a czas posiadania poprzednika prawnego (matki wnioskodawczyni) może być doliczony do czasu posiadania wnioskodawczyni i jej męża.
Uzasadnienie
Sąd rozróżnił posiadanie zależne (przydział od PGR) od posiadania samoistnego (umowa sprzedaży). Stwierdził, że posiadanie samoistne rozpoczęło się z dniem zawarcia umowy sprzedaży przez matkę wnioskodawczyni, a następnie przeszło na wnioskodawczynię i jej męża, co pozwoliło na doliczenie czasu posiadania poprzednika.
Czy czynności podjęte przez właścicieli nieruchomości (np. pozew o przywrócenie stanu zgodnego z prawem) po upływie terminu zasiedzenia w dobrej wierze przerywają bieg zasiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd uznał, że pozew złożony po upływie terminu zasiedzenia nie przerwał biegu zasiedzenia.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że pozew o wydanie nieruchomości został złożony po upływie terminu zasiedzenia w dobrej wierze (po 10 października 2016 roku), a zatem nie przerwał biegu zasiedzenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| P. K. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| A. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| W. S. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (14)
Główne
k.c. art. 172 § § 1
Kodeks cywilny
Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze.
k.c. art. 172 § § 2
Kodeks cywilny
Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
Pomocnicze
k.c. art. 336
Kodeks cywilny
Definicja posiadacza samoistnego.
k.c. art. 176 § § 1
Kodeks cywilny
Możliwość doliczenia czasu posiadania poprzednika.
k.c. art. 123 § § 1 pkt 1
Kodeks cywilny
Przerwanie biegu zasiedzenia.
k.c. art. 175
Kodeks cywilny
Zastosowanie przepisów o przerwie biegu zasiedzenia.
k.p.c. art. 321 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Związanie sądu żądaniem strony.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zastosowanie przepisów o procesie w postępowaniu nieprocesowym.
k.p.c. art. 520 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Orzekanie o kosztach.
u.k.s.c. art. 2 § ust. 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami sądowymi.
u.k.s.c. art. 113 § ust. 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami sądowymi.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu art. § 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu art. § 11 pkt 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu art. ust. 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posiadanie nieruchomości przez wnioskodawczynię i jej męża od 1996 roku było samoistne i w dobrej wierze. • Okres posiadania, wliczając poprzednika prawnego, przekroczył 20 lat. • Czynności podjęte przez właścicieli nie przerwały biegu zasiedzenia.
Odrzucone argumenty
Posiadanie nieruchomości przez wnioskodawczynię i jej męża było posiadaniem zależnym. • Bieg zasiedzenia został przerwany przez czynności podjęte przez właścicieli.
Godne uwagi sformułowania
władanie rzeczą jak właściciel • wola władania rzeczą dla siebie • posiadanie samoistne • posiadanie zależne • dobra wiara • zła wiara • przerwanie biegu zasiedzenia
Skład orzekający
Tomasz Idzikowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie momentu rozpoczęcia posiadania samoistnego w sprawach o zasiedzenie, rozróżnienie posiadania samoistnego od zależnego, ocena dobrej wiary, wpływ czynności prawnych na bieg zasiedzenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z nabyciem nieruchomości od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i podziałem budynków gospodarczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak skomplikowane mogą być kwestie własności nieruchomości, zwłaszcza gdy pierwotne nabycie nastąpiło w specyficznych warunkach (PRL, PGR) i doszło do nieścisłości w oznaczeniu działek. Pokazuje praktyczne aspekty zasiedzenia.
“Jak nieścisłości w oznaczeniu działek i posiadanie od lat 90. doprowadziły do zasiedzenia nieruchomości?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.