I Ns 383/14

Sygn. akt: I Ns 383/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2018 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Sylwia Staniszewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Dorota Cichorz-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. w Szczytnie na rozprawie sprawy z wniosku L. S. , A. M. , S. M. z udziałem W. S. , E. S. (1) , A. S. Skarbu Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe - Nadleśnictwo W. , o zasiedzenie postanawia: I. stwierdzić, że L. S. syn C. i A. i A. S. córka J. i C. na prawach wspólności majątkowej nabyli przez zasiedzenie z dniem 1 października 2005 r. własność części działki nr (...) położonej w K. Gm. W. , dla której w Sądzie Rejonowym w Szczytnie prowadzona jest księga wieczysta nr (...) , o pow. 0,1040 ha oznaczonej nr (...) zgodnie z pisemna opinią biegłego geodety W. O. z dnia 23.06.2016 r. wraz z załącznikami karta 307- 311 akt i o pow. 0,0013 ha oznaczonej nr (...) zgodnie z pisemna opinią biegłego geodety W. O. z dnia 2.02.2018 r. wraz z załącznikami karta 441-443 akt sprawy, II. stwierdzić, że L. S. syn C. i A. i A. S. córka J. i C. na prawach wspólności majątkowej nabyli przez zasiedzenie z dniem 1 stycznia 2010 r. własność części działki nr (...) położonej w K. Gm. W. , dla której w Sądzie Rejonowym w Szczytnie prowadzona jest księga wieczysta nr (...) , o pow. 0,0019 ha oznaczonej nr (...) zgodnie z pisemna opinią biegłego geodety W. O. z dnia 2.02.2018 r. wraz z załącznikami karta 441-443 akt sprawy, III. stwierdzić, że A. M. syn W. i T. i S. M. córka P. i M. na prawach wspólności majątkowej nabyli przez zasiedzenie z dniem 1 października 2005 r. własność części działki nr (...) położonej w K. Gm. W. o pow. 0,0629 ha, dla której w Sądzie Rejonowym w Szczytnie prowadzona jest księga wieczysta nr (...) , oznaczonej nr (...) zgodnie z pisemna opinią biegłego geodety W. O. z dnia 23.06.2016 r. wraz z załącznikami karta 307- 311 akt, IV. oddalić wniosek uczestnika Skarbu Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. o zasądzenie kosztów postępowania, Sygn. akt. I Ns 383/14 UZASADNIENIE Wnioskodawca L. S. wniósł o stwierdzenie, iż wraz z żoną A. S. nabyli przez zasiedzenie własność części nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) położonej w K. , gm. W. , dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej kolorem zielonym na mapce załączonej do wniosku oraz własność części nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) położonej w K. , gm. W. , dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) stanowiącej własność W. i E. S. (1) , oznaczonej kolorem czerwonym na mapce załączonej do wniosku. Wnioskodawcy S. M. i A. M. wnieśli o stwierdzenie, iż nabyli przez zasiedzenie własność części nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) położonej w K. , gm. W. , dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) stanowiącej własność Skarbu Państwa oznaczonej kolorem żółtym na mapce załączonej do wniosku. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że: L. S. i A. S. jako właściciele działki nr (...) , posiadali nieprzerwanie część działki nr (...) oznaczonej kolorem zielonym na mapce załączonej do wniosku i część działki nr (...) , oznaczonej kolorem czerwonym na mapce załączonej do wniosku, S. M. i A. M. posiadali nieprzerwanie część działki nr (...) oznaczonej kolorem żółtym na mapce załączonej do wniosku. Posiadanie to trwało od 1946 r. Wnioskodawcy wykorzystywali część działki nr (...) jako niezbędne im do prowadzenia gospodarstwa rolnego lub, jako zaplecze gospodarcze. Nie mieli świadomości, że nieruchomości będące przedmiotem wniosku nie są ich własnością. Fakt ten wyszedł na jaw dopiero w 2012 r. W tym momencie Skarb państwa Nadleśnictwo W. zorientowało się, że wnioskodawcy korzystają z ich części nieruchomości. Zażądał rozebrania budynków znajdujących się na tej części działki i usunięcia wszelkich nasadzeń. Żądanie to zostało spełnione częściowo, państwo S. wycieli rząd śliw które rosły na tej działce, wnioskodawcy państwo M. wycieli posadzone na tej części działki drzewa. Do 2012 r. nikt w żaden sposób nie przerwał biegu zasiedzenia. Uczestniczka A. S. przychyliła się do wniosku. (k.258) Uczestnicy E. S. (1) i W. S. zakwestionowali wniosek w części dotyczącej nabycia własności przez L. S. i A. S. części nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) stanowiącej ich własność. (k.293) Uczestnik Skarb Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. wniosło o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że nie polegają na prawdzie okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku. W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia, że wnioskodawcy i uczestniczka A. S. faktycznie władali częścią działki nr (...) jak właściciele. Uczestnik podniósł, że korzystanie przez nich z tej części nieruchomości odbywało się na podstawie ustnej umowy użyczenia. Nie można zatem przyjąć by byli samoistnymi posiadaczami. Podniósł też, że uczestnik nie utracił samoistnego posiadania, gdyż nie zrezygnował ze swego prawa własności, co potwierdza fakt uiszczania przez uczestnika należnych od spornej części nieruchomości danin publicznych. Ponadto zakwestionował twierdzenia wnioskodawców, że nie mieli oni świadomości, że sporne części działek nie są ich własnością. Okoliczność ta wynika z treści księgi wieczystej i wypisu z rejestru gruntów. (k. 127-129) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca L. S. i uczestniczka A. S. są właścicielami na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej m.in. działki nr (...) wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) . Nieruchomość tą otrzymali na podstawie umowy z dnia 17.09.1984 r. o przekazanie gospodarstwa rolnego. Wnioskodawcy A. M. i S. M. są właścicielami na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej działki nr (...) o pow.0,0900 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) . (dowód: odpisy ksiąg wieczystych k.13-42) Działka nr (...) , stanowiąca własność L. i A. S. oraz działka nr (...) , stanowiąca własność A. M. i S. M. graniczą z działką nr (...) stanowiąca własność Skarbu Państwa Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. . Dla działki tej prowadzona jest księga wieczysta nr (...) . (dowód: odpis księgi wieczystej k.43-73, k.133-145) Działka nr (...) stanowiła wcześniej własność ojca L. S. . Ojciec wnioskodawcy na nieruchomości tej osiedlił się po zakończeniu II W. Światowej. W okresie gdy wnioskodawca L. S. był dzieckiem, jego ojciec objął w posiadanie cześć działki oznaczonej nr (...) . Na nieruchomości tej zostały posadzone drzewka owoce – śliwy, zarówno od strony lasu jak i na części działki w kierunku biegnącym do działki nr (...) (własność W. i E. S. (1) ). Za drzewkami owocowymi zostało postawione drewniane ogrodzenie. Na części działki nr (...) , od strony lasu ojciec wnioskodawcy postawił drewnianą stodołę. Pozostała cześć działki (...) , objęta w posiadanie przez poprzednika prawnego L. i A. S. była wykorzystywana rolniczo, pod uprawę ziemniaków. L. i A. S. w takim zakresie jak ich poprzednik prawny korzystali z działki nr (...) wykorzystując ją na potrzeby prowadzonego gospodarstwa rolnego. L. i A. S. zawarli związek małżeński w 1979 r. W 1980 roku do istniejącego na działce nr (...) budynku mieszkalnego została wykonana przybudówka. Przybudówka ta została wykonana częściowo na działce nr (...) i działce nr (...) , stanowiącej własność uczestników E. i W. S. . W zakresie działki nr (...) przybudówka dochodziła do istniejącego ogrodzenia. Na działce nr (...) zostało postawione ogrodzenie od szczytu budynku w kierunku drogi gminnej, działki nr (...) . Poprzednicy prawni L. i A. S. , a następnie wnioskodawca i uczestniczka, korzystali z działki nr (...) w zakresie zajętym pod budynek mieszkalny i w granicach istniejącego ogrodzenia. Ogrodzenie biegnące od drogi gminnej w głąb nieruchomości początkowo było drewniane. Około 5 lat wstecz zostało wymienione na ogrodzenie z siatki i biegnie od drogi do szczytu budynku mieszkalnego państwa S. , następnie od drugiego szczytu budynku do budynku garażu znajdującego się na ich nieruchomości. Działka nr (...) stanowiła własność rodziców A. M. , którzy zamieszkali na tej nieruchomości w latach 60-tych. Objęli oni w posiadanie także część działki nr (...) . Wykorzystywali ją sadząc ziemniaki, uprawiając warzywa, hodując drób i zwierzęta. Postawi ogrodzenie na tej działce. Wzdłuż ogrodzenia posadzili drzewka ozdobne, modrzewie świerki. Wnioskodawcy A. M. i S. M. korzystali z części działki nr (...) w zakresie określonym ogrodzeniem, postawili tam garaż typu blaszak, sadzili drzewka, składowali opał, kosili trawę. W dniu 18.12.1965 r. sporządzono protokół graniczny dotyczący ustalenia granic gruntów Nadleśnictwa W. . Działka nr (...) powstała w wyniku podziału działki nr (...) . (dowód: dokumenty k.246- 256) W dniu 23.05.1989 r. sporządzono protokół graniczny dotyczący m.in. działek nr (...) położonych w K. . (dowód: dokumenty k. 199-225) W 2012 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa W. E. S. (2) powziął informację, że na działce nr (...) znajdują się budowle obce w postaci stodoły i budynku mieszkalnego. Zlecił przeprowadzenie prac geodezyjnych. W 2013 r. geodeta L. R. dokonał czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr (...) w związku z jej projektowanym podziałem. (dokumenty 147- 152) W wyniku tych prac geodezyjnych, uczestnik Skarb Państwa Nadleśnictwo W. poleciło L. i A. S. oraz A. i S. M. usunięcie ogrodzenia i nasadzeń znajdujących się na działce nr (...) . Wnioskodawcy i uczestniczka A. S. uczynili to, a ponadto A. i S. M. przestawili baraż blaszak. Stodoła drewniana postawiona przez poprzednika L. i A. S. została, spłonęła 2015 r. Działka nr (...) zwolniona jest od podatku rolnego (dokumenty k. 153,154) Powierzchnia działki nr (...) , z której korzystają wnioskodawca L. S. i uczestniczka A. S. wynosi 0,1040 ha (nr (...) ) i 0,0013 ha (nr (...) ). Powierzchnia działki nr (...) , z której korzystają wnioskodawca L. sadowski i uczestniczka A. S. wynosi 0,0019 ha. Powierzchnia działki nr (...) , z której korzystają wnioskodawcy A. M. i S. M. wynosi 0.0629 ha ( nr (...) ) (dowód: opinia biegłego geodety W. O. pisemna k.307-311, 442-443, ustna k. 379 odwr.-380, k.479) Ponadto powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków J. C. k. 258 odwr, K. D. k.258 odwr.-259, zeznań wnioskodawców L. S. k.266, k.436 odwr., A. M. k. 266 odwr., S. M. k. 267, k. 436 odwr., uczestników A. S. k. 267, k.437, E. S. (2) k. 267, W. S. k. 293, 436 odwr. -437, E. S. (1) k. 293 odwr., k.437, Sąd zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W tym kontekście wskazać należy, iż zasiedzenie polega na nabyciu przez osobę nieuprawnioną prawa podmiotowego z mocy samego prawa i jest konsekwencją długotrwałego faktycznego wykonywania tego prawa. Nabycie własności w drodze zasiedzenia uzależnione zostało od spełnienia dwóch podstawowych przesłanek: władanie nieruchomością jako posiadacz samoistny oraz upływ ustawowego terminu zasiedzenia. Dobra lub zła wiara posiadacza nie stanowi przesłanki uzyskania własności, a wpływa jedynie na długość terminu zasiedzenia. Posiadanie ma charakter posiadania samoistnego, jeżeli posiadacz włada rzeczą "jak właściciel" (art. 336). Posiadacz wykonuje zatem faktycznie uprawnienia składające się na treść prawa własności, stąd też posiadanie takie zwane jest również właścicielskim. O tym, czy posiadanie ma charakter posiadania samoistnego, decydują okoliczności faktyczne o charakterze przede wszystkim zewnętrznym (zachowanie się posiadacza względem przedmiotu posiadania dostrzegalne dla innych osób). W postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009r. Sąd Najwyższy stwierdził, że świadomość posiadacza, że wykonywane wobec rzeczy prawo nie przysługuje (albo przysługuje) ma znaczenie jedynie dla oceny jego złej lub dobrej wiary i w związku z tym decyduje o tym, jaki okres potrzebny jest do zasiedzenia (gdy chodzi o rzecz ruchomą rozstrzyga także o tym, czy zasiedzenie w ogóle może nastąpić). O tym natomiast, czy posiadanie jest samoistne (bowiem tylko takie może prowadzić do zasiedzenia), rozstrzyga stan woli posiadacza i jej uzewnętrznienie. Posiadacz, który wie, że nie jest właścicielem, ale chce posiadać nieruchomość tak jak właściciel i wolę swoją manifestuje, jest posiadaczem samoistnym. ( sygn. akt. I CSK 430/08, LEX nr 528169) Zdanie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do przyjąć, że wnioskodawca L. S. i uczestniczka A. S. korzystali z części działki nr (...) i z części działki nr (...) oraz wnioskodawcy A. M. i S. M. z części działki nr (...) , jako posiadacze samoistni. Z zeznań wnioskodawców L. S. , A. M. , S. M. oraz uczestników A. S. , W. S. i E. S. (1) w sposób zgodny wynika, że L. i A. S. korzystali z działki nr (...) w takim zakresie jak ich poprzednik prawny, wykorzystując ją na potrzeby prowadzonego gospodarstwa rolnego, na nieruchomości tej zostały posadzone drzewka owoce – śliwy, zarówno od strony lasu jak i na części działki w kierunku biegnącym do działki nr (...) , za drzewkami owocowymi zostało postawione drewniane ogrodzenie. Zeznali, że na części działki nr (...) , od strony lasu postawiona została drewnianą stodołę, która spłonęła w 2015 r., a pozostała cześć działki (...) , była wykorzystywana rolniczo, pod uprawę ziemniaków Wnioskodawca L. S. zeznał, że jego ojciec, poprzednik prawny, objął w posiadanie cześć działki oznaczonej nr (...) , w okresie gdy wnioskodawca L. S. był jeszcze dzieckiem. Odnośnie posiadania części działki nr (...) , L. i A. S. zeznali rok po zawarciu związku małżeńskiego w 1979 r, wykonana została przybudówka, którą postawiono częściowo na działce nr (...) i działce nr (...) , stanowiącej własność uczestników E. i W. S. . Z ich zeznań wynika, że w zakresie działki nr (...) przybudówka dochodziła do istniejącego ogrodzenia. Z zeznań L. i A. S. oraz uczestników W. S. i E. S. (1) wynika natomiast, że na działce nr (...) zostało postawione ogrodzenie od szczytu budynku w kierunku drogi gminnej, działki nr (...) . Z zeznań tych ponadto wynika, że poprzednicy prawni L. i A. S. , a następnie wnioskodawca i uczestniczka, korzystali z działki nr (...) w zakresie zajętym pod budynek mieszkalny i w granicach istniejącego ogrodzenia, które biegło od drogi gminnej w głąb nieruchomości początkowo było drewniane. Około 5 lat wstecz zostało wymienione na ogrodzenie z siatki i biegnie od drogi do szczytu budynku mieszkalnego państwa S. , następnie od drugiego szczytu budynku do budynku garażu znajdującego się na ich nieruchomości. Z zeznań wnioskodawców L. S. , A. M. , S. M. oraz uczestników A. S. , W. S. i E. S. (1) w sposób zgodny wynika również, że A. i S. M. korzystali z działki nr (...) w takim zakresie jak ich poprzednik prawny, postawi ogrodzenie na tej działce, wzdłuż ogrodzenia posadzili drzewka ozdobne, modrzewie świerki Poprzednicy prawni A. i S. M. wykorzystywali ją sadząc ziemniaki, uprawiając warzywa, hodując drób i zwierzęta. Z zeznań tych wynika, że A. M. i S. M. korzystali z części działki nr (...) w zakresie określonym ogrodzeniem, postawili tam garaż typu blaszak, sadzili drzewka, składowali opał, kosili trawę. Wnioskodawca A. M. zeznał, że jego rodzice zamieszkali na działce nr (...) w latach 60-tych i wówczas też objęli w posiadanie także część działki nr (...) . Z zeznaniami tymi korespondują zeznania świadków J. C. i K. D. . Świadek J. C. , zeznał, że po przejęciu leśnictwa W. w 1983 r. stwierdził, że na gruncie Nadleśnictwa C. S. , ojciec L. S. , wybudował stodołę, prowadził gospodarstwo i wykorzystywał teren tej działki do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Świadek K. D. zeznał, że w 1991 r. stwierdził, że na terenie spornej działki stoi stodoła z której korzysta L. S. , korzystał on z pozostałego terenu Nadleśnictwa oznaczonego w ewidencji jako rola o pow. ok. 10 arów. Zeznał również, że teren spornej działki wykorzystywany przez Państwa M. był ogrodzony, na tym terenie mieli garaż blaszak i szopkę na drewno. W oparciu o zeznania tych świadków J. C. i K. D. nie można przyjąć, jak wywodzi uczestnik Skarb Państwa Nadleśnictwo W. , by między wnioskodawcami a uczestnikiem doszło do zawarcia ustnej umowy użyczenia. Z ich zeznań wynika bowiem, że w kwestii uregulowania sytuacji związanej z korzystaniem z nieruchomości odsyłali wnioskodawców do Nadleśnictwa. Stwierdzenia J. C. , że zezwolił wnioskodawcom na korzystanie z gruntów nie można, zdaniem Sądu uznać za zawarcie umowy użyczenia. Nie był on bowiem uprawniony do zawierania takich umów, jak sam stwierdził. Ponadto z tego stwierdzenia nie wynika jaki był to zakres zgody, czy wypełniał warunki do przyjęcia że doszło do zawarcia między stronami umowy użyczenia. Analizując te zeznania należy przyjąć, że uczestnik Skarb Państwa Nadleśnictwo W. wiedział, że wnioskodawcy i uczestniczka A. S. posiadają jego nieruchomości i akceptował ten fakt, do roku 2012. Z zeznań przesłuchanego w charakterze uczestnika Skarb Państwa Nadleśnictwo W. , E. S. (2) , wynika bowiem że dopiero wówczas podjęli działania zmierzające do uregulowania tej sytuacji. Wobec powyższego Sąd uznał, iż zachowanie poprzedników prawnych wnioskodawców i uczestniczki A. S. oraz podejmowane przez niego czynności, jak i zachowanie i czynności wnioskodawców i uczestniczki A. S. , świadczą o tym, że poprzednicy prawni oraz wnioskodawcy posiadali nieruchomość część działki (...) , a L. i A. sadowscy także część działki nr (...) , jak posiadacze samoistni, zarządzali nią i traktował nieruchomość jak swoją własność. Oceny tej nie podważa dokumentacja rozgraniczeniowa, gdyż przedmiotem ustaleń w sprawie o nabycie własności przez zasiedzenie nie świadomość przysługującego prawa własności lub brak takiej świadomości ale stan faktyczny polegający na posiadaniu samoistnym, który z upływem prawem przewidzianego terminu prowadzi do nabycia własności przez zasiedzenie. Wnioskodawców i uczestniczkę A. S. należy uznać za posiadacza nieruchomości w złej wierze. W tym kontekście, odnośnie działki nr (...) , zaznaczyć należy, iż kodeks cywilny obowiązujący od dnia 1 stycznia 1965r. przewidywał 20 – letni termin zasiedzenia w przypadku posiadania w złej wierze. W dniu 1 października 1990r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 1990 r.o zmianie ustawy - Kodeks cywilny . (Dz. U. z dnia 18 sierpnia 1990 r.), która wprowadziła dłuższy 30 – letni termin zasiedzenia. Zgodnie zaś z art. 9 wskazanej ustawy do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy; dotyczy to w szczególności możliwości nabycia prawa przez zasiedzenie. Wobec powyższego w sprawie należało przyjąć 30 letni termin zasiedzenia nieruchomości. Jednocześnie też ustawą tą uchylając z dniem 1 października 1990 r. przepis art. 177 k.c. , który wyłączał zasiedzenie nieruchomości państwowych, ustawodawca unormował, iż jeżeli przed dniem wejścia w życie tej ustawy istniał stan rzeczy, który według przepisów dotychczasowych wyłączał zasiedzenie nieruchomości, a według przepisów obowiązujących po jej wejściu w życie prowadzi do zasiedzenia, zasiedzenie biegnie od dnia wejścia ustawy w życie, z tym że termin ten ulega skróceniu o czas, w którym powyższy stan istniał przed wejściem w życie ustawy, lecz nie więcej niż o połowę. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż bieg terminu zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości rozpoczął bieg od dnia 1.10.1990 r. z tym że termin ten ulega skróceniu o czas, w którym powyższy stan istniał przed wejściem w życie ustawy, lecz nie więcej niż o połowę, a więc w niniejszej sprawie o 15 lat, do zasiedzenia nieruchomości części działki nr (...) przez wnioskodawców i uczestniczkę A. S. doszło z dniem 1.10.2005 r. . Natomiast odnośnie części działki nr (...) , ponieważ stanowiła ona nieruchomość osób prywatnych i przy przyjęciu iż bieg terminu zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości rozpoczął bieg od dnia 1.01.1980 r. do zasiedzenie tej części przez L. i A. S. z dniem 1.01.2010 r. Zakres posiadania przez wnioskodawców i uczestniczki A. S. działki nr (...) i przez L. i A. S. działki nr (...) określają opinie biegłego W. O. . Sąd podzielił te opinie. Biegły składając na rozprawie ustne uzasadnienie opinii sporządzonych na piśmie wskazał, że wskazywany przez wnioskodawców zakres posiadania działki nr (...) ma potwierdzenie na gruncie pozostałościami po ściętych przez wnioskodawców drzewach i usuniętych przez nich ogrodzeniach. Z materiału dowodowego wynika, ze miało to miejsce w 2013 r., gdy uczestnik Skarb Państwa Nadleśnictwo W. przystąpiło do zrębu. Zakres posiadania działki nr (...) przez wnioskodawcy L. S. i uczestniczki A. S. w części o pow. 0,1040 ha (nr (...) ) oraz wnioskodawców A. i S. M. o pow. 0,0629 ha (nr (...) ) Sąd oparł na opinii biegłego z dnia 23.06.2016 r. Natomiast zakres posiadania działki nr (...) przez wnioskodawcy L. S. i uczestniczki A. S. w części o pow.0,0013 ha (nr (...) ) i zakres posiadania działki nr (...) , Sąd oparł na opinii biegłego z dnia 2.02.2018 r, gdyż wyznacza je istniejące ogrodzenie. Uznając, że koszty postępowania wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą we własnym zakresie, Sąd na mocy art. 520 1 k.p.c. oddalił wniosek uczestnika Skarbu Państwa Nadleśnictwo W. o ich zasądzenie. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) W. 3. (...) (...)