I NO 77/21

Sąd Najwyższy2021-12-16
SNinneinneŚrednianajwyższy
przewlekłość postępowaniaSąd Najwyższyzażalenieniedopuszczalnośćprawo procesowekontrola instancyjna

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, wskazując na brak podstaw prawnych do jego zaskarżenia.

Skarżący M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, które pozostawiło bez rozpoznania jego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 426 § 1 k.p.k., uznał, że od jego postanowień w tym przedmiocie nie przysługuje środek odwoławczy, w związku z czym zażalenie zostało pozostawione bez rozpoznania.

Skarżący M. S. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2021 r. (sygn. akt I NSP 182/21), którym pozostawiono bez rozpoznania jego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w [...] (sygn. akt II S [...]). Skarżący domagał się uchylenia lub uzupełnienia postanowienia, uwzględnienia jego wcześniejszych próśb, sprostowania podstaw prawnych lub podania faktycznych, zwrotu kosztów oraz wyjaśnienia „powodu, czy pozytywnego celu” działań sądu. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, stwierdził jego niedopuszczalność z mocy ustawy. Powołano się na art. 426 § 1 k.p.k., zgodnie z którym od orzeczeń sądu odwoławczego oraz Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wskazano, że przepisy Kodeksu postępowania karnego, w tym art. 426 § 2 k.p.k., ani ustawa o skardze na przewlekłość postępowania, nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na przewlekłość. Podkreślono również, że Sąd Najwyższy nie pełni funkcji informacyjnej w zakresie uszczegóławiania orzeczeń ani nie uzależnia treści swoich rozstrzygnięć od liczby wnoszonych środków. Wobec powyższego, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 k.p.k., zażalenie zostało pozostawione bez rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, od postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie przysługuje środek odwoławczy z mocy ustawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 426 § 1 k.p.k., który stanowi, że od orzeczeń sądu odwoławczego oraz Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wskazano, że ani Kodeks postępowania karnego, ani ustawa o skardze na przewlekłość postępowania nie przewidują takiej możliwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie zażalenia bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 426 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 430 § § 1

Kodeks postępowania karnego

ustawa o skardze na przewlekłość postępowania

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania (art. 426 § 1 k.p.k.).

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy nie pełni funkcji informacyjnej, w tym polegającej na uszczegóławianiu treści zapadłych już orzeczeń. Sąd Najwyższy wydaje rozstrzygnięcia w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, wobec czego treść orzeczeń nie jest zależna od ilości wnoszonych przez Skarżącego środków.

Skład orzekający

Tomasz Demendecki

przewodniczący-sprawozdawca

Janusz Niczyporuk

członek

Krzysztof Wiak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ugruntowanie braku możliwości zaskarżenia postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie skarg na przewlekłość postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postanowień Sądu Najwyższego wydanych w ramach skargi na przewlekłość postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braku możliwości odwołania się od decyzji Sądu Najwyższego, co jest mało interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NO 77/21
POSTANOWIENIE
Dnia 16 grudnia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Demendecki (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Janusz Niczyporuk
‎
SSN Krzysztof Wiak
w sprawie ze skargi M. S.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie
o sygn. akt II S […],
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 16 grudnia 2021 r.,
zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 182/21,
zażalenie pozostawia bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pismem z 8 listopada 2021 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 27 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 182/21
.
Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i  uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie.
Ponadto zażądał sprostowania podstaw prawnych lub podania faktycznych, a także podania kwot, jakimi obciążono Skarb Państwa, wnosząc także o zwrot kosztów. Następnie zażądał wskazania „powodu, czy pozytywnego celu” dla – jego zdaniem – „tak  wielkiego zaangażowania w budowanie sprzeczności oraz ograniczania zainteresowań, co najwyżej do zliczania liczby powtórzeń” próśb, czy uzasadnień Skarżącego.
Postanowieniem z dnia 27 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 182/21 Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę M. S.
na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w
[…]
w sprawie
o sygn. akt II S
[…]
.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W Kodeksie postępowania karnego próżno szukać przepisu stanowiącego podstawę prawną do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści przepisu z art. 426 § 2 k.p.k. Nie znajduje się ona także w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania). Nie jest zatem możliwe uchylenie, uzupełnienie, ani zmiana postanowienia, jak i uwzględnienie wniesionych wcześniej w zaskarżonej sprawie próśb, w tym także żądania zwrotu kosztów procesu.
Należy również podkreślić, że w ramach żadnego z postępowań Sąd Najwyższy nie pełni funkcji informacyjnej, w tym polegającej na uszczegóławianiu treści zapadłych już orzeczeń.
Na koniec trzeba jeszcze wskazać, iż Sąd Najwyższy wydaje rozstrzygnięcia w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, wobec czego treść orzeczeń nie jest zależna od ilości wnoszonych przez Skarżącego środków.
Tym samym, wobec dyspozycji art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI