Orzeczenie · 2016-06-07

I NS 2075/15

Sąd
Sąd Rejonowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2016-06-07
SAOSCywilneprawo rzeczoweŚredniarejonowy
zasiedzenieruchomościdobra wiarawada prawnasamochódwłasnośćposiadanie

Wnioskodawczyni H. F. złożyła wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie prawa własności samochodu osobowego marki S. (...), który nabyła w dniu 6 października 2012 roku od E. N. za kwotę 5.000 zł. Wnioskodawczyni wskazała, że pojazd jest jej niezbędny do codziennego funkcjonowania. W toku postępowania ustalono, że umowa sprzedaży samochodu z dnia 21 marca 2011 roku, będąca pierwotnym dokumentem transakcji, została sfałszowana. Wnioskodawczyni dowiedziała się o tej wadzie prawnej w dniu 16 października 2012 roku, podczas próby rejestracji pojazdu w Starostwie Powiatowym w Gliwicach. Sąd, opierając się na przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących zasiedzenia ruchomości (art. 174 § 1 k.c.), podkreślił, że kluczową przesłanką jest posiadanie rzeczy w dobrej wierze przez okres trzech lat. Dobra wiara oznacza przeświadczenie posiadacza o przysługującym mu prawie własności, które jest usprawiedliwione okolicznościami. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym utrata dobrej wiary przed upływem terminu zasiedzenia, spowodowana dowiedzeniem się o nieuprawnionym zbyciu rzeczy, skutkuje traktowaniem posiadacza od początku jako posiadacza w złej wierze. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nabyła pojazd 6 października 2012 roku, a już 16 października 2012 roku dowiedziała się o sfałszowaniu umowy sprzedaży, co oznacza utratę dobrej wiary w tym dniu. W związku z tym nie został spełniony wymóg posiadania w dobrej wierze przez wymagany trzyletni okres. Dlatego Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowił oddalić wniosek.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja wymogu dobrej wiary w procesie zasiedzenia ruchomości, zwłaszcza w kontekście wad prawnych nabycia.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy zasiedzenia ruchomości, a nie nieruchomości. Kluczowe jest ustalenie momentu utraty dobrej wiary.

Zagadnienia prawne (2)

Czy posiadacz samoistny ruchomości, który dowiedział się o wadzie prawnej nabycia przed upływem trzyletniego terminu, może nabyć własność przez zasiedzenie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, posiadacz samoistny ruchomości, który dowiedział się o wadzie prawnej nabycia przed upływem trzyletniego terminu, nie może nabyć własności przez zasiedzenie, ponieważ traci dobrą wiarę.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że dobra wiara jest niezbędną przesłanką zasiedzenia ruchomości i musi trwać przez cały trzyletni okres. Utrata dobrej wiary następuje z chwilą uzyskania przez posiadacza pozytywnej wiedzy o tym, że nie jest właścicielem rzeczy, co uniemożliwia zasiedzenie.

Czy posiadanie ruchomości w złej wierze przez część trzyletniego okresu pozwala na stwierdzenie zasiedzenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, posiadanie ruchomości w złej wierze przez część trzyletniego okresu uniemożliwia stwierdzenie zasiedzenia.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 174 § 1 k.c. i utrwalonym orzecznictwem, zasiedzenie ruchomości wymaga nieprzerwanego posiadania samoistnego w dobrej wierze przez trzy lata. Utrata dobrej wiary przed upływem tego terminu oznacza, że posiadacz musi być traktowany jako posiadacz w złej wierze od początku, co wyklucza możliwość zasiedzenia.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalić wniosek
Strona wygrywająca
uczestniczki postępowania

Strony

NazwaTypRola
H. F.osoba_fizycznawnioskodawczyni
K. K.osoba_fizycznauczestniczka
E. N.osoba_fizycznauczestniczka
M. P.osoba_fizycznakupujący
A. W.osoba_fizycznakupujący
W. Z.osoba_fizycznakomisant

Przepisy (1)

Główne

k.c. art. 174 § § 1

Kodeks cywilny

Posiadacz rzeczy ruchomej niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada rzecz nieprzerwanie od lat trzech jako posiadacz samoistny, chyba że posiada w złej wierze. Dobra wiara stanowi niezbędną przesłankę nabycia własności rzeczy ruchomej w drodze zasiedzenia i musi trwać przez cały okres trzech lat.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Utrata dobrej wiary przez wnioskodawczynię w momencie dowiedzenia się o wadzie prawnej nabycia pojazdu.

Odrzucone argumenty

Posiadanie samoistne ruchomości przez wnioskodawczynię przez okres dłuższy niż trzy lata.

Godne uwagi sformułowania

dobra wiara stanowi niezbędną przesłankę nabycia w tej drodze własności rzeczy ruchomej • utrata w czasie biegu terminu zasiedzenia dobrej wiary przez posiadacza samoistnego uniemożliwia zasiedzenie rzeczy ruchomej • utratę dobrej wiary powoduje jedynie uzyskanie przez posiadacza pozytywnej wiedzy o tym, że nie jest właścicielem rzeczy

Skład orzekający

Łukasz Zamojski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogu dobrej wiary w procesie zasiedzenia ruchomości, zwłaszcza w kontekście wad prawnych nabycia."

Ograniczenia: Dotyczy zasiedzenia ruchomości, a nie nieruchomości. Kluczowe jest ustalenie momentu utraty dobrej wiary.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje pułapki prawne związane z zakupem używanych pojazdów i znaczenie dobrej wiary w prawie cywilnym, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców.

Kupiłeś używany samochód? Uważaj na wady prawne – dobra wiara może Cię kosztować utratę pojazdu!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst