I Ns 454 / 15

Sąd Rejonowy w OstrołęceOstrołęka2015-12-11
SAOSCywilnespadkiŚredniarejonowy
spadekdziedziczenieustawaniegodność dziedziczeniapostępowanie spadkoweKodeks cywilnySąd Najwyższy

Sąd stwierdził nabycie spadku po H.S. na podstawie ustawy, ustalając udziały spadkowe dla jej dzieci i wnuków, odrzucając jednocześnie zarzut niegodności dziedziczenia jako nierozpoznawalny w tym trybie postępowania.

Wnioskodawczyni W.K. wniosła o stwierdzenie nabycia spadku po swojej matce H.S. W trakcie postępowania pojawił się zarzut niegodności dziedziczenia wobec wnioskodawczyni, zgłoszony przez inne uczestniczki. Sąd ustalił stan faktyczny dotyczący zmarłej, jej dzieci i wnuków, stwierdzając brak testamentu i oświadczeń o zrzeczeniu się dziedziczenia. Sąd uznał, że kwestia niegodności dziedziczenia nie może być rozpoznana w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, lecz wymaga odrębnego procesu.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Ostrołęce stwierdził nabycie spadku po H. S., z domu L., która zmarła 28 lutego 2015 roku. Spadek na podstawie ustawy i z dobrodziejstwem inwentarza nabyli: córka W. K., córka B. G., córka L. P. i córka T. B. po 1/5 części każda, oraz wnuczka M. N. i wnuk M. S. (dzieci zmarłego syna E. S.) po 1/10 części każdy. W trakcie postępowania, uczestniczki L. P. i T. B. podniosły zarzut „niegodziwości” dziedziczenia przez wnioskodawczynię W. K. Sąd, opierając się na przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących dziedziczenia ustawowego (art. 924, 925, 926, 931 k.c.), ustalił krąg spadkobierców. Sąd podkreślił, że w przypadku braku testamentu, dziedziczą dzieci i małżonek, a w dalszej kolejności dzieci zmarłego dziecka spadkodawcy. Sąd jednoznacznie stwierdził, że kwestia uznania spadkobiercy za niegodnego dziedziczenia nie może być rozstrzygana w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, lecz wymaga wytoczenia odrębnego powództwa. Powołał się przy tym na orzecznictwo Sądu Najwyższego (sygn. I CK 671/03 oraz III CZP 101/67). W związku z tym, Sąd oddalił wniosek dowodowy dotyczący niegodności dziedziczenia, uznając go za nieistotny dla rozstrzygnięcia w tym trybie. Wszyscy spadkobiercy, którzy złożyli oświadczenia, przyjęli spadek z dobrodziejstwem inwentarza, co zgodnie z art. 1016 k.c. (w brzmieniu obowiązującym przed 18.10.2015r.) oznaczało przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza również dla tych, którzy nie złożyli oświadczenia w ustawowym terminie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut niegodności dziedziczenia nie może być rozpoznany w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, lecz wymaga wytoczenia odrębnego powództwa.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym kwestia niegodności dziedziczenia jest rozstrzygana w drodze procesu, a nie w ramach postępowania nieprocesowego o stwierdzenie nabycia spadku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzenie nabycia spadku

Strona wygrywająca

W. K., B. G., L. P., T. B., M. N., M. S.

Strony

NazwaTypRola
W. K.osoba_fizycznawnioskodawczyni
T. B.osoba_fizycznauczestniczka
B. G.osoba_fizycznauczestniczka
M. N.osoba_fizycznauczestniczka
L. P.osoba_fizycznauczestniczka
M. S.osoba_fizycznauczestniczka

Przepisy (11)

Główne

k.c. art. 926

Kodeks cywilny

k.c. art. 931

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 677

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.c. art. 924

Kodeks cywilny

k.c. art. 925

Kodeks cywilny

k.c. art. 927

Kodeks cywilny

k.c. art. 928

Kodeks cywilny

k.c. art. 1015

Kodeks cywilny

k.c. art. 1016

Kodeks cywilny

k.c. art. 1020

Kodeks cywilny

k.c. art. 1049

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Spadek nabyty na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza. Niegodność dziedziczenia nie może być rozpoznana w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku.

Odrzucone argumenty

Zarzut niegodności dziedziczenia wnioskodawczyni W. K.

Godne uwagi sformułowania

żądanie uznania za niegodną dziedziczenia spadkobiercy ustawowego w celu „wyeliminowania” go z grona spadkobierców ustawowych wymaga wytoczenia odrębnego powództwa i nie może być przedmiotem rozstrzygania Sądu w ramach sprawy o stwierdzenie nabycia spadku.

Skład orzekający

Agata Tokarska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, że zarzut niegodności dziedziczenia nie jest rozpoznawalny w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku; kwestia niegodności wymaga odrębnego procesu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą zakresu postępowania o stwierdzenie nabycia spadku i odrębności postępowania w sprawie o uznanie za niegodnego dziedziczenia, co jest istotne dla praktyków prawa spadkowego.

Czy można podważyć prawo do spadku w trakcie jego stwierdzania? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I Ns 454 / 15 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Ostrołęce - I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Agata Tokarska Protokolant: sekr. sąd. Artur Matejkowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 roku w Ostrołęce na rozprawie sprawy z wniosku W. K. z udziałem T. B. , B. G. , M. N. , L. P. i M. S. o stwierdzenie nabycia spadku postanawia: stwierdzić, że spadek po H. S. , z domu L. , córce (...) , zmarłej w dniu 28 lutego 2015 roku w O. i tam też ostatnio stale zamieszkałej, na podstawie ustawy i z dobrodziejstwem inwentarza nabyli: córka W. K. , córka B. G. , córka L. P. i córka T. B. , po 1/5 (jednej piątej) części każda z nich oraz wnuczka M. N. i wnuk M. S. , po 1/10 (jednej dziesiątej) części każde z nich. Sygn. akt I Ns 454 / 15 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni W. K. wniosła o stwierdzenie nabycia spadku po H. S. , zmarłej w dniu 28.02.2005r. w O. i tu też ostatnio przed śmiercią stale zamieszkałej. Wskazała, że jako spadkobierców ustawowych zmarła pozostawiła córki W. K. , B. G. , L. P. i T. B. oraz wnuki (dzieci po zmarłym synu E. S. ) – M. S. i M. N. (wniosek, k. 2-3). Uczestnicy postępowania B. G. , M. N. i M. S. przyłączyli się do wniosku (protokół rozprawy z dnia 3.07.2015r., k. 32-33), natomiast uczestnicy postępowania L. P. i T. B. nie podzieliły stanowiska wnisokdoawczyni co do kręgu osób uprawnionych do dziedziczenia wskazując na „niegodziwość” dziedziczenia przez wnioskodawczynię (pismo procesowe z dnia 2.07.2015r., k. 37-38). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: H. S. , z domu L. , córka (...) , zmarła w dniu 28.02.2015r. w O. i tu też przed śmiercią mieszkała na stałe. (dowód: odpis skrócony aktu zgonu H. S. , k. 11, zapewnienie spadkowe - k. 68) W chwili śmierci H. S. była wdową, gdyż jej mąż W. S. zmarł przed nią. H. S. miała pięcioro dzieci: córkę W. K. , córkę B. G. , córkę L. P. , córkę T. B. i syna E. S. . (dowód: zapewnienie spadkowe - k. 68, akt małżeństwa i akt urodzenia W. K. - k. 4-5, akt małżeństwa i akt urodzenia B. G. - k. 6-7, akt małżeństwa L. P. - k. 8, akt małżeństwa T. B. - k. 9, akt zgonu E. S. - k. 10) Spośród dzieci H. S. nie żyje jedynie jej syn E. S. , który zmarł w dniu 25.11.1980r. pozostawiając dwoje dzieci: córkę M. N. i syna M. S. . (dowód: zapewnienie spadkowe - k. 68, akt zgonu E. S. - k. 10, akt urodzenia M. S. - k 14, akt małżeństwa M. N. - k. 15) H. S. nie pozostawiła testamentu. Ze swoimi dziećmi i wnukami nie zawierała umów o zrzeczenie się dziedziczenia po niej. (dowód: zapewnienie spadkowe - k. 68) Żaden ze spadkobierców H. S. nie składał po jej śmierci oświadczenia o odrzuceniu spadku po niej, natomiast w dniu 3.07.2015r. W. K. , B. G. , M. N. i M. S. złożyli przed sądem oświadczenia o przyjęciu z dobrodziejstwem inwentarza przypadającego im z mocy ustawy spadku po zmarłej H. S. . (zapewnienie spadkowe - k. 68, ooświadczenia - k. 25, k. 27, k. 29 i k. 31). Nie było procesów o uznanie któregokolwiek ze spadkobierców H. S. za niegodnego dziedziczenia po niej. (dowód: zapewnienie spadkowe - k. 68) Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 924 k.c. i 925 k.c. spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, dlatego też dla oceny uprawnień do dziedziczenia zastosowanie mają zasady i przepisy obowiązujące w dacie otwarcia spadku, tj. w dacie śmierci spadkodawcy. W świetle art. 926 § 1 i § 2 k.c. powołanie do spadku wynika z ustawy lub z testamentu, przy czym dziedziczenie ustawowe ma miejsce wtedy, gdy spadkodawca w ogóle nie sporządził testamentu, sporządzony testament nie zawiera powołania spadkobiercy albo okazał się on nieważny. Osoby powołane do spadku mają zdolność do dziedziczenia pod warunkiem, że żyją w chwili śmierci spadkodawcy, nie zawarli ze spadkodawcą umowy o zrzeczenie się spadku po nim, nie odrzucili spadku i nie zostali uznani za niegodnych dziedziczenia. Zgodnie bowiem z art. 927 § 1 k.c. spadkobierca, który nie dożył chwili otwarcia spadku, tj. chwili śmierci spadkodawcy, nie może dziedziczyć po zmarłym, a w świetle art. 1049 k.c. , art. 1020 k.c. i art. 928 § 2 k.c. osoba, która zrzekła się spadku, odrzuciła spadek lub została uznana przez sąd za niegodną dziedziczenia traktowana jest tak, jakby nie dożyła chwili otwarcia spadku. W pierwszej kolejności powołane do spadku z ustawy są dzieci spadkodawcy i jego małżonek ( art. 931 § 1 k.c. ). Dziedziczą oni w częściach równych, przy czym część spadku przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych ( art. 931 § 2 k.c. ). W niniejszej sprawie nabycie spadku po H. S. nastąpiło na podstawie przepisów ustawy, ponieważ ze złożonego zapewnienia spadkowego wynika, że spadkodawczyni nie pozostawiła żadnego testamentu. Z uwagi na to, że zmarła spadkodawczyni w chwili śmierci była wdową, to spadek po niej przypada w równych częściach jej dzieciom, tj. córce W. K. , córce B. G. , córce L. P. , córce T. B. i synowi E. S. – każdemu z nich po 1/5 części. Ze względu jednak na to, że syn spadkodawczyni – E. S. - zmarł przed nią, to nie może dziedziczyć po niej (bo nie żył w chwili otwarcia spadku) i w związku z tym zgodnie z art. 931 § 2 k.c. jego udział w spadku przypada w równych częściach jego dzieciom (a wnukom spadkodawczyni) - M. N. i M. S. , co ostatecznie powoduje, że przysługujący M. N. i M. S. udział w spadku po H. S. wynosi po 1/10 części (1/2 x 1/5). Z zapewnienia spadkowego wynika, że żaden ze spadkobierców H. S. nie zrzekł się dziedziczenia po niej i nie odrzucił spadku po niej, a także nie został uznany za niegodnego dziedziczenia po niej, co powoduje, że nie zachodzi w stosunku do któregokolwiek ze spadkobierców ustawowych okoliczność, która wyłączałaby ich od dziedziczenia po spadkodawczyni H. S. na podstawie przepisów ustawy. W ocenie Sądu w ramach postępowania o stwierdzenie nabycia spadku nie mogło zostać rozpoznane zgłoszone przez pełnomocnika uczestniczek postępowania L. P. i T. B. żądanie uznania za niegodną dziedziczenia po H. S. wnioskodawczyni W. K. , gdyż żądanie takie sąd rozpoznaje w procesie, a nie w ramach rozstrzygania kwestii prejudycjalnych w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Uznanie za niegodnego dziedziczenia spadkobiercy ustawowego w celu „wyeliminowania” go z grona spadkobierców ustawowych wymaga wytoczenia odrębnego powództwa i nie może być przedmiotem rozstrzygania Sądu w ramach sprawy o stwierdzenie nabycia spadku. Taki pogląd – o możliwości zgłoszenia żądania uznania spadkobiercy za niegodnego dziedziczenia wyłącznie w drodze odrębnego powództwa i niemożliwości skutecznego zgłoszenia takiego żądania w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku - wyraził także Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19.05.2004. (sygn. I CK 671/03, LEX nr 585676) i w uchwale 7 sędziów z dnia 26.02.1968r. (sygn. III CZP 101/67, LEX nr 7858), a Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ten pogląd. Z tego też względu Sąd oddalił wniosek dowodowy pełnomocnika uczestniczek postępowania L. P. i T. B. o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków na okoliczność niegodności dziedziczenia po H. S. przez wnioskodawczynię W. K. , gdyż brak możliwości rozstrzygania kwestii niegodności dziedziczenia w ramach sprawy o stwierdzenie nabycia spadku powoduje, że okoliczności, na które mieli zostać przesłuchani zgłoszeni świadkowie, nie mają dla rozstrzygnięcia sprawy istotnego znaczenia. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i powołane przepisy prawa na podstawie art. 677 k.p.c. Sąd stwierdził, że spadek po H. S. na podstawie ustawy nabyli: córka W. K. , córka T. B. , córka L. P. i córka B. G. – po 1/5 części każda z nich oraz wnuczka M. N. i wnuk M. S. - po 1/10 części każde z nich. Ze względu na fakt, że w ustawowym terminie z art. 1015 k.c. spadkobiercy ustawowi H. W. K. , B. G. , M. N. i M. S. złożyli oświadczenia o przyjęciu spadku przypadającego im na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza, to zgodnie z art. 1016 k.c. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 18.10.2015r.) należało przyjąć, że także ci spadkobiercy, którzy nie złożyli w terminie żadnego oświadczenia, przyjęli spadek z dobrodziejstwem inwentarza.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI