I Ns 347/22

Wnioskodawczyni H. K. zwróciła się do sądu z wnioskiem o uchylenie się od skutków prawnych niezłożenia w ustawowym terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po swoim zmarłym ojcu, F. B. W uzasadnieniu podniosła, że działała pod wpływem błędu co do odpowiedzialności za długi spadkowe, w szczególności wynikające z obowiązku zapłaty zachowku. Wnioskodawczyni otrzymała od ojca darowiznę nieruchomości, a dopiero po wyroku zasądzającym od niej zachowek na rzecz brata, Z. B., dowiedziała się, że darowana nieruchomość może zostać doliczona do spadku, a jej wartość stanowić podstawę do naliczenia zachowku. Twierdziła, że nie złożyła oświadczenia o odrzuceniu spadku, ponieważ była przekonana, że skoro ojciec pozostawił testament, w którym do całości spadku powołał syna Z. B., to ona nie jest spadkobiercą i nie musi składać żadnych oświadczeń. Uczestnik postępowania, Z. B., wniósł o oddalenie wniosku, argumentując, że wnioskodawczyni nie otworzył się termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, ponieważ on sam jest jedynym spadkobiercą testamentowym. Sąd Rejonowy w Kłodzku oddalił wniosek jako bezprzedmiotowy. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego, dziedziczenie testamentowe ma pierwszeństwo przed ustawowym. Termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku (art. 1015 § 1 kc) rozpoczyna bieg od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania. W sytuacji, gdy istnieje ważny testament powołujący spadkobiercę testamentowego, który chce dziedziczyć, termin dla spadkobiercy ustawowego nie rozpoczyna biegu. Ponieważ wnioskodawczyni nie była spadkobiercą ustawowym zmarłego F. B. (gdyż istniał spadkobierca testamentowy Z. B.), nie uchybiła ona terminowi do odrzucenia spadku, a jej wniosek o uchylenie się od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia był bezprzedmiotowy. Sąd oddalił wniosek na podstawie art. 514 § 2 kpc bez przeprowadzania rozprawy.

Zagadnienia prawne (2)