I NS 161/16

II Cz 690/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt Sędziowie: SSO. Janusz Roszewski SSO. Barbara Mokras – spr. po rozpoznaniu w dniu 31 października 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. S. z udziałem C. W. , T. W. i A. Z. o ustanowienie drogi koniecznej na skutek zażalenia uczestników postępowania na postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt I Ns 161/16 p o s t a n a w i a: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że oddalić wniosek o zabezpieczenie SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Kępnie udzielił zabezpieczenia w niniejszej sprawie w ten sposób, że nakazał uczestnikom postępowania A. Z. oraz C. i T. W. przywrócenie stanu drogi dojazdowej przebiegającej przez działkę o numerze geodezyjnym (...) , dla której w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Kępnie założona jest księga wieczysta Kw Nr (...) należąca do A. Z. a to do stanu z dnia 23 sierpnia 2016 r. poprzez usunięcie krawężników wkopanych po rozprawie jaka miała miejsce w Sądzie dnia 24 sierpnia 2016 r. i wkopanie ich w poprzednie miejsca ich położenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli uczestnicy postępowania domagając się jego zmiany poprzez oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie jest zasadne. Sprawa, w której wnioskodawczyni złożyła przedmiotowy wniosek o zabezpieczenie jest sprawą o ustanowienie drogi koniecznej. Zabezpieczenie dotyczy więc roszczeń niepieniężnych. Istotą stosowania zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych może być: zapewnienie uprawnionemu przyszłego zaspokojenia, zapewnienie skuteczności przyszłego orzeczenia, jeżeli nie nadaje się ono do egzekucji, zapewnienie uprawnionemu w okresie przejściowym takiego rozwiązania, jakiego oczekuje od treści orzeczenia, które będzie wydane przez sąd. Zgodnie z art. 755 § 1 k.p.c. jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych dla zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. Nowo wprowadzony w art. 755 § 2 1 k.p.c. dopuszcza nowacyjne zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych, jeżeli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków, także w wypadku, gdy wniosek o zabezpieczenie nie różni się co do treści od żądania poszukiwanej w powództwie ochrony prawnej. We wniosku o udzielenie zabezpieczenia niepieniężnego uprawniony powinien również, poza uprawdopodobnieniem swojego roszczenia, wykazać swój interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia zgodnie ze swoim wnioskiem o zabezpieczenie. W przedmiotowej sprawie zgodzić można się z sądem pierwszej instancji, że wnioskodawczyni dołączonymi zdjęciami czy mapami uprawdopodobniła swoje roszczenie o ustanowienie drogi koniecznej. W świetle okoliczności sprawy nie wykazała jednak – nie uprawdopodobniła – interesu prawnego w udzieleniu jej zabezpieczenia zgodnie ze złożonym wnioskiem. Wnioskodawczyni jako zabezpieczenia roszczenia o ustanowienie drogi koniecznej wniosła o nakazanie uczestnikom postępowania usunięcia krawężników wkopanych po rozprawie jaka miała miejsce w Sądzie dnia 24 sierpnia 2016 r. i wkopanie ich w poprzednie miejsca ich położenia. Nie wykazała przy tym, że przesunięcie przez uczestników postępowania krawężników uniemożliwia jej bądź utrudnia przejazd przez posesję uczestników, nie wykazała też, że zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków. Nie podała nawet o ile zmniejszył jej się pas drogi z której korzysta. Wniosek o zabezpieczenie jest również w tym zakresie nieprecyzyjny. Uczestnicy postępowania nie kwestionują przesunięcia krawężników podnoszą jedynie, że dotyczy to kilku centymetrów i w niczym to nie utrudnia wnioskodawczyni przejazdu przez ich działkę ani też nie powoduje innych niekorzystnych skutków. W tym miejscu ponownie stwierdzić należy, że sprawa dotyczy ustanowienia drogi koniecznej. Zgodnie z art. 145 § 2 k.c. przeprowadzenie drogi koniecznej nastąpi z uwzględnieniem potrzeb nieruchomości niemającej dostępu do drogi publicznej oraz z najmniejszym obciążeniem gruntów, przez które droga ma prowadzić. Okoliczność z jakiej szerokości pasa gruntu wnioskodawczyni obecnie korzysta nie ma więc decydującego znaczenia skoro ustanowienie drogi koniecznej ma nastąpić z uwzględnieniem dwóch podanych wyżej warunków, w tym też mając na względzie najmniejsze obciążenie gruntów, przez które droga ma prowadzić. Jak była mowa wyżej wnioskodawczyni nie wykazała, że przesuniecie krawężników uniemożliwia jej bądź nawet tylko utrudnia korzystanie z drogi ani, że jest to dla niej w jakikolwiek inny sposób niekorzystne. W związku z powyższym zażalenie winno zostać uwzględnione i na zasadzie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski