I NO 60/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie odwołania prokuratora od decyzji Prokuratora Generalnego dotyczącej daty przejścia w stan spoczynku, uznając sprawę za bezprzedmiotową.
Prokurator L. J. odwołał się od decyzji Prokuratora Generalnego, która ustalała datę jego przejścia w stan spoczynku na 3 listopada 2026 r. Skarżący wnosił o zmianę tej daty na 10 stycznia 2025 r. z uwagi na pogarszający się stan zdrowia. Prokurator Generalny wniósł o oddalenie odwołania. Następnie Prokurator Generalny poinformował Sąd Najwyższy, że prokurator nie jest już w służbie czynnej i przeszedł w stan spoczynku z dniem 26 lipca 2025 r. Sąd Najwyższy uznał sprawę za bezprzedmiotową, ponieważ cel odwołania został już osiągnięty w dacie wcześniejszej niż pierwotnie określona, i umorzył postępowanie.
Sprawa dotyczyła odwołania prokuratora L. J. od decyzji Prokuratora Generalnego z dnia … września 2024 r., która zezwalała mu na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora do dnia 3 listopada 2026 r. Skarżący złożył odwołanie, domagając się zmiany tej daty na 10 stycznia 2025 r., powołując się na nagłe pogorszenie stanu zdrowia. Prokurator Generalny początkowo wniósł o oddalenie odwołania. Jednakże, w toku postępowania przed Sądem Najwyższym, Prokurator Generalny poinformował, że prokurator L. J. nie jest już prokuratorem w służbie czynnej i przeszedł w stan spoczynku z dniem 26 lipca 2025 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że sprawa stała się bezprzedmiotowa, ponieważ wola skarżącego dotycząca wcześniejszego przejścia w stan spoczynku została ostatecznie spełniona, a zaskarżona decyzja nie wywołała już skutku prawnego w zakresie daty zakończenia służby. W związku z tym, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie sądowe nie może być dalej prowadzone, ponieważ sprawa stała się bezprzedmiotowa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skoro skarżący prokurator już przeszedł w stan spoczynku w dacie wcześniejszej niż ta określona w zaskarżonej decyzji, to uchylenie tej decyzji nie przyniosłoby mu żadnej korzyści, a zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L. J. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | organ wydający decyzję |
Przepisy (2)
Pomocnicze
p.o.p. art. 127 § § 2
Prawo o prokuraturze
p.u.s.p. art. 69 § § 1
Prawo o ustroju sądów powszechnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przejście skarżącego w stan spoczynku w dacie wcześniejszej niż określona w zaskarżonej decyzji, co czyni sprawę bezprzedmiotową.
Godne uwagi sformułowania
Niezależnie od daleko idącego braku profesjonalizmu Prokuratora Generalnego w niniejszej sprawie niniejsza sprawa jest na chwilę obecną bezprzedmiotowa
Skład orzekający
Paweł Czubik
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania z powodu bezprzedmiotowości, gdy cel odwołania został już osiągnięty."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prokuratora i procedury odwoławczej w sprawach dotyczących zajmowania stanowiska.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest proceduralna i dotyczy specyficznej sytuacji prokuratora, co ogranicza jej szerokie zainteresowanie.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NO 60/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik w sprawie z odwołania L. J. od decyzji Prokuratora Generalnego z dnia … września 2024 r. nr … w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska prokuratora, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 marca 2026 r. umarza postępowanie. D.Z. UZASADNIENIE Decyzją z … września 2024 r., nr …, Prokurator Generalny, uwzględnił prośbę L. J. – prokuratora Prokuratury … w … (dalej jako: „Skarżący”) i na podstawie art. 127 § 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 390) w związku z art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 334 ze zm.) wyraził zgodę na dalsze zajmowanie przez Skarżącego stanowiska prokuratora do dnia 3 listopada 2026 r. Pismem z … listopada 2024 r. Skarżący wywiódł odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w części dotyczącej daty przejścia w stan spoczynku. Wniósł o zmianę decyzji poprzez ustalenie okresu zajmowania stanowiska prokuratora do dnia 10 stycznia 2025 r. Skarżący wskazał na nagłe pogorszenie jego stanu zdrowia. Pismem z … grudnia 2024 r. Prokurator Generalny wniósł o oddalenie odwołania, wobec braku jego uzasadnionych podstaw. Po wymianie dalszej korespondencji w sprawie, Prokurator Generalny pismem z … lutego 2026 r. poinformował Sąd Najwyższy, że: 1) Skarżący nie jest już prokuratorem w służbie czynnej, 2) Skarżący przeszedł w stan spoczynku z dniem 26 lipca 2025 r. na podstawie zawiadomienia Prokuratora Generalnego z … czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotą sporu w niniejszej sprawie było nieuwzględnienie przez Prokuratora Generalnego wniosku Skarżącego o jak najszybsze przeniesienie w stan spoczynku, wobec nagłego pogorszenia stanu zdrowia. Prokurator L. J. zaskarżył decyzję, na mocy której miał przejść w stan spoczynku dopiero z dniem 4 listopada 2026. Niezależnie od daleko idącego braku profesjonalizmu Prokuratora Generalnego w niniejszej sprawie – czego najlepszym dowodem były błędy w określeniu zajmowanego przez Skarżącego stanowiska (pismem z … grudnia 2024 r. został on wskazany jako prokurator Prokuratury … w …) – i dość opieszałego procedowania wobec zasłużonego prokuratora, który po latach służby Państwu, miał prawo oczekiwać bardzo sumiennego i sprawnego wyjaśnienia jego sytuacji służbowej, nie jest możliwe dalsze prowadzenie postępowania sądowego przed Sądem Najwyższym. Należy bowiem zauważyć, że wolą Skarżącego było jak najszybsze przejście w stan spoczynku (w odwołaniu wnosił o oznaczenie daty końcowej służby na dzień 10 stycznia 2025 r.). Ostatecznie jego wolę spełniono (przeszedł w stan spoczynku z dniem 26 lipca 2025 r., po wykorzystaniu zaległego urlopu), a zaskarżona decyzja z … września 2024 r. nie wywołała skutku prawnego w zakresie daty przejścia w stan spoczynku (oznaczonej pierwotnie na dzień 4 listopada 2026 r.). Innymi słowy, niniejsza sprawa jest na chwilę obecną bezprzedmiotowa – Skarżący przeszedł już w stan spoczynku i to w dacie dużo wcześniejszej niż ta pierwotnie określona. Obecnie uchylenie zaskarżonej decyzji nie przyniosłoby Skarżącemu żadnej korzyści. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy zdecydował o umorzeniu postępowania, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. D.Z. [a.ł] Paweł Czubik
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI