I NS 522/21

Sprawa dotyczyła wniosku o ustanowienie służebności przesyłu na nieruchomości wnioskodawców, na której znajdowały się urządzenia przesyłowe należące do uczestnika postępowania, spółki energetycznej. Uczestnik postępowania wnosił o oddalenie wniosku, argumentując, że nabył służebność gruntową o treści odpowiadającej służebności przesyłu w drodze zasiedzenia jeszcze przed wejściem w życie przepisów wprowadzających służebność przesyłu do polskiego prawa (przed 3 sierpnia 2008 r.). Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu, rozpoznając sprawę, wydał postanowienie wstępne, uznając roszczenie wnioskodawców o ustanowienie służebności przesyłu za usprawiedliwione w zasadzie. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na stanowisku, że przed 3 sierpnia 2008 r. nie było możliwe ani ustanowienie, ani zasiedzenie służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu. Argumentacja ta opierała się na zasadzie numerus clausus praw rzeczowych, konstytucyjnych zasadach ochrony własności oraz zakazie retroaktywnego działania prawa. Sąd podkreślił, że służebność przesyłu jest odrębną instytucją prawną, wprowadzoną do Kodeksu cywilnego w 2008 roku, i nie można jej utożsamiać ze służebnością gruntową w rozumieniu przepisów obowiązujących przed tą datą. Niezależnie od powyższego, sąd wskazał, że nawet gdyby przyjąć możliwość zasiedzenia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu przed 2008 r., uczestnik postępowania nie wykazał spełnienia przesłanek zasiedzenia. Brak było dowodów na faktyczne objęcie służebności w posiadanie przez poprzedników prawnych uczestnika w odpowiednim terminie, a także na to, że linie energetyczne przebiegały przez nieruchomość wnioskodawców. Ponadto, sąd uznał, że nabycie nieruchomości przez wnioskodawców w 1997 r. nastąpiło w dobrej wierze, a służebność nie była ujawniona w księdze wieczystej, co skutkowało jej wygaśnięciem z mocy rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający