I NO 6/20

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z odwołania M. H. G. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) z dnia 2 października 2019 r., która dotyczyła przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B. Uchwała ta polegała na przedstawieniu wniosku o powołanie J. G. O. (radcy prawnego) i nieprzedstawieniu wniosku o powołanie M. H. G. (sędziego). W uzasadnieniu uchwały KRS szczegółowo opisała kwalifikacje obu kandydatów, wskazując na bogate doświadczenie orzecznicze M. H. G. oraz szerokie doświadczenie zawodowe J. G. O., w tym jako radcy prawnego i członka zarządów spółek. Mimo że zespół członków KRS rekomendował M. H. G., Rada ostatecznie przedstawiła wniosek o powołanie J. G. O., uzasadniając to całokształtem okoliczności i oceną kwalifikacji. M. H. G. wniósł odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym nienależyte uzasadnienie uchwały i błędną ocenę kandydatów. W odpowiedzi na odwołanie, J. G. O. wycofał swoje zgłoszenie na stanowisko sędziego. Wobec cofnięcia zgłoszenia przez J. G. O., Sąd Najwyższy uznał, że wydanie wyroku w tym zakresie stało się zbędne. Na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących cofnięcia skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżoną uchwałę w punkcie pierwszym i umorzył postępowanie. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że cofnięcie zgłoszenia przez J. G. O. zdezaktualizowało także treść rozstrzygnięcia zawartego w punkcie drugim uchwały, co skutkowało koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy przez KRS w odniesieniu do kandydata M. H. G.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający