Orzeczenie · 2016-03-23

I Ns 40/15

Sąd
Sąd Rejonowy dla Warszawy P.
Miejsce
Warszawa
Data
2016-03-23
SAOSnieruchomościzasiedzenieŚredniarejonowy
zasiedzenienieruchomośćwłasnośćwspólność ustawowaposiadanie samoistnenieruchomości gruntoweprawo rzeczowe

Sąd Rejonowy dla Warszawy P. w W. rozpoznał wniosek B. K. o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości położonej w W. przy ulicy (...), stanowiącej działkę o nr ewidencyjnym 30/2 z obrębu 3-07-25 o powierzchni 131 m². Wnioskodawca domagał się stwierdzenia nabycia własności z dniem 26 września 2008 roku. W toku postępowania do sprawy zostali wezwani jako uczestnicy miasto stołeczne W., E. Ł., K. Ł. (1), K. Ł. (2) oraz U. K. Miasto stołeczne W. wnosiło o oddalenie wniosku, natomiast U. K. przyłączyła się do wniosku. Sąd ustalił, że wnioskodawca B. K. otrzymał w darowiźnie od swoich rodziców udziały w sąsiedniej nieruchomości (działka nr 30/1) w 1975 i 1978 roku. Działka objęta wnioskiem (nr 30/2) znajdowała się wraz z działką nr 30/1 w jednym ogrodzeniu i stanowiła jedną całość pod względem zagospodarowania. Sąd uznał, że B. K. stał się samoistnym posiadaczem działki nr 30/2 od 1978 roku, a poprzednimi posiadaczami byli jego rodzice. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim z U. K. od 1976 roku. Sąd oparł się na domniemaniu samoistnego posiadania z art. 339 kc, które nie zostało obalone przez uczestników. Ponieważ od 26 września 1978 roku do 26 września 2008 roku upłynęło 30 lat, Sąd stwierdził nabycie własności przez zasiedzenie w złej wierze. Sąd przyjął również uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1978 r. sygn. III CZP 7/78, zgodnie z którą własność nabyta przez zasiedzenie wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków, jeśli bieg terminu zakończył się w czasie trwania wspólności ustawowej. W związku z tym Sąd postanowił stwierdzić, że B. K. i U. K. nabyli na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej własność nieruchomości przez zasiedzenie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 kpc, zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Potwierdzenie zasad zasiedzenia nieruchomości, w tym nabycia przez zasiedzenie w złej wierze oraz wejścia nieruchomości nabytej przez zasiedzenie do majątku wspólnego małżonków.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie nieruchomość była funkcjonalnie powiązana z nieruchomością właściciela i znajdowała się w jednym ogrodzeniu.

Zagadnienia prawne (3)

Czy B. K. i U. K. nabyli własność nieruchomości przez zasiedzenie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd stwierdził, że B. K. i U. K. nabyli własność nieruchomości przez zasiedzenie na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że B. K. był samoistnym posiadaczem nieruchomości od 1978 roku, a okres 30 lat posiadania upłynął w dniu 26 września 2008 roku. Ponieważ zasiedzenie zakończyło się w trakcie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej, własność weszła do majątku wspólnego B. K. i U. K.

Czy posiadanie nieruchomości przez wnioskodawcę miało charakter samoistny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał posiadanie za samoistne.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na domniemaniu samoistnego posiadania z art. 339 kc, które nie zostało obalone przez uczestników. Wnioskodawca wykazał funkcjonalne powiązanie działki z jego własną nieruchomością, ogrodzenie i zagospodarowanie terenu.

Czy zasiedzenie nieruchomości nabytej przez jednego z małżonków wchodzi w skład majątku wspólnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli bieg terminu zasiedzenia zakończył się w czasie trwania wspólności ustawowej.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1978 r. sygn. III CZP 7/78, która potwierdza tę zasadę.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Stwierdzenie zasiedzenia
Strona wygrywająca
B. K. i U. K.

Strony

NazwaTypRola
B. K.osoba_fizycznawnioskodawca
U. K.osoba_fizycznauczestnik
miasto stołeczne W.organ_państwowyuczestnik
E. Ł.osoba_fizycznauczestnik
K. Ł. (1)osoba_fizycznauczestnik
K. Ł. (2)osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (7)

Główne

k.c. art. 172 § § 1

Kodeks cywilny

Posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze.

k.c. art. 172 § § 2

Kodeks cywilny

Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.

k.c. art. 336

Kodeks cywilny

Posiadaczem samoistnym nieruchomości jest ten, kto nią włada jak właściciel.

k.c. art. 339

Kodeks cywilny

Domniemywa się, że ten, kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym.

Pomocnicze

k.p.c. art. 3

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach.

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

Przedmiotem dowodu są dające się ustalić fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

k.p.c. art. 520 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W postępowaniu nieprocesowym każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dwuletnie posiadanie nieruchomości przez wnioskodawcę. • Funkcjonalne powiązanie działki z nieruchomością wnioskodawcy. • Jednolitość ogrodzenia i zagospodarowania terenu. • Domniemanie samoistnego posiadania nie zostało obalone. • Upływ 30 lat od objęcia nieruchomości w posiadanie. • Nabycie własności w trakcie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej.

Odrzucone argumenty

Miasto stołeczne W. wniosło o oddalenie wniosku, jednak nie przedstawiło dowodów przeczących spełnieniu przesłanek zasiedzenia.

Godne uwagi sformułowania

posiadał nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny • po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze • kto nią włada jak właściciel • domniemywa się, że ten, kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym • własność nieruchomości nabyta przez jednego z małżonków w drodze zasiedzenia wchodzi w skład majątkowej wspólności ustawowej wówczas, gdy bieg terminu zasiedzenia zakończył się w czasie trwania wspólności ustawowej

Skład orzekający

Julita Wyrębiak - Romero

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad zasiedzenia nieruchomości, w tym nabycia przez zasiedzenie w złej wierze oraz wejścia nieruchomości nabytej przez zasiedzenie do majątku wspólnego małżonków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie nieruchomość była funkcjonalnie powiązana z nieruchomością właściciela i znajdowała się w jednym ogrodzeniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy zasiedzenia nieruchomości, co jest tematem często interesującym dla szerszego grona odbiorców, a także zawiera istotne dla prawników kwestie dotyczące wspólności majątkowej małżeńskiej.

Małżeństwo zasiedziało działkę sąsiada – jak to możliwe?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst