I Ns 365/21

Sygn. akt: I Ns 365/21 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2022 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Cichocki Protokolant: starszy sekretarz sądowy Mieczysław Budrewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. w Kętrzynie na rozprawie sprawy z wniosku A. P. z udziałem P. P. o zobowiązanie sprawcy przemocy w rodzinie do opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z innym członkiem rodziny dotkniętym przemocą postanawia: 1. zobowiązać P. P. do opuszczenia lokalu mieszkalnego położonego przy ul. (...) w B. oraz jego bezpośredniego otoczenia na odległość nie mniejszą niż 50 metrów; 2. zakazać uczestnikowi P. P. zbliżania się do lokalu mieszkalnego, opisanego w pkt 1 i bezpośredniego otoczenia tego lokalu na odległość mniejszą niż 50 metrów ; 3. stwierdzić że postanowienie w pkt 1 i 2 jest wykonalne z chwila ogłoszenia; 4. zasądzić od uczestnika P. P. na rzecz wnioskodawczyni A. P. kwotę 100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt INs 365/21 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni A. P. wniosła o zobowiązanie uczestnika do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i zakazanie mu zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia. Podniosła, że uczestnik znęcał się psychicznie i fizycznie nad wnioskodawczynią i małoletnia córką. Aktualnie toczy się postępowanie przygotowawcze w tej sprawie prowadzone przez Prokuraturę Rejonowa w Kętrzynie. W dniu 15.11.2021r. miała miejsce ostatnia interwencja Policji na skutek tego, ze pijany uczestnik pobił wnioskodawczynię, wskutek tego otrzymał nakaz opuszczenia mieszkania i zakaz zbliżania się na odległość mniejszą niż 50 metrów. Wskazała, że uczestnik jest agresywny, pobił ją, groził śmiercią, nadużywa alkoholu i nie kontroluje swojego zachowania. Uczestnik P. P. wniósł o oddalenie wniosku jako bezpodstawnego. Wskazał, że żona z premedytacją uknuła plan pozbycia się go z domu. W ocenie uczestnika, ma kochanka lub jest pod silnym wpływem swojej rodziny. W jego ocenie przeżywają kryzys małżeński, przez kilka dni żona zbliżyła się do niego, ale pod wpływem członków swojej rodziny, to ona zaczyna się awanturować. Od 7 lat prowadzi sklep w B. i łoży na utrzymanie rodziny. Żona nigdzie nie pracuje, całymi dniami siedzi w domu i knuje z siostrami jak się go pozbyć, godzinami rozmawia przez telefon. Z uwagi na wszczynanie awantur przez żonę, zaczął ją nagrywać. Żona stała się złośliwa, postępuje w sposób absurdalny, krzyczy bez powodu, wyzywa uczestnika, używa wulgaryzmów. Wg uczestnika to on w domu gotuje i sprząta, żona ma depresję albo jakieś zaburzenia, jest niekonsekwentna i nieprzewidywalna. Zaprzeczył by był agresywny lub niebezpieczny. Zaczął terapię psychiatryczną z powodu depresji. Od listopada nie pije w ogóle alkoholu. Ponadto żona zabrała mu w święta z portfela 2000 zł a wcześniej wzięła z domu i kont bankowych firmy około 20 000 zł. Podniósł, że nie został wobec niego skierowany akt oskarżenia, żona celowo założyła mu niebieską kartę. Po 124 dniach wrócił do domu i stroni od konfliktów. Jego zachowanie jest poprawne. Sąd ustalił, co następuje: Strony zamieszkują w B. przy ul. (...) . Wnioskodawczyni A. P. jest żoną uczestnika P. P. . Strony maja jedną córkę W. P. , która ma aktualnie 15 lat. (bezsporne) Uczestnik P. P. od kilku lat nadużywa alkoholu, pije ciągami z kilkudniowymi przerwami. (d.: zeznania świadków: W. P. – k. 73-73v, J. G. – k. 73v, Z. P. – k. 73v-74, S. K. – k. 75, A. B. – k. 75-75v, W. S. – k. 75v, zeznania wnioskodawczyni – k. 74-74v) Po spożyciu alkoholu staje się agresywny w stosunku do żony, wyzywa ja słowami obraźliwymi, w tym wulgarnymi, szarpie i straszy. W dniu 15.11.2021r., kiedy A. P. zastępowała uczestnika w sklepie, ten znajdując się pod wpływem alkoholu, przyszedł do sklepu i wygonił ją z niego. W trakcie tego zdarzenia doszło do szarpaniny miedzy stronami w wyniku, której wnioskodawczyni doznała obrażeń w postaci wybroczyny krwawej w okolicy nadłopatkowej prawej oraz bolesności kręgosłupa na poziomie C6/TH2. (zeznania świadków: W. P. – k. 73-73v, S. K. – k. 75, A. B. – k. 75-75v, W. S. – k. 75v, zeznania wnioskodawczyni – k. 74-74v, protokół oględzin lekarskich – k. 79-81) Zdarzenie zostało zgłoszone na Policję. W wyniku tego wnioskodawczyni złożyła zawiadomienie o popełnieniu przez uczestnika przestępstwa znęcania się nad rodziną. Uczestnikowi została założona Niebieska Karta, ponadto zastosowano wobec niego policyjny nakaz opuszczenia miejsca zamieszkania i zbliżania się do niego w trybie art. 15 aa ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1882 z późn. zm.). (d.: bezsporne) W dniu 29.11.2021r. uczestnik powrócił do miejsca zamieszkania. Usiłował przeprosić żonę, ale ta nie przyjęła przeprosin i wraz z członkami swojej rodziny nie chciała go wpuścić, została rówież wezwana Policja na interwencję. Po powrocie uczestnika do domu w dalszym ciągu dochodzi do awantur pomiędzy małżonkami. Stroną atakująca jest uczestnik. Uczestnik także bez wiedzy wnioskodawczyni i córki zaczął nagrywać dyktafonem ich rozmowy telefoniczne, co zostało odkryte przez wnioskodawczynię w dniu 25.12.2022r. W dniu 30.12.2021r. miała miejsce kolejna awantura pomiędzy wnioskodawczynią i uczestnikiem, w wyniku, której wnioskodawczyni uciekła do sąsiadów. (d.: zeznania świadków: W. P. – k. 73-73v, S. K. – k. 75, A. B. – k. 75-75v, W. S. – k. 75v, zeznania wnioskodawczyni – k. 74-74v) W Prokuraturze Rejonowej w Kętrzynie za sygn.. akt (...) prowadzone jest postępowanie przygotowawcze w sprawie popełnienia przez uczestnika czynu z art. 207 k.k. Postępowanie jest w toku, na etapie przed przedstawieniem zarzutów. (d.: bezsporne, akta PR (...) ) Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek jest zasadny. Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1249), przez przemoc rodzinie należy rozumieć jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych w pkt 1 , w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą. W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie dowodowe w sprawie w sposób dostateczny wykazało, iż zachowania uczestnika wobec wnioskodawczyni i pozostałych członków rodziny spełniające przesłanki stosowania przemocy w rodzinie w rozumieniu w/w przepisu ustawy. Z zeznań wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków wynika, że uczestnik nadużywał alkoholu w zasadzie w sposób ciągły z kilkudniowymi przerwami. Okoliczność ta wynika z zeznań wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków, w tym również świadków wskazanych przez uczestnika. Istotne jest, iż nawet uczestnik sam tej okoliczności nie zaprzecza. W jego ocenie, kiedy on jest pod wpływem alkoholu, to wtedy wnioskodawczyni staje się wobec niego agresywna. Natomiast wbrew jego twierdzeniom, z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków wynika, że po spożyciu alkoholu to uczestnik staje się agresywny i w tym stanie dopuszcza się w stosunku do żony różnych zachowań agresywnych, kopania, szarpania, wyganiania z mieszkania i sklepu czy też wyzywania słowami obraźliwymi i wulgarnymi. W tym zakresie Sąd dał wiarę zeznaniom, przesłuchanej w charakterze świadka, córki stron W. P. . W ocenie Sądu, zeznania te były szczere i spontaniczne. Nie można świadkowi postawić zarzutu, jakoby została ona nakłoniona do złożenia zeznań określonej treści, niekorzystanej dla uczestnika. Z zeznań tych wynika, że pod wpływem alkoholu uczestnik staje się agresywny w stosunku do wnioskodawczyni, zabiera im rzeczy, prowokuje, grozi wnioskodawczyni, natomiast w stosunku do córki stosuje presję psychiczną by wykazać, że to postępowanie wnioskodawczyni jest niewłaściwe i nie ma powodu by kierować do niego pretensje. Z zeznaniami W. P. korelują również zeznania świadków S. K. , W. S. i A. B. . W ocenie Sądu, również zeznania tych świadków należy ocenić jako szczere i zgodne z prawdą. Świadkowie ci w szczególności nie ukrywali faktów dla nich niewygodnych, jak ich własna sytuacja rodzinna czy konflikty z uczestnikiem. Zdaniem Sądu, brak również powodu by odmówić wiary zeznaniom świadka W. S. z uwagi na konflikt uczestnika z jej rodziną. Okoliczność ta sama w sobie nie oznacza, że fakty przytoczone przez świadka, jako przez niego zaobserwowane, są nieprawdziwe lub nie miały miejsca. Świadek nie ukrywa przy tym ani zaistnienia konfliktu z uczestnikiem ani też jego przyczyn i okoliczności. Zeznania te zostały zatem ocenione jako wiarygodne, mając na uwadze, iż są zgodne z zeznaniami innych świadków, którym sąd dał wiarę. Na tej podstawie Sąd dał wiarę również zeznaniom wnioskodawczyni A. P. , które okazały się zgodne z zeznaniami innych świadków jak też zyskały potwierdzenie w dokumentach w postaci protokołu oględzin lekarskich. Z kolei z zeznań świadków wskazanych przez uczestnika: J. G. i Z. P. wynika, że nie byli oni świadkami negatywnych zachowań uczestnika wobec żony i córki. Nie negowali jednak, że uczestnik nadużywa alkoholu, co jest powodem problemów w rodzinie i na co wnioskodawczyni przestała się godzić. Jednocześnie wg nich, intencją przekazywania im negatywnych informacji o uczestniku przez wnioskodawczynię jest chęć skłócenia go z rodziną. Z kolei z zeznań Z. P. wynika, że próbował łagodzić konflikty pomiędzy małżonkami, ale podejmowane przez niego działania nie były skuteczne. Stąd, w ocenie Sądu, zeznania te nie stanowią dowodu, iż ze strony uczestnika nie miały miejsca zachowania agresywne w stosunku do wnioskodawczyni, a są jedynie, motywowaną solidarnością rodzinną, próbą ukazania, że nie tylko uczestnik jest im winien, ale również wnioskodawczyni, która go nie rozumie, nie chce mu pomóc czy zaniedbuje obowiązki domowe. Z okoliczności sprawy, w szczególności zeznań świadków, którym Sąd dał wiarę wynika, że zachowania agresywne nie ustały pomimo policyjnego zakazu nałożonego na uczestnika i miały miejsce również po jego powrocie do domu po utracie mocy przez zakaz. Mając to na uwadze, w ocenie Sądu, należy stwierdzić, iż ze strony uczestnika w stosunku do wnioskodawczyni miały i mają miejsce zachowania o charakterze przemocy w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1249), takie jak przemoc fizyczna, naruszanie nietykalności cielesnej, naruszanie godności i dóbr osobistych wnioskodawczyni przez kierowanie w jej kierunku wyzwisk, wypowiadanie gróźb czy też nękanie psychiczne m.in. w postaci nagrywania przez uczestnika żony i córki. Przy czym, jak wynika z przedłożonych przez uczestnika stenogramów nagrań, nie były to nagrania rozmów z uczestnikiem i zachowań w stosunku do niego, ale nagrania uzyskanych bez zgody ich uczestników rozmów telefonicznych żony i córki z innymi osobami, w tym członkami rodziny wnioskodawczyni. Podkreślenia wymaga, że podstępne nagrywanie prywatnych rozmów wnioskodawczyni godzi w konstytucyjną zasadę swobody i ochrony komunikowania się wyrażoną w art. 49 konstytucji RP oraz chronioną dyspozycją art. 267§3 k.k. . Sąd oddalił przy tym wniosek dowodowy uczestnika o dopuszczenie dowodu z przedłożonych przez niego nagrań. Miał przy tym na uwadze, że uczestnik nie był uczestnikiem rozmów, których nagrania przedłożył. Z przedłożonych przez niego stenogramów wynika, że były to nagrania rozmów wnioskodawczyni i córki stron z innymi niż uczestnik osobami. Nagrania te zostały uzyskane bez wiedzy i zgody wnioskodawczyni. W szczególności za taka wiedzę oraz zgodę nie może być uważane ewentualne kierowanie przez uczestnika gróźb do żony i córki, że "będzie je nagrywał”. Stosownie do powołanego art. 49 konstytucji RP , ochronie podlega wolność i tajemnica komunikowania się, a naruszenie jej penalizowane jest m.in. w art. 267§3 k.k. Stąd uzyskane w ten sposób dowody w postaci nagrań należy uznać za uzyskane sposób sprzeczny z prawem i w wyniku czynu zabronionego. Mając to na uwadze, Sąd pominął wniosek uczestnika o dopuszczenie dowodu z przedłożonych nagrań. Sąd pominął także wniosek uczestnika o przesłuchanie świadka U. R. , albowiem uczestnik nie uzupełnił braków tego wniosku, tj. nie wskazał adresu świadka ani nie określił dokładnie faktów, na które wskazany świadek ma zostać przesłuchana. Stosownie do art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1249), jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta tą przemocą może żądać, aby sąd, właściwy według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575, 1578 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11) o postępowaniu nieprocesowym, zobowiązał go do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazał zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności w sprawie zaistniały przesłanki do zobowiązania uczestnika do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia oraz zakazania zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia na podstawie powołanego przepisu. Podkreślenia przy tym wymaga, że podstawą do orzeczenia powyższych nakazów i zakazów może być już jednorazowe zachowanie wypełniające przesłanki uznania za przemoc w rodzinie. Z okoliczności sprawy wynika natomiast, że zachowania uczestnika nie miały charakteru incydentalnego. Mając to na uwadze Sąd uwzględnił wniosek orzekając stosownie do art. 560 7 §1 i 2 k.p.c. O kosztach orzeczono na podstawie art. 520§3 k.p.c. , obciążając uczestnika obowiązkiem zwrotu wnioskodawczyni poniesionej przez nią opłaty od wniosku. Tu wklejamu tekst