I NS 533/17

Wnioskodawca G. K. złożył wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności części nieruchomości leśnych Skarbu Państwa – Lasów Państwowych Nadleśnictwa L., położonych w miejscowości C., oznaczonych jako działki nr (...) i (...). Wnioskodawca twierdził, że on i jego poprzednicy prawni posiadali te nieruchomości samoistnie od lat 70. XX wieku. Uczestniczka E. K. poparła wniosek. Skarb Państwa – Lasy Państwowe, reprezentowane przez pełnomocnika, wnosiły o oddalenie wniosku, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące możliwości zasiedzenia lasu państwowego oraz wskazując, że wnioskodawca zdawał sobie sprawę z braku tytułu prawnego, co potwierdza jego wcześniejsze próby wykupu gruntu. Po przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego geodety, wnioskodawca zmodyfikował wniosek, precyzując obszar zasiedzenia. Sąd Rejonowy w Łańcucie, po analizie zebranego materiału dowodowego, w tym opinii biegłego geodety, dokumentacji fotograficznej (ortofotomapy z różnych lat), zeznań świadków (pracowników Nadleśnictwa) oraz dokumentów administracyjnych (decyzje PINB nakazujące rozbiórkę), ustalił stan faktyczny. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że stare zabudowania gospodarcze poprzedników prawnych wnioskodawcy nie przekraczały granicy z działkami leśnymi. Dopiero wnioskodawca, budując nowe obiekty (budynek gospodarczo-garażowy, wiata) w latach 2004-2012, częściowo zajął teren należący do Skarbu Państwa. Sąd uznał, że nie upłynął wymagany prawem 30-letni okres samoistnego posiadania, co uniemożliwia stwierdzenie zasiedzenia. W związku z tym wniosek został oddalony. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 3 kpc, obciążając wnioskodawcę kosztami zastępstwa procesowego uczestnika Skarbu Państwa w kwocie 450 zł.

Zagadnienia prawne (3)