I Ns 12/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił decyzję Prezydenta zakazującą organizacji zgromadzenia, uznając brak podstaw do ograniczenia wolności zgromadzeń.
Prezydent Miasta zakazał organizacji zgromadzenia powołując się na naruszenie zasad organizowania zgromadzeń oraz potencjalne zagrożenie dla życia i mienia. Organizator wniósł odwołanie, zarzucając naruszenie Konstytucji i ustawy Prawo o zgromadzeniach. Sąd Okręgowy uwzględnił odwołanie, uchylając decyzję Prezydenta i zasądzając zwrot kosztów postępowania.
Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy decyzją z dnia 26 kwietnia 2019 r. zakazał M. K. organizacji zgromadzenia zaplanowanego na 1 maja 2019 r., powołując się na art. 14 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o zgromadzeniach. Jako podstawy wskazano zajęcie pasa drogowego na przygotowania do centralnych obchodów Narodowego Święta 3 Maja, planowane spotkanie premierów UE oraz organizację "Pikniku (...)" przez Stołeczną Estradę. M. K. wniósł odwołanie, zarzucając naruszenie Konstytucji, Konwencji o prawach człowieka oraz przepisów ustawy Prawo o zgromadzeniach, w tym błędne zastosowanie przesłanek zakazu. Sąd Okręgowy w Warszawie uwzględnił odwołanie, uchylając decyzję Prezydenta. Sąd uznał, że Prezydent nie wykazał w sposób przekonujący, iż planowane zgromadzenie narusza zasady organizowania zgromadzeń lub zagraża życiu, zdrowiu lub mieniu. Stwierdzono, że zajęcie placu na obchody 3 Maja było nieznaczne, spotkanie premierów nie wpływało na dostępność placu, a Piknik Stołecznej Estrady mógł być pogodzony ze zgromadzeniem. Sąd podkreślił, że wolność zgromadzeń jest fundamentalna w demokratycznym państwie prawnym i jej ograniczenia muszą być uzasadnione i proporcjonalne. W konsekwencji Sąd uchylił decyzję Prezydenta i zasądził od niego na rzecz M. K. zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja Prezydenta była nieuzasadniona i naruszała prawo.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że Prezydent nie wykazał w sposób przekonujący, iż planowane zgromadzenie narusza zasady organizowania zgromadzeń lub zagraża życiu, zdrowiu lub mieniu. Wskazane przez Prezydenta okoliczności (przygotowania do obchodów 3 Maja, spotkanie premierów, Piknik Stołecznej Estrady) nie stanowiły wystarczającej podstawy do zakazu, a organ nie podjął kroków w celu pogodzenia różnych wydarzeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uwzględnienie odwołania i uchylenie decyzji
Strona wygrywająca
M. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Prezydent (...) W. | organ_państwowy | organ wydający decyzję |
Przepisy (7)
Główne
Ustawa art. 14 § pkt 1 i 2
Ustawa Prawo o zgromadzeniach
Przesłanki zakazu zgromadzenia muszą być wykazane lub uprawdopodobnione, a nie opierać się jedynie na przypuszczeniach. Organ musi konkretnie wskazać i opisać okoliczności mające godzić w chronione dobra.
Konstytucja art. 57
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Wolność zgromadzeń jest gwarantowana, ale jej ograniczenia muszą być uzasadnione i proporcjonalne.
Pomocnicze
Konstytucja art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ograniczenia wolności mogą być ustanowione tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, albo dla ochrony zdrowia i moralności publicznej lub wolności i praw innych osób.
EKPC art. 11 § ust. 2
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
Ograniczenia wolności zgromadzeń muszą być przewidziane ustawą i niezbędne w społeczeństwie demokratycznym.
k.p.c. art. 520 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy.
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania przez organ administracji realnego zagrożenia dla życia, zdrowia lub mienia. Niewłaściwe zastosowanie art. 14 pkt 1 i 2 Ustawy Prawo o zgromadzeniach. Organ sam stworzył okoliczności uniemożliwiające pogodzenie zgromadzenia z innymi wydarzeniami. Naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu. Wolność zgromadzeń nie jest nieograniczona, ale jej ograniczenia muszą być proporcjonalne i niezbędne.
Odrzucone argumenty
Argumenty Prezydenta o naruszeniu zasad organizowania zgromadzeń i potencjalnym zagrożeniu.
Godne uwagi sformułowania
Wolność zgromadzeń pełni bardzo istotną rolę w demokratycznym państwie prawnym. Ograniczenia jej muszą wynikać z ustawy i odpowiadać testowi proporcjonalności. Przesłanki na które powołał się organ wydający przedmiotową decyzję, a wskazane w przepisie art. 14 pkt 2 Ustawy muszą mieć miejsce w dniu wydawania decyzji o zakazie. Potencjalne zagrożenie życia zdrowia albo mienia w znacznych rozmiarach musi być oparte np. na informacjach od właściwych służb. Organ gminy także w przypadku tej podstawy musi konkretnie wskazać i opisać okoliczność mającą godzić w wymienione w przepisie dobra. Obowiązkiem władz publicznych jest nie tylko usunięcie przeszkód w zakresie korzystania ze sfery wolności zgromadzeń i zaniechanie nieuzasadnionej ingerencji w tę sferę, ale również podjęcie kroków pozytywnych mających na celu urzeczywistnienie tego prawa. Zagrożenie to musi być „poważne i bezpośrednie”, natomiast zagrożenie oparte tylko na przypuszczeniach, przewidywaniach, nie popartych żadnymi wiarygodnymi i obiektywnymi dowodami, nie może przesądzać o zakazie zgromadzenia.
Skład orzekający
Rafał Wagner
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności ograniczeń wolności zgromadzeń, obowiązki organów administracji w zakresie godzenia różnych wydarzeń publicznych, interpretacja art. 14 Ustawy Prawo o zgromadzeniach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kolizji zgromadzenia z innymi wydarzeniami o charakterze państwowym i samorządowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa obywatelskiego – wolności zgromadzeń – i pokazuje, jak sądowa kontrola decyzji administracyjnych może chronić te prawa przed nieuzasadnionymi ograniczeniami.
“Sąd stanął w obronie wolności zgromadzeń: Prezydent nie mógł zakazać marszu z powodu innych wydarzeń.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania: 257 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I Ns 12/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Rafał Wagner Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Maciaszczyk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2019 r. w Warszawie na rozprawie odwołania M. K. od decyzji Prezydenta (...) W. z dnia 26 kwietnia 2019 r. nr (...) z udziałem Prezydenta (...) W. postanawia : 1. uwzględnić odwołanie i uchylić decyzję Prezydenta (...) W. z dnia 26 kwietnia 2019 r., nr (...) w sprawie zakazu M. K. organizacji zgromadzenia w dniu 1 maja 2019 r.; 2. zasądzić od Prezydenta (...) W. na rzecz M. K. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I Ns 12/19 UZASADNIENIE Decyzją nr (...) z 26 kwietnia 2019 r. Prezydent Miasta Stołecznego W. zakazał M. K. organizacji zgromadzenia zwołanego 1 maja 2019 r. w godz. od 13.00 do 18.00 z miejscem rozpoczęcia zgromadzenia przy placu (...) w W. , połączonym z przemarszem następującymi ulicami: plac (...) , powołując się na art. 14 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. Prawo o zgromadzeniach (dalej: Ustawa). W uzasadnieniu wydanej decyzji wskazano, że: a) odbycie planowanego zgromadzenia narusza zasady organizowania zgromadzeń, tj. przesłankę określoną w art. 14 pkt 1 Ustawy, gdyż decyzją nr (...) z dnia 25 kwietnia 2019 r. Prezydent (...) W. zezwolił na zajęcie części pasa drogowego drogi gminnej. Tym samym przestrzeń, na której ma się odbyć zgromadzenie nie jest dostępna w sposób wymagany przepisami Ustawy, b) odbycie zgromadzenia może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach, co wyczerpuje przesłankę określoną w art. 14 pkt 2 Ustawy, gdyż w tym miejscu i czasie będą trwały techniczne przygotowania do uroczystości centralnych obchodów Narodowego Święta 3 Maja – od 30 kwietnia do 3 maja br. mają być budowane trybuny i podesty z użyciem ciężkiego sprzętu i maszyn budowlanych, c) 1 maja 2019 r. na (...) w W. odbędzie się spotkanie premierów, w którym uczestniczyć będą szefowie 12 krajów Unii Europejskiej, a wydarzenie to może potencjalnie wpłynąć na możliwość ograniczenia przez Służbę Ochrony Państwa dostępności do (...) od strony pl. (...) , d) Stołeczna (...) – instytucja kultury (...) W. 1 maja 2019 . w godz. 12.00 – 18.00 na ulicach (...) organizuje „Piknik (...) (decyzja – k. 3-6). M. K. 27 kwietnia 2019 r. wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta (...) W. z 26 kwietnia 2019 r., zaskarżając decyzję w całości (odwołanie - k. 24-28) i zarzucając jej: 1) naruszenie art. 57 i art. 31 ust. 3 w zw. z art. 57 Konstytucji oraz art. 11 ust. 1 i 2 i Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez nieuzasadnione i nieproporcjonalne ograniczenie wolności zgromadzeń i zakazanie zgromadzenia z powodu okoliczności niezależnych od organizatora a spowodowanych przez sam Organ, który wydał decyzje administracyjne, służące następnie za podstawę do wydania decyzji o zakazie zgromadzenia, 2) naruszenie art. 14 pkt 1 Ustawy poprzez: a) jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że odbycie Zgromadzenia narusza zasady organizowania zgromadzenia, podczas gdy po pierwsze okoliczność, która stała u podstaw takiego uznania (decyzje o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego) powstała dopiero ponad trzy tygodnie po przyjęciu zawiadomienia o zgłoszeniu Zgromadzenia, po drugie to sam Organ był odpowiedzialny za powstanie tej okoliczności, a po trzecie Organ nie wykazał, aby ta okoliczność (zajęcie części pasa drogowego drogi gminnej) uniemożliwiała odbycie Zgromadzenia, b) jego niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że wydarzenia państwowe i samorządowe mają pierwszeństwo przed zgromadzeniami organizowanymi przez pozostałe podmioty, 3) naruszenie art. 14 pkt 2 Ustawy poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie przez Organ, iż odbycie zgromadzenia może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach, podczas gdy takie zagrożenie ma charakter potencjalny, oparte zostało wyłącznie na przypuszczeniach Organu, natomiast aby możliwe było zastosowanie przywołanego przepisu koniecznym jest, aby takie zagrożenie było realne i wykazane przez tego, kto na istnienie takiego zagrożenia się powołuje, 4) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na dokumentach w stosunku do których nie wydano postanowienia o załączeniu ich w poczet materiału dowodowego, 5) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w szczególności zweryfikowanie u samego organizatora ilości planowanych uczestników Zgromadzenia oraz wezwania organizatora w celu omówienia możliwości zmiany zgłoszonej trasy Zgromadzenia, 6) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie organizatora Zgromadzenia prawa czynnego udziału w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji zakazującej organizacji Zgromadzenia i uniemożliwienie mu zapoznania się i odniesienia do dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności decyzji Organu przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie odwołujący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, a Prezydent (...) W. wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje. Stosownie do art. 14 Ustawy organ gminy wydaje decyzję o zakazie zgromadzenia nie później niż na 96 godzin przed planowaną datą zgromadzenia, jeżeli: 1) jego cel narusza wolność pokojowego zgromadzania się, jego odbycie narusza art. 4 lub zasady organizowania zgromadzeń albo cel zgromadzenia lub jego odbycie naruszają przepisy karne; 2) jego odbycie może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach, w tym gdy zagrożenia tego nie udało się usunąć w przypadkach, o których mowa w art. 12 lub art. 13 ; (…). Zgodnie z art. 16 Ustawy odwołanie od decyzji o zakazie zgromadzenia wnosi się bezpośrednio do sądu okręgowego właściwego ze względu na siedzibę organu gminy w terminie 24 godzin od jej udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji o zakazie zgromadzenia (ust. 1). Sąd okręgowy rozpatruje odwołanie od decyzji o zakazie zgromadzenia w postępowaniu nieprocesowym niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 24 godzin od wniesienia odwołania (ust. 2). Wolność zgromadzeń pełni bardzo istotną rolę w demokratycznym państwie prawnym. Jest jednym z warunków istnienia społeczeństwa demokratycznego. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że wolność zgromadzeń gwarantuje obywatelom wpływ na władzę publiczną, służy w szczególności oddziaływaniu jednostek na politykę władz państwa przez prezentowanie swoich poglądów. Zgromadzenie jest w końcu przejawem sprawowania tzw. demokracji bezpośredniej (komentarz Prawo o zgromadzeniach S. Gajewski, A. Jakubowski [w] system informacji prawnej Legalis) . Państwo chroni ją przepisami Konstytucji ( art. 57 ). Zobowiązało się również do jej respektowania ratyfikując Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej: EKPC). Wolność zgromadzeń nie jest wolnością nieograniczoną, jednakże jej ograniczenia muszą wynikać z ustawy i odpowiadać testowi proporcjonalności (a zatem warunkom art. 31 ust. 3 Konstytucji RP i art. 11 ust. 2 EKPC).Wszelkie ograniczenia wolności zgromadzeń powinny być po pierwsze przewidziane ustawą, a po drugie niezbędne w społeczeństwie demokratycznym dla ochrony innych konfliktujących się wartości (jak wymienione w art. 11 ust. 2 EKPC). Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 5 stycznia 2001 r. (III RN 38/00, OSNAPiUS 2001, Nr 18, poz. 546) , decyzja o zakazie zgromadzenia może zostać wydana dopiero po starannym wyjaśnieniu stanu sprawy (na ile to jest możliwe w zakreślonym czasie), a przy tym zawierać przekonujące uzasadnienie . Przesłanki na które powołał się organ wydający przedmiotową decyzję, a wskazane w przepisie art. 14 pkt 2 Ustawy muszą mieć miejsce w dniu wydawania decyzji o zakazie. W świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego okoliczności te muszą być " bardzo prawdopodobne " (zob. wyr. TK z 10.11.2004 r., Kp 1/04, OTK-A 2004, Nr 10, poz. 105) . Potencjalne zagrożenie życia zdrowia albo mienia w znacznych rozmiarach musi być oparte np. na informacjach od właściwych służb. Jak podnosi się w orzecznictwie, dla zastosowania art. 14 pkt 2 Ustawy wystarczy już sama potencjalność zaistnienia opisanych w tym przepisie sytuacji, co zmniejsza nieco wymagania dowodowe po stronie organu, niemniej nie wprowadza dowolności. Organ gminy także w przypadku tej podstawy musi konkretnie wskazać i opisać okoliczność mającą godzić w wymienione w przepisie dobra (zob. komentarz Prawo o zgromadzeniach S. Gajewski, A. Jakubowski [w] system informacji prawnej Legalis) . Doktryna i orzecznictwo nie stawiają organowi gminy obowiązku udowodnienia przesłanek uzasadniających zakaz zgromadzenia, konieczne jest jednak uprawdopodobnienie tych przesłanek. Temu obowiązkowi, w ocenie Sądu, Prezydent (...) W. nie sprostał. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawę odmowy stanowią: 1) zajęcie placu (...) w związku z przygotowaniami do uroczystości Narodowego Święta 3 Maja, 2) spotkanie premierów na (...) , 3) organizacja na (...) imprezy związanej z rocznicą wejścia Polski do Unii Europejskiej. Ad 1 Jak wynika z dołączonych do decyzji dokumentów ( decyzji nr (...) z 25 kwietnia 2019 r. – k. 15-18 oraz pisma Kancelarii Prezydenta RP z 27 marca 2019 r. – k. 22-23), Prezydent (...) W. udzielił Skarbowi Państwa – Kancelarii Prezydenta RP zezwolenia na zajęcie części pasa drogowego drogi gminnej – Placu (...) , na prawach wyłączności, w celu przeprowadzenia uroczystości centralnych Narodowego Święta 3 Maja, w następujący sposób: - zajęcie jezdni o powierzchni 522 m 2 w okresie od 30 kwietnia do 1 maja 2019 r. - zajęcie jezdni o powierzchni 604 m 2 w dniu 2 maja 2019 r. - zajęcie jezdni o powierzchni 4872 m 2 w dniu 3 maja 2019 r. Montaż infrastruktury (trybuny, podesty) związanej z uroczystościami z okazji Narodowego Święta 3 Maja na placu (...) zaplanowany został na okres od 30 kwietnia do 3 maja 2019 r. Natomiast próba generalna uroczystości ma się odbyć 30 kwietnia 2019 r. o godzinie 12.00 na placu (...) . Jednocześnie Kancelaria Prezydenta RP na 30 kwietnia i 1 maja br. nie przewidziała żadnych zmian w organizacji ruchu. Te mają zostać wprowadzone dopiero 2 i 3 maja 2019 r. Na podstawie powyższych informacji można stwierdzić, że 1 maja 2019 r. na potrzeby organizacji Narodowego Święta 3 Maja zajęte będzie jedynie ok. 10% placu (...) . Ani z decyzji, ani z dołączonych dokumentów nie wynika, której części Placu dotyczyć ma zajęcie. Zdjęcia uroczystości z lat poprzednich (np. z 2018 r. - http://trybunal.gov.pl/ (...) pokazują, że trybuna i podesty przylegają bezpośrednio do ściany (...) . W związku z tym, brak jest podstaw do przyjęcia, że 1 maja 2019 r. zajęcie nieznacznej części placu (...) miałoby kolidować z planowanym Zgromadzeniem, które ma przejść w kierunku (...) . Ad 2 Z pisma Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, które wpłynęło do Urzędy (...) W. 18 kwietnia 2019 r. (k. 21), wynika, że spotkanie Szefów Państw i Rządów krajów Unii Europejskiej pn. „ (...) ” zaplanowane na 1 maja 2019 r. na (...) będzie się wiązać z wyłączeniem możliwości parkowania na ul. (...) , a także z zajęciem parkingu pod al. (...) (pod mostem (...) pomiędzy ulicami (...) a (...) . W piśmie nie ma mowy o jakichkolwiek ograniczeniach związanych z placem (...) czy (...) . W związku z tym nie można zgodzić się z argumentem Organu, że uprawdopodobnione zostało, iż wydarzenie to może wpłynąć na możliwość ograniczenia przez Służbę Ochrony Państwa dostępności do (...) od strony pl. (...) . Ad 3 Z decyzji Prezydenta (...) W. nr 40/19 z dnia 24 kwietnia 2019 r. (k. 19) wynika, że Stołeczna (...) na podstawie wniosku, który wpłynął do Urzędu 29 marca 2019 r. uzyskała zezwolenie na wykorzystanie w sposób szczególny ulic: (...) , (...) (...) dla potrzeb organizacji imprezy pn. „ (...) ” w dniu 1 maja 2019 r. w godzinach 12.00 – 18.00. Łączna przewidywana liczba uczestników tej imprezy to 6 000 osób, przy czym jednorazowo od 400 do 500 osób. W punkcie 7. decyzji odwołano się do załącznika zawierającego zatwierdzony projekt organizacji ruchu, który jednak nie został dołączony do akt postępowania związanego z wnioskiem M. K. . Podobnie nie dołączono do akt pisma Stołecznej (...) z 15 kwietnia 2019 r. Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że „Z informacji uzyskanych od Stołecznej (...) wynika, iż jak co roku przewiduje się rozstawienie wzdłuż (...) scen, namiotów, stoisk i infrastruktury nagłośnieniowej. Podczas pikniku odbędą się różne koncerty i pokazy. Wiąże się to w szczególności z utrudnieniami w ruchu drogowym.” Stołeczna (...) jest samorządową instytucją kultury. Prezydent (...) W. wydając 24 kwietnia 2019 r. zgodę na organizację Pikniku (...) od ponad trzech tygodni dysponował zawiadomieniem o Zgromadzeniu organizowanym przez M. K. . W okresie od 1 do 24 kwietnia br. nie podjął żadnych działań zmierzających do pogodzenia planowanego Zgromadzenia i Pikniku. Przyjmując zgłoszenie nie widział żadnych przeszkód w tym, aby obie imprezy się odbyły, o czym świadczy wydanie 5 kwietnia 2019 r. M. K. identyfikatora przewodniczącego zgromadzenia (k. 10 i 13). Problem został zauważony dopiero po wydaniu 24 kwietnia 2019 r. zgody na Piknik (notatka służbowa z 26 kwietnia 2019 r. – k. 14). Biorąc pod uwagę to, że Piknik ma powodować na (...) utrudnienia w ruchu drogowym, nie pieszym, a także, że organizowany jest również na prostopadłej do (...) ulicy (...) (...) , zdaniem Sądu, Prezydent (...) W. nie wykazał w sposób przekonujący, że przejście przez (...) zgromadzenia zgłoszonego przez M. K. może powodować zagrożenie dla życia i zdrowia osób przebywających w tym miejscu albo mieniu w znacznych rozmiarach. Obowiązkiem władz publicznych, jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. K 34/99, jest nie tylko usunięcie przeszkód w zakresie korzystania ze sfery wolności zgromadzeń i zaniechanie nieuzasadnionej ingerencji w tę sferę, ale również podjęcie kroków pozytywnych mających na celu urzeczywistnienie tego prawa. Działania takie przez Organ nie zostały podjęte. Podkreślić należy, że przepis art. 14 pkt 2 Ustawy wyraźnie mówi o ,,zagrożeniu”, przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie i doktrynie, zagrożenie to musi być ,,poważne i bezpośrednie”, natomiast zagrożenie oparte tylko na przypuszczeniach, przewidywaniach, nie popartych żadnymi wiarygodnymi i obiektywnymi dowodami, nie może przesądzać o zakazie zgromadzenia. Prowadziłoby to do naruszenia art. 57 Konstytucji RP . Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego, ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż wydanie zaskarżonej decyzji, zostało poprzedzone czynnościami wyjaśniającymi ze strony Prezydenta (...) W. , które jednak nie dawały podstaw do przyjęcia, że odbycie 1 maja br. Zgromadzenia narusza zasady organizowania zgromadzeń oraz może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach. Zgromadzenie może odbyć się na placu (...) , który tylko w nieznacznej części zostanie wyłączony w związku z uroczystościami zaplanowanymi na 3 maja. Zgromadzenie nie koliduje ze spotkaniem premierów na (...) i jest do pogodzenia z organizowanym przez Stołeczną (...) Piknikiem (...) . Na rozprawie Sąd oddalił wniosek odwołującego o przesłuchanie M. K. , albowiem okoliczności na które miałby on zeznawać wykazane zostały już dokumentami z akt postępowania administracyjnego. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis art. 520 § 3 k.p.c. i obciążono nimi Prezydenta (...) W. jako stronę, której wniosek o oddalenie odwołania nie został uwzględniony. Na koszty postępowania składały się koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika wnioskodawcy - adwokata (240 zł - § 8 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie) oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Z powołanych przyczyn, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI