I NS 29/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości położonej w K. Wnioskodawczyni E. K. domagała się stwierdzenia zasiedzenia na swoją rzecz, wskazując, że jej zmarły mąż L. K. (1) nabył nieruchomość w 1983 roku na podstawie nieformalnej umowy sprzedaży, a po jego śmierci w 2008 roku ona sama objęła nieruchomość w posiadanie samoistne. Uczestnicy postępowania poparli wniosek, z wyjątkiem R. Ł., który kwestionował samoistny charakter posiadania. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym dokumenty i zeznania świadków, ustalił, że nieruchomość była posiadana przez rodzinę K. od 1983 roku. Ponieważ umowa sprzedaży z 1983 roku nie została zawarta w formie aktu notarialnego, sąd uznał, że posiadanie od początku miało charakter samoistny w złej wierze. Zgodnie z art. 172 k.c. w zw. z art. 176 k.c., w przypadku posiadania w złej wierze, wymagany jest 30-letni termin zasiedzenia. Termin ten upłynął z dniem 1 kwietnia 2013 roku. Sąd stwierdził zatem, że wnioskodawczyni nabyła własność nieruchomości przez zasiedzenie z dniem 1 kwietnia 2013 roku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 kpc, obciążając strony kosztami związanymi z przesłuchaniem świadków.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie zasad dotyczących zasiedzenia nieruchomości, w szczególności charakteru posiadania samoistnego w złej wierze i znaczenia formy aktu notarialnego przy umowach sprzedaży.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście konkretnej sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy posiadanie nieruchomości nabyte na podstawie umowy sprzedaży niezachowującej formy aktu notarialnego może być uznane za posiadanie samoistne w dobrej wierze?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, posiadanie nieruchomości nabyte na podstawie umowy sprzedaży niezachowującej formy aktu notarialnego nie może być uznane za posiadanie samoistne w dobrej wierze.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na utrwalonym orzecznictwie, zgodnie z którym osoba wchodząca w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy przenoszącej własność, która nie została zawarta w formie aktu notarialnego, nie jest samoistnym posiadaczem w dobrej wierze. Brak wymaganej formy prawnej uniemożliwia usprawiedliwione przekonanie o przysługującym prawie własności.
Jaki termin zasiedzenia ma zastosowanie do nieruchomości, gdy posiadanie rozpoczęło się w złej wierze?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
W przypadku posiadania nieruchomości w złej wierze, zastosowanie ma 30-letni termin zasiedzenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 172 k.c. w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji z 1990 roku, termin zasiedzenia nieruchomości wynosi 20 lat (dobra wiara) lub 30 lat (zła wiara). Ponieważ sąd uznał posiadanie za samoistne w złej wierze, zastosował dłuższy, 30-letni termin.
Czy posiadacz nieruchomości, który dokonał znaczących inwestycji i był postrzegany przez otoczenie jako właściciel, może być uznany za samoistnego posiadacza?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, okoliczności takie jak dokonywanie znaczących inwestycji, zamieszkiwanie na nieruchomości przez długi czas oraz postrzeganie przez otoczenie jako właściciela, świadczą o samoistnym charakterze posiadania.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na zewnętrznych znamionach zachowania posiadacza, które manifestują wolę posiadania rzeczy dla siebie jak właściciel. W tym przypadku, remonty, dobudowa kuchni, wymiana dachu, drzwi i okien, a także postrzeganie przez sąsiadów jako właścicieli, potwierdziły samoistny charakter posiadania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| J. K. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| M. K. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| W. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| R. Ł. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| L. K. (1) | osoba_fizyczna | poprzedni posiadacz samoistny |
| M. K. (2) | osoba_fizyczna | sprzedająca |
| L. K. (2) | osoba_fizyczna | poprzedni posiadacz |
| Z. Ł. | osoba_fizyczna | właściciel nieruchomości przed 1983 r. |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztów sądowych |
Przepisy (5)
Główne
k.c. art. 172
Kodeks cywilny
Określa przesłanki nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, w tym samoistne posiadanie i upływ czasu (20 lub 30 lat).
Pomocnicze
k.c. art. 336
Kodeks cywilny
Definiuje posiadacza samoistnego jako tego, kto postępuje z rzeczą jak właściciel, o czym świadczą okoliczności dostrzegalne dla innych osób.
k.c. art. 176 § 1
Kodeks cywilny
Pozwala na doliczenie czasu posiadania poprzednika do czasu posiadania obecnego posiadacza.
k.c. art. 176 § 2
Kodeks cywilny
Określa warunki doliczenia czasu posiadania poprzednika w złej wierze (łącznie co najmniej 30 lat).
k.p.c. art. 520 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasady ponoszenia kosztów postępowania w sprawach, w których strony mają różne interesy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posiadanie nieruchomości przez wnioskodawczynię i jej poprzednika prawnego miało charakter samoistny. • Posiadanie trwało przez okres dłuższy niż wymagany do zasiedzenia (30 lat). • Nieruchomość była objęta posiadaniem na podstawie umowy sprzedaży, co świadczy o zamiarze posiadania jak właściciel. • Wnioskodawczyni i jej mąż dokonywali znaczących inwestycji w nieruchomość. • Wnioskodawczyni i jej mąż byli postrzegani przez otoczenie jako właściciele nieruchomości.
Odrzucone argumenty
Posiadanie wnioskodawczyni nie miało charakteru samoistnego. • Posiadanie odbywało się jedynie za zgodą uczestnika postępowania R. Ł.
Godne uwagi sformułowania
postępuje z rzeczą jak właściciel, o czym świadczą okoliczności dostrzegalne dla innych osób • manifestowanym na zewnątrz wobec otoczenia zachowaniem posiadacza • osoba, która weszła w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienie własności zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego nie jest samoistnym posiadaczem w dobrej wierze
Skład orzekający
Małgorzata Wierzba-Golicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad dotyczących zasiedzenia nieruchomości, w szczególności charakteru posiadania samoistnego w złej wierze i znaczenia formy aktu notarialnego przy umowach sprzedaży."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy zasiedzenia nieruchomości, co jest tematem często interesującym dla szerszego grona odbiorców, a także zawiera praktyczne wskazówki dotyczące dobrej i złej wiary oraz wymogów formalnych umów.
“Nieruchomość nabyta na podstawie umowy 'na gębę'? Sąd wyjaśnia, kiedy można mówić o zasiedzeniu po 30 latach.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.