I Ns 205/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Sieradzu oddalił wniosek kandydata na burmistrza o zakazanie rozpowszechniania informacji, uznając, że wypowiedź uczestnika nie stanowi materiału wyborczego.
Kandydat na burmistrza złożył wniosek o zakazanie rozpowszechniania informacji, nakazanie sprostowania, przeproszenia oraz wpłacenia kwoty na organizację pożytku publicznego. Sąd Okręgowy w Sieradzu oddalił wniosek, uznając, że wypowiedź uczestnika nie miała charakteru materiału wyborczego w rozumieniu Kodeksu wyborczego, a jedynie była wypowiedzią osoby trzeciej, niezaangażowanej bezpośrednio w proces wyborczy. Sąd wskazał, że ochrona dóbr osobistych w takich przypadkach powinna być dochodzona na drodze cywilnej, a nie w trybie wyborczym.
Wnioskodawca, kandydat na stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy D., złożył wniosek w trybie art. 111 Kodeksu wyborczego, domagając się zakazania uczestnikowi postępowania rozpowszechniania określonych informacji, przepadku materiałów wyborczych, nakazania sprostowania nieprawdziwych informacji, nakazania przeproszenia oraz wpłacenia 50 000 zł na rzecz Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych. Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie wniosku. Sąd Okręgowy w Sieradzu ustalił, że uczestnik opublikował list, w którym podał okoliczności mające świadczyć o niekompetencji wnioskodawcy. Sąd zważył, że warunkiem dochodzenia roszczeń w trybie wyborczym jest rozpowszechnienie nieprawdziwych informacji za pomocą materiałów wyborczych, które muszą stanowić formę agitacji wyborczej, pochodzić od komitetu wyborczego i być wyraźnie oznaczone. Sąd stwierdził, że uczestnik nie był kontrkandydatem ani przedstawicielem komitetu wyborczego, a jego wypowiedź nie stanowiła materiału wyborczego, lecz wypowiedź osoby trzeciej. W związku z tym, sąd oddalił wniosek jako bezzasadny, wskazując, że ochrona dóbr osobistych w takich przypadkach powinna być dochodzona na drodze cywilnej (art. 23 i nast. k.c.), a nie w trybie wyborczym. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 520 § 1 kpc.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wypowiedź osoby trzeciej, niezaangażowanej bezpośrednio w proces wyborczy i niebędącej przedstawicielem komitetu wyborczego, nie stanowi materiału wyborczego w rozumieniu Kodeksu wyborczego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że definicja materiału wyborczego wymaga, aby materiał pochodził od komitetu wyborczego i był wyraźnie oznaczony. Wypowiedź osoby trzeciej nie spełnia tych kryteriów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
uczestnik postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| J. M. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (6)
Główne
k.w. art. 111
Kodeks wyborczy
Określa tryb postępowania w sprawach dotyczących materiałów wyborczych zawierających informacje nieprawdziwe oraz dopuszczalne środki prawne.
Pomocnicze
k.w. art. 109
Kodeks wyborczy
Definiuje materiał wyborczy jako każdy pochodzący od komitetu wyborczego upubliczniony i utrwalony przekaz informacji mających związek z zarządzonymi wyborami, wymagający wyraźnego oznaczenia komitetu.
k.w. art. 106
Kodeks wyborczy
Reguluje prowadzenie agitacji wyborczej, wskazując, że mogą ją prowadzić komitety wyborcze lub wyborcy za pisemną zgodą pełnomocnika wyborczego.
k.c. art. 23
Kodeks cywilny
Podstawa do ochrony dóbr osobistych w drodze cywilnej.
k.p.c. art. 520 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzekania o kosztach postępowania w sprawach, w których strony ponoszą koszty związane ze swoim udziałem.
pr. pras.
Ustawa - Prawo prasowe
Wspomniana w kontekście definicji prasy w art. 111 Kodeksu wyborczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wypowiedź uczestnika nie stanowi materiału wyborczego w rozumieniu Kodeksu wyborczego, ponieważ nie pochodzi od komitetu wyborczego ani nie jest przez niego oznaczona. Uczestnik nie jest kontrkandydatem ani przedstawicielem komitetu wyborczego. Tryb wyborczy nie jest właściwy do ochrony dóbr osobistych, które powinny być dochodzone na drodze cywilnej.
Godne uwagi sformułowania
kwestionowane wypowiedzi nie mają charakteru materiału wyborczego, a jedynie stanowią wypowiedź osoby trzeciej Artykuł 111 § 1 kodeksu wyborczego nie chroni dóbr osobistych kandydatów, a jedynie prawo wyborców do bycia nieokłamywanym w trakcie kampanii. Do ochrony dóbr osobistych nie jest przewidziany tryb wyborczy, lecz roszczenia przewidziane w art. 23 i następnych kc.
Skład orzekający
Elżbieta Zalewska - Statuch
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących materiałów wyborczych i trybu postępowania w sprawach wyborczych, a także rozgraniczenie między trybem wyborczym a cywilnym w zakresie ochrony dóbr osobistych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku formalnego statusu materiału wyborczego i braku zaangażowania uczestnika w proces wyborczy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów Kodeksu wyborczego i rozgraniczenie między różnymi trybami postępowania, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem wyborczym i cywilnym.
“Czy każda krytyka kandydata w kampanii wyborczej to materiał wyborczy? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I Ns 205/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2014 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Zalewska - Statuch Protokolant stażysta Sandra Torchała po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w Sieradzu w dniu 24 listopada 2014r. sprawy z wniosku K. P. przy udziale J. M. o wydanie orzeczenia w trybie art. 111 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku Kodeks wyborczy postanowił: 1. oddalić wniosek; 2. ustalić, iż każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. UZASADNIENIE Wnioskodawca jako kandydat na stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy D. wystąpił o zakazanie uczestnikowi postępowania rozpowszechniania informacji zawartych w „ (...) ”, orzeczenia przepadku materiałów wyborczych w postaci ulotki w formie (...) (...) ”, nakazanie uczestnikowi sprostowania nieprawdziwych informacji o wnioskodawcy w terminie wskazanym w art. 111 § 4 kodeksu wyborczego w formie ogłoszenia opublikowanego w tygodnikach i dzienniku wskazanych we wniosku oraz o treści tamże podanej, nakazanie uczestnikowi przeproszenia wnioskodawcy poprzez własnoręczne spisanie i podpisanie oświadczenia wskazanego w treści wniosku, a także nakazanie uczestnikowi wpłacenia 50 000 zł na rzecz Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych (...) z siedzibą w D. . Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie wniosku. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Uczestnik jako wieloletni były radny i przewodniczący komisji budżetu i finansów w czasie kampanii wyborczej na stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy D. przed wyborami zarządzonymi na 16 listopada 2014 roku dokonał ogłoszenia o treści wskazanej w załączniku, w którym podał okoliczności mające w jego ocenie świadczyć o niekompetencji wnioskodawcy jako kandydata na stanowisko burmistrza (treść ogłoszonego listu k. 147) Uczestnik nie jest kontrkandydatem wnioskodawcy w wyborach na stanowisko burmistrza, nie jest członkiem komitetu wyborczego, nie posiada pisemnej zgody żadnego pełnomocnika wyborczego na prowadzenie agitacji przeciwko wnioskodawcy. (niesporne) Sąd zważ ył , co nastę puje: Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy , jeżeli rozpowszechniane, w tym również w prasie w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe , materiały wyborcze, w szczególności plakaty, ulotki i hasła, a także wypowiedzi lub inne formy prowadzonej agitacji wyborczej, zawierają informacje nieprawdziwe, kandydat lub pełnomocnik wyborczy zainteresowanego komitetu wyborczego ma prawo wnieść do sądu okręgowego wniosek o wydanie orzeczenia: zakazu rozpowszechniania takich informacji; przepadku materiałów wyborczych zawierających takie informacje; nakazania sprostowania takich informacji; nakazania publikacji odpowiedzi na stwierdzenia naruszające dobra osobiste; nakazania przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone; nakazania uczestnikowi postępowania wpłacenia kwoty do 100.000 złotych na rzecz organizacji pożytku publicznego. Warunkiem dochodzenia wskazanych wyżej roszczeń w trybie wyborczym jest zatem rozpowszechnienie nieprawdziwych informacji za pomocą materiałów wyborczych, które muszą stanowić formę agitacji wyborczej. Definicja materiału wyborczego zawarta jest w art. 109 kodeksu wyborczego. Zgodnie z jego treścią materiałem wyborczym jest każdy pochodzący od komitetu wyborczego upubliczniony i utrwalony przekaz informacji mających związek z zarządzonymi wyborami. Przy czym formalnym warunkiem uznania danego materiału za materiał wyborczy jest wyraźne oznaczenie komitetu wyborczego, od którego materiał pochodzi. Natomiast stosownie do treści art. 106 ustawy kodeks wyborczy agitację wyborczą na rzecz kandydatów prowadzą na zasadzie wyłączności zainteresowane komitety wyborcze, ale również może ją prowadzić każdy wyborca, o ile uzyska pisemną zgodę na tę czynność od pełnomocnika wyborczego. Uczestnik zaprzeczył a wnioskodawca nie udowodnił, że uczestnik jako autor (...) występuje w tej sprawie jako jego kontrkandydat, czy też że jest on przedstawicielem komitetu wyborczego działającego na rzecz innego kandydata na burmistrza albo osobą należącą formalnie do innego sztabu wyborczego, gdyż nadal aktualne jest stanowisko głoszące, że nie stanowi materiału wyborczego wypowiedź pochodząca od osób trzecich, niezaangażowanych bezpośrednio w proces wyborczy (zobacz: Kodeks wyborczy. Komentarz prof. dr hab. Bogusław Banaszak Rok wydania 2014 Wydawnictwo C. H. Beck Wydanie 1). Reasumując, kwestionowane wypowiedzi nie mają charakteru materiału wyborczego, a jedynie stanowią wypowiedź osoby trzeciej. To skutkuje oddaleniem wniosku i usuwa potrzebę szczegółowego rozważenia czy treści objęte (...) opublikowanym przez uczestnika polegają na prawdzie. Artykuł 111 § 1 kodeksu wyborczego nie chroni dóbr osobistych kandydatów, a jedynie prawo wyborców do bycia nieokłamywanym w trakcie kampanii. Do ochrony dóbr osobistych nie jest przewidziany tryb wyborczy, lecz roszczenia przewidziane w art. 23 i następnych kc. Z tej przyczyny Sąd oddalił wnioski dowodowe wnioskodawcy i uczestnika jako nieprzydatne do rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił żądanie objęte wnioskiem jako bezzasadne, orzekając o kosztach postępowania na podstawie art. 520 § 1 kpc .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI