I Ns 2045/15

Wnioskodawca J.K. złożył wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym C.S., który ostatnio zamieszkiwał w Ś. i zmarł 15 czerwca 2013 r. Wnioskodawca wskazał siebie oraz K.S. jako spadkobierców ustawowych. Sąd ustalił stan faktyczny, zgodnie z którym spadkodawca był wdowcem, a jego jedynym dzieckiem był syn K.S. Wnioskodawca J.K. był synem zmarłej żony spadkodawcy, L.S., z innego związku i nie był przez spadkodawcę przysposobiony. Spadkodawca nie sporządził testamentu. Nikt nie złożył oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, nikt nie zrzekł się dziedziczenia ani nie został uznany za niegodnego. Sąd, opierając się na przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących dziedziczenia ustawowego (art. 922, 924, 925, 926, 931 kc) oraz procedury cywilnej (art. 1012, 1015 § 1 i 2 kc, art. 520 § 1 kpc), stwierdził, że w pierwszej kolejności do spadku powołany był syn spadkodawcy K.S. Ponieważ żona spadkodawcy zmarła przed nim, a wnioskodawca nie był jego dzieckiem, jedynym spadkobiercą ustawowym okazał się K.S. Brak złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku w ustawowym terminie sześciu miesięcy od dowiedzenia się o tytule powołania jest równoznaczny z przyjęciem spadku wprost (art. 1015 § 2 kc). W związku z tym sąd postanowił stwierdzić, że spadek po C.S. na podstawie ustawy nabył w całości syn K.S. Kosztami postępowania obciążono strony w zakresie przez nie poniesionym, zgodnie z art. 520 § 1 kpc.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający