I NS 124/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWnioskodawczyni J. B. złożyła wniosek o zasiedzenie dwóch pomieszczeń: komórki i łazienki, które stanowiły przybudówkę do budynku mieszkalnego. Pomieszczenia te, wraz z budynkiem mieszkalnym, nabyła w 1976 roku. Przybudówka, w której znajdowały się sporne pomieszczenia, posadowiona była na działce gruntu stanowiącej własność Gminy Z. Wnioskodawczyni twierdziła, że posiadała te pomieszczenia jako posiadacz samoistny w dobrej wierze od momentu ich nabycia. Gmina Z. wniosła o oddalenie wniosku, podnosząc, że komórka i łazienka nie stanowią samodzielnego lokalu mieszkalnego i nie mogą być przedmiotem zasiedzenia. Sąd, analizując stan faktyczny i prawny, doszedł do wniosku, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Powołując się na utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego, sąd wskazał, że poszczególne pomieszczenia wchodzące w skład lokalu stanowiącego przedmiot odrębnej własności nie mogą być samodzielnym przedmiotem zasiedzenia. Pomieszczenia te nie są rzeczą nieruchomą w obrocie prawnym i stanowią integralną część lokalu, dzieląc jego los prawny. W ocenie sądu, dwa pomieszczenia – komórka i łazienka – nie stanowiły odrębnej nieruchomości, która mogłaby być przedmiotem zasiedzenia. Sąd oddalił również wniosek o wpis udziału w prawie współwłasności działki gruntu na rzecz wnioskodawczyni, wskazując na brak uzasadnienia faktycznego i prawnego takiego żądania. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparto na przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej niemożności zasiedzenia poszczególnych pomieszczeń wchodzących w skład lokalu stanowiącego odrębną własność.
Dotyczy sytuacji, gdy zasiedzenie dotyczy jedynie części składowych lokalu, a nie całego lokalu lub nieruchomości.
Zagadnienia prawne (2)
Czy poszczególne pomieszczenia (komórka, łazienka) wchodzące w skład przybudówki mogą stanowić samodzielny przedmiot zasiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, poszczególne pomieszczenia wchodzące w skład lokalu stanowiącego przedmiot odrębnej własności nie mogą stanowić samodzielnego przedmiotu zasiedzenia.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym pomieszczenia te nie są rzeczą nieruchomą w obrocie prawnym, stanowią integralną część lokalu i dzielą jego los prawny, przez co nie mogą być przedmiotem odrębnego zasiedzenia.
Czy wniosek o wpis udziału w prawie współwłasności działki gruntu na rzecz wnioskodawczyni jest uzasadniony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek został oddalony z powodu braku uzasadnienia faktycznego i prawnego.
Uzasadnienie
Pełnomocnik wnioskodawczyni nie przedstawił żadnych okoliczności uzasadniających żądanie, ani nie wskazał, czy podstawą jest uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, czy nabycie przez zasiedzenie. Sąd podkreślił obowiązek stron wskazania dowodów dla stwierdzenia faktów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. B. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Gmina Z. | instytucja | uczestnik |
Przepisy (7)
Główne
k.c. art. 172 § § 1
Kodeks cywilny
Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu, jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze.
k.c. art. 172 § § 2
Kodeks cywilny
Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
Pomocnicze
Ustawa o zmianie ustawy – kodeks cywilny art. 9
Do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy; dotyczy to w szczególności możliwości nabycia przez zasiedzenie.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawie o stwierdzenie zasiedzenia znajduje odpowiednie zastosowanie norma całego art. 232 k.p.c.
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
Na uczestnikach spoczywa obowiązek wskazania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których uczestnicy Ci wywodzą skutki prawne; sąd zaś może dopuścić dowód niewskazany przez uczestników tylko w wyjątkowych wypadkach i w zasadzie w granicach ich wniosków dowodowych.
k.p.c. art. 520 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 520 §2 k.p.c.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 15
W punkcie III wyroku Sąd orzekł na podstawie §15 w zw. z § 6 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z 2013r. poz. 490).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pomieszczenia (komórka, łazienka) nie stanowią samodzielnego lokalu mieszkalnego ani odrębnej nieruchomości, która mogłaby być przedmiotem zasiedzenia. • Brak uzasadnienia faktycznego i prawnego wniosku o wpis udziału w prawie współwłasności działki gruntu.
Odrzucone argumenty
Wnioskodawczyni posiadała przybudówkę (komórkę i łazienkę) jako posiadacz samoistny w dobrej wierze od 1976 roku.
Godne uwagi sformułowania
poszczególne pomieszczenia wchodzące w skład lokalu mieszkalnego stanowiącego przedmiot odrębnej własności nie mogą stanowić przedmiotu zasiedzenia. • Pomieszczenia takie bowiem w obiegu prawnym nie są rzeczą nieruchomą , która z upływem okresu wymaganego posiadania mogłaby w ogóle stać się przedmiotem odrębnej własności innej osoby. • Nie mogą one występować w obiegu jako rzecz lub jej część , która przez wyodrębnienie uzyskałaby cechę samoistności. • Stanowią one składnik mieszkania będącego przedmiotem odrębnej własności, są integralnie związane z lokalem i dzielą jego los.
Skład orzekający
Agnieszka Czyniewska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej niemożności zasiedzenia poszczególnych pomieszczeń wchodzących w skład lokalu stanowiącego odrębną własność."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy zasiedzenie dotyczy jedynie części składowych lokalu, a nie całego lokalu lub nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia zasiedzenia, ale z nietypowym aspektem dotyczącym zasiedzenia poszczególnych pomieszczeń. Wyjaśnia istotne ograniczenia w tym zakresie.
“Czy można zasiedzieć łazienkę lub komórkę? Sąd wyjaśnia granice zasiedzenia.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania: 1217 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.