I Ns 224/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Oleśnie stwierdził zasiedzenie własności nieruchomości rolnej na rzecz małżonków G. P. i B. P. z dniem 1 stycznia 2006 roku.
Wnioskodawcy G. P. i B. P. wystąpili o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości rolnej, którą posiadali od 1976 roku na podstawie umowy darowizny od rodziców B. P. Sąd ustalił, że poprzednicy prawni wnioskodawców oraz sami wnioskodawcy władali nieruchomością nieprzerwanie od końca 1975 roku/początku 1976 roku, traktując ją jako swoją własność. Pomimo obecności innych współwłaścicieli w księdze wieczystej, nikt nie rościł sobie praw do nieruchomości, a podatki były płacone przez rodzinę wnioskodawców. Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki zasiedzenia, w tym samoistne posiadanie przez wymagany okres.
Sąd Rejonowy w Oleśnie rozpoznał wniosek G. P. i B. P. o zasiedzenie nieruchomości rolnej o powierzchni 2.2600 ha, położonej w miejscowości B. W., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Wnioskodawcy nabyli posiadanie nieruchomości na mocy umowy darowizny z 22 stycznia 2001 roku od rodziców B. P., którzy z kolei otrzymali ją w ramach ugody spadkowej po majątku M. i umowy o dożywocie z 1972 roku. Wnioskodawcy twierdzili, że od 1976 roku traktowali nieruchomość jako swoją własność, podobnie jak ich poprzednicy prawni. W księdze wieczystej jako współwłaściciele figurowali E. C. (w ¼), J. K. (w ¼) oraz Skarb Państwa – Agencja Nieruchomości Rolnych (w 2/4). W trakcie postępowania sąd wezwał do udziału spadkobierców zmarłych współwłaścicieli. Skarb Państwa wniósł o oddalenie wniosku w części dotyczącej jego udziału, argumentując płaceniem zobowiązań podatkowych. Pozostali uczestnicy nie zajęli stanowiska. Sąd ustalił, że nieruchomość była posiadana samoistnie od końca 1975 roku/początku 1976 roku. Pomimo że termin zasiedzenia (20 lat w złej wierze, 30 lat w dobrej wierze) uległ wydłużeniu do 30 lat od 1 października 1990 roku, sąd uznał, że bieg terminu rozpoczął się wcześniej i upłynął z dniem 1 stycznia 2006 roku, zgodnie z art. 172 k.c. i przepisami przejściowymi. Wnioskodawcy nabyli nieruchomość na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Sąd postanowił stwierdzić zasiedzenie i orzekł o kosztach postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd stwierdził, że wnioskodawcy i ich poprzednicy prawni posiadali nieruchomość samoistnie nieprzerwanie od końca 1975 roku/początku 1976 roku, a termin zasiedzenia upłynął z dniem 1 stycznia 2006 roku.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na zeznaniach świadków i wnioskodawców, dokumentach (akty notarialne, wypisy z rejestru gruntów, księgi wieczyste) oraz domniemaniach prawnych (ciągłość posiadania, posiadanie samoistne, dobra wiara). Stwierdzono, że posiadanie miało charakter władania rzeczą dla siebie, a nikt nie rościł sobie praw do nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzenie zasiedzenia
Strona wygrywająca
G. P. i B. P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| B. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa - Krajowy Ośrodek (...) Oddziału Terenowego w O. | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
| R. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| H. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| W. C. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| J. J. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| P. J. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| K. J. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| J. J. (2) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| K. M. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| M. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| E. C. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| A. J. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (10)
Główne
k.c. art. 172 § 1
Kodeks cywilny
Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze.
k.c. art. 172 § 2
Kodeks cywilny
Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
Pomocnicze
k.c. art. 336
Kodeks cywilny
Posiadaczem samoistnym rzeczy jest ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel.
k.c. art. 340
Kodeks cywilny
Domniemanie ciągłości posiadania.
k.c. art. 345
Kodeks cywilny
Domniemanie ciągłości posiadania.
k.c. art. 339
Kodeks cywilny
Domniemanie posiadania samoistnego.
k.c. art. 7
Kodeks cywilny
Domniemanie dobrej wiary.
k.r.o. art. 31 § 1
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Nieruchomość nabyta przez małżonków w trakcie trwania wspólności ustawowej wchodzi w skład majątku wspólnego.
Dz. U. Nr 55, poz. 321 art. 9
Ustawa z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny
Przepis przejściowy dotyczący stosowania nowych terminów zasiedzenia.
k.p.c. art. 520 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada ponoszenia kosztów postępowania przez uczestników zgodnie z ich udziałem.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Długoletnie, nieprzerwane posiadanie nieruchomości od 1975/1976 roku. Traktowanie nieruchomości jak własnej przez posiadaczy samoistnych. Brak roszczeń ze strony ujawnionych właścicieli. Płacenie podatków przez rodzinę wnioskodawców. Spełnienie przesłanek zasiedzenia zgodnie z art. 172 k.c.
Odrzucone argumenty
Argument Skarbu Państwa o płaceniu zobowiązań podatkowych jako dowód braku samoistnego posiadania (niezasadny w ocenie sądu).
Godne uwagi sformułowania
„W ocenie sądu w sprawie mamy do czynienia z posiadaniem prowadzącym do zasiedzenia, które miało charakter władania rzeczą z zamiarem posiadania jej dla siebie.” „Przedmiotem zasiedzenia może być każda nieruchomość, bez względu na osobę właściciela i rodzaj nieruchomości.” „Zasiedzenie to sposób nabycia nieruchomości przez upływ czasu.” „Na korzyść posiadacza przemawia domniemanie ciągłości – art. 340 k.c. i 345 kc oraz domniemanie, że ten kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym – 339 k.c. i domniemanie istnienia dobrej wiary. – art. 7 k.c.”
Skład orzekający
Katarzyna Kałwak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad zasiedzenia nieruchomości rolnych, stosowanie przepisów przejściowych dotyczących terminów zasiedzenia, znaczenie posiadania samoistnego i animus posiadania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i stanu prawnego z okresu obejmującego wejście w życie nowelizacji k.c. z 1990 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy zasiedzenia nieruchomości, co jest częstym zagadnieniem prawnym, ale tutaj z interesującym kontekstem historycznym posiadania i zastosowaniem przepisów przejściowych.
“Po latach posiadania sąd uznał małżeństwo za właścicieli ziemi. Kluczowe były akty notarialne i upływ czasu.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: I Ns 224/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy w Oleśnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kałwak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 roku na rozprawie sprawy z wniosku G. P. , B. P. z udziałem Skarbu Państwa - Krajowego Ośrodka (...) Oddziału Terenowego w O. , R. K. , H. K. , W. C. , J. J. (1) , P. J. , K. J. , J. J. (2) , K. M. , M. K. o zasiedzenie postanawia: I. stwierdzić, że B. P. córka H. i K. i G. P. syn F. i U. na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej nabyli w drodze zasiedzenia własność działki o nr (...) , o powierzchni 2.2600 ha, położonej w miejscowości B. W. , dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze (...) – z dniem 1 stycznia 2006 roku; II. ustalić, iż każdy z uczestników postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Sygn. akt I Ns 224/15 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 19 listopada 2014 roku wnioskodawcy G. P. i B. P. wskazując jako uczestników Skarb Państwa - Krajowy Ośrodek (...) Oddziału Terenowego w O. dawniej Skarb Państwa – Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. , E. C. , R. K. , A. J. i H. K. wystąpili o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości rolnych oznaczonej jako działki geodezyjne nr (...) zapisanej w księdze wieczystej o numerze (...) z dniem 01 stycznia 2006 roku. W uzasadnieniu wnioskodawcy podali, że na mocy aktu notarialnego – umowy darowizny z dnia 22 stycznia 2001 roku nabyli własność i posiadanie z gospodarstwa rolnego po H. i K. małżeństwie K. . Darczyńcy to rodzice B. P. . W skład przejętego gospodarstwa wchodzi posiadanie działki opisanej we wniosku, która do dnia dzisiejszego posiadamy jako własną. W rejestrach gruntów są jako współwłaściciele wykazani E. C. , J. K. i Skarb Państwa. Spadkobiercami J. K. są uczestnicy R. K. , A. J. , i H. K. – wniosek karta 2-5. Wskazywana jako uczestniczka E. C. zmarła 6 lutego 1995 roku. Mocą postanowienia z dnia 3 września 2015 roku sąd w punkcie I odrzucił wniosek w stosunku do uczestniczki postepowania E. C. i wezwał do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania K. M. i W. C. – postanowienie karta 46. Wskazywana jako uczestniczka postepowania A. J. zmarła 19 listopada 2016 roku. Mocą postanowienia z dnia 2 sierpnia 2017 roku sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania jej zstępnych tj. J. J. (1) M. K. , P. J. , K. J. i J. J. (2) – postanowienie karta 111. Postępowanie toczyło się z udziałem: Skarbu Państwa - Krajowego Ośrodka (...) Oddziału Terenowego w O. , R. K. , H. K. , W. C. , J. J. (1) , P. J. , K. J. , J. J. (2) , K. M. , M. K. . Pismem z dnia 19 maja 2015 roku uczestnik postępowania Skarb Państwa Krajowy Ośrodek (...) Oddziału Terenowego w O. dawnej Skarb Państwa - Agencja Nieruchomości Rolnych wniósł o oddalenie wniosku w zakresie części działki – udział 2/4. Wskazując, że powyższe powodowane jest faktem, iż Agencja z tytułu swojego udziału płaciła zobowiązania podatkowe, tak więc brak jest przesłanek samoistnego posiadania przez wnioskodawcę – odpowiedź na wniosek karta 26. Pozostali uczestnicy postepowania nie przedstawili żadnego stanowiska w sprawie. Nie stawili się też na termin rozprawy wyznaczony na dzień 6 lutego 2018 roku, na który to byli wzywani celem przesłuchania – pod rygorem pominięcia dowodu z ich przesłuchania w charakterze strony – wezwania kata 140 – 148 , zapisy streszczenia protokołu karta 159. Od dnia 10 listopada 2015 roku do dnia 17 października 2016 roku postępowanie w sprawie było zwieszone – postanowienie o zwieszeniu karta 61 i postanowienie o jego podjęciu karta 74. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Nieruchomość rolna oznaczona jako działki nr (...) położona jest w miejscowości B. W. , powiat (...) , gmina O. , woj. (...) , obręb (...) B. W. , objęta jest księgą wieczystą, dla której Sąd Rejonowy w Oleśnie IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczysta Kw nr (...) . Działka ta stanowi grunty orne, użytki rolne zabudowane, o powierzchni 2.2600 ha. Przedmiotowa księga wieczysta urządzona jest również dla działek o numerach (...) . Jako współwłaściciele w wypisie z rejestru gruntów oraz w dziale II Kw nr (...) figurują: E. C. w ¼ części, J. K. w ¼ części oraz Skarb Państwa Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział w O. w 2/4 części. Wpisów własności dokonano na podstawie postanowienia z dnia 30.09.1975 roku sygn. akt Ns 313/75, postanowienia o stwierdzeniu nabycia praw do spadku I Ns 437/78 z dnia 23.08.1978 roku oraz decyzji (...) z dnia 07.10.1996 roku Wojewody (...) . Dzieci nieżyjącego już współwłaściciela J. K. – to uczestnicy postępowania H. K. , R. K. i A. J. . A. J. zmarła 19 listopada 2016 roku, jej zstępnymi są J. J. (1) . M. K. , P. J. , K. J. i J. J. (2) . Zstępni współwłaścicielki E. C. , która zmarła w dniu 06.02.1995 roku – to K. M. i W. C. . dowód: - wypis z rejestru gruntów karta 6, - wyrys z mapy ewidencyjnej karta 7, -odpis z księgi wieczystej Kw nr (...) karta 8-9, - akt zgonu E. C. karta 25 i 43, - wydruk z systemu P. – Sad co do osoby E. C. karta 35-36, - wydruk z systemu P. – Sad co do osoby A. J. karta 102-103 Przedmiotowa nieruchomość była majątkiem M. . M. zmarł. Był on mężem siostry J. K. . Między innymi w skład jego majątku wchodziła działka nr (...) opisana powyżej. Toczyła się sprawa spadkowa po M. . W księdze wieczystej dla niej urządzonej obecnie jako jej współwłaściciele figurują co też sąd podawał wyżej E. C. w ¼ części , J. K. w ¼ części oraz Skarb Państwa Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział w O. w 2/4 części. J. K. i E. K. (1) w ramach umowy o dożywocie z dnia 18 lutego 1972 roku, zawartej w formie aktu notarialnego z 18 lutego 1972 roku, przed notariuszem S. R. przenieśli własność i posiadanie nieruchomości położonych w B. W. na rzecz H. K. i K. K. . Majątek M. został ugodowo podzielony po odbyciu sprawy spadkowej w latach 1975 -1976 pomiędzy samymi spadkobiercami. J. K. wziął w posiadanie przedmiotową nieruchomość tj. działkę ner 41. J. K. to dziadek wnioskodawczyni B. P. a H. i K. K. to jej rodzice. W dniu 22 stycznia 2001 roku umową darowizny H. K. i K. K. darowali nieruchomości w B. W. , których byli właścicielami i które to posiadali wnioskodawcom G. P. i B. P. . W tym posiadanie przedmiotowej działki nr (...) . Od dnia przejęcia działki nr (...) tj. od dnia 1976 roku J. K. traktował siebie jak je właściciel a potem tak samo siebie traktował H. K. i wnioskodawcy. Ziemia nigdy nie leżała odłogiem była uprawiana rolniczo. Nikt nigdy nie wystąpił z roszczeniem o jej wydanie. Nie kierował do wnioskodawców i ich poprzedników żadnych roszczeń. Podatki od momentu przejęcia tj. od 1975 roku były płacone przez rodzinę wnioskodawczyni B. P. do dnia 2014 roku. Z uwagi na brak tytułu prawnego przez wnioskodawców zaniechano ich pobór przez Gminę. dowód: - akt notarialny z 18.02.1972r. rep A 330/72 karta 10 – 11i karta 70-71, - akt notarialny z 22.01.2001r. rep A 419/2001 karta 12-13 i karta 72-73, - zeznania świadków H. M. i A. S. na rozprawie w dniu5.12.2017r. karta 136 verte i zapis elektroniczny z rozprawy, - zeznania wnioskodawczyni B. P. i G. P. na rozprawie w dniu 6.02.2018 r. karta 159 verte i zapis elektroniczny z rozprawy. W doniesieniu do działek (...) wykazanych w tej samej księdze wieczystej co przedmiotowa działka toczyło się w tut. Sądzie postępowanie pod sygn. akt I Ns 123/15 z wniosku H. K. z udziałem Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. , H. K. , R. K. , W. C. , A. J. , K. M. . To postepowanie zakończyło się prawomocnym postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 roku sąd stwierdził, że wnioskodawca H. K. nabył w drodze zasiedzenia własność części działki nr (...) , położonej w miejscowości B. W. , o powierzchni około 0.4600 ha oraz własność działek nr (...) , położone w miejscowości B. W. , o powierzchni 2.4760 ha, dla których Sąd Rejonowy w Oleśnie IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) – z dniem 1 stycznia 2006 roku – fakt znany sądowi z urzędu. W odniesieniu do działki o numerach (...) wykazanych w tej samej księdze wieczystej co przedmiotowa działka toczyło się w tut. Sądzie postępowanie pod sygn. akt I Ns 106/15 z wniosku E. K. (2) przy uczestnictwie Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. , H. K. , R. K. , W. C. , A. J. i K. M. . To postępowanie zakończyło się mocą prawomocnego postanowienia z dnia 10 marca 2016 roku, którym to sąd oddalił wniosek. W uzasadnieniu podnosząc między innymi, iż „ W ocenie sądu wnioskodawca w toku postępowania nie wykazał ”manifestowania” charakteru władania tą nieruchomością – tak, aby można było przyjąć, że wnioskodawca traktował sporną nieruchomość jako wyłączną własność. Nie potrafił składając swoje zeznania w sposób pewny i jednoznaczny przedstawić sądowi swojego nastawienia psychicznego (animus) związanego z użytkowaniem przedmiotowej nieruchomości. W ocenie sądu wnioskodawca wykonywał władztwo ale będąc pozbawiony wymaganego w takiej sytuacji psychicznego nastawienia zamiaru władania rzeczą tylko dla siebie jak właściciel .” Również sąd I instancji podniósł, iż „ Wskazać należy, że nawet gdyby przyjąć, iż wnioskodawca władał przedmiotowymi działkami z nastawieniem tak jak właściciel, to do zasiedzenia ich by nie doszło, bowiem nie upłynął okres, przy przyjęciu złej wiary, 30 lat, umożliwiający nabycie ich własności w drodze zasiedzenia. Bowiem na pewno wnioskodawca nie władał tymi działkami 19 września 1991 zatem licząc początek biegu władania od tej daty to 30 lat upływa 2021 roku”. - fakt znany sądowi z urzędu. W odniesieniu do części działki oznaczonej numerem (...) w tut. Sądzie pod sygn. akt I Ns 145/15 toczyła się sprawa z wniosku J. S. , przy udziale Skarbu Państwa – Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. , H. K. , R. K. , A. J. oraz zstępnych po zmarłej E. C. – K. M. i W. C. , o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości rolnej oznaczonej jako część działki nr (...) objętej Kw nr (...) . Mocą prawomocnego postanowienia z dnia 3 sierpnia 2016 roku sąd stwierdził, że J. S. syn J. nabył w drodze zasiedzenia własność części działki nr (...) , położonej w miejscowości B. W. , o powierzchni około 1.5000 ha, dla której Sąd Rejonowy w Oleśnie IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) – z dniem 1 stycznia 2006 roku- - fakt znany sądowi z urzędu. Sąd zważył. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 172 § 1 k.c. posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. (§ 2). Powołany przepis określa przesłanki nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości. Łącznym warunkiem jest upływ oznaczonego przez ustawę terminu nieprzerwanego posiadania samoistnego, a długość tego terminu zależna jest od dobrej lub złej wiary w chwili nabycia posiadania. Posiadaczem samoistnym rzeczy jest ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel ( art. 336 k.c. ). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny i judykatury stan posiadania współtworzą fizyczny element (corpus) władania rzeczą oraz intelektualny element zamiaru (animus) władania rzeczą dla siebie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż wystąpiły wszystkie przesłanki prowadzące do nabycia tytułu własności przez zasiedzenie przez wnioskodawców do nieruchomości będącej przedmiotem zasiedzenia. Poprzednicy prawni wnioskodawców i sami wnioskodawcy władali przedmiotową nieruchomością od końca 1975 roku a początku 1976 roku i traktowali siebie jako jej właściciele. Tak byli postrzegani przez lokalną społeczność. Nikt nigdy nie rościł sobie wobec nich żadnych praw co do tej nieruchomości. Zatem w ocenie sądu w sprawie mamy do czynienia z posiadaniem prowadzącym do zasiedzenia, które miało charakter władania rzeczą z zamiarem posiadania jej dla siebie. W ocenie Sądu w sprawie mamy do czynienia z samoistnym posiadaniem nieruchomości. Przedmiotem zasiedzenia może być każda nieruchomość, bez względu na osobę właściciela i rodzaj nieruchomości. Zasiedzenie to sposób nabycia nieruchomości przez upływ czasu. Posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi być nieprzerwane- 345 k.c. Na korzyść posiadacza przemawia domniemanie ciągłości – art. 340 k.c. i 345 kc oraz domniemanie, że ten kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym – 339 k.c. i domniemanie istnienia dobrej wiary. – art. 7 k.c. W rozpoznawanym przypadku na pewno od 1975 roku poprzednicy wnioskodawców dysponowali działką objętą wnioskiem, a potem sami wnioskodawcy władali tą ziemią w sposób nieskrępowany, nie uzależniony od właścicieli ujawnionych w księdze wieczystej, dlatego w ocenie sądu w sprawie mamy do czynienia z posiadaniem prowadzącym do zasiedzenia, które miało charakter władania rzeczą z zamiarem posiadania jej dla siebie. Zgodnie z art. 172 § 2 k.c. po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Wskazany termin obowiązuje od 1 października 1990 roku, gdy weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 1990 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321). Nastąpiło wówczas przedłużenie o dziesięć lat terminów zasiedzenia nieruchomości. Wcześniej obowiązywał termin dwudziestu lat w przypadku nabycia posiadania w złej wierze. Według właściwego przepisu międzyczasowego ustawy nowelizacyjnej (art. 9) „do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy”. Oznacza to w konsekwencji, że zasiedzenia przez wnioskodawców przedmiotowej nieruchomości, którego obowiązujący poprzednio krótszy dwudziestoletni termin liczony od dnia 15 kwietnia 1972 roku nie upłynął do 1 października 1990 roku, biegnie dalej z zastosowaniem nowego, wydłużonego, trzydziestoletniego terminu. Upływ trzydziestoletniego terminu posiadania samoistnego nieruchomości przez B. P. i G. P. nastąpił w 1 stycznia 2006 roku Przyjmując jako bieg okresu zasiedzenia od początku 1976 roku a końca 1975 roku, pociągając za sobą nabycie przez wnioskodawców nieruchomości. Z uwagi, iż w momencie upływu terminu zasiedzenia wnioskodawcy pozostawali w związku małżeńskim, zgodnie z art. 31 § 1 kro , nieruchomość nabyli na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej. Mając powyższe na uwadze wniosek należało wniosek uwzględnić i stwierdzić, że B. P. córka H. i K. i G. P. syn F. i U. na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej nabyli w drodze zasiedzenia własność działki o nr (...) , o powierzchni 2.2600 ha, położonej w miejscowości B. W. , dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze (...) – z dniem 1 stycznia 2006 roku; O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c ustalając , iż każdy z uczestników postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI