I NO 6/20

Sąd Najwyższy2020-06-25
SNinneorganizacja sądownictwaŚrednianajwyższy
KRSpowołanie sędziegosąd najwyższyuchwałaodwołanienominacjasędzia sądu okręgowego

Sąd Najwyższy uchylił uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa dotyczącą powołania sędziego, umarzając postępowanie w części dotyczącej jednego kandydata i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w odniesieniu do drugiego, po wycofaniu zgłoszenia przez jednego z kandydatów.

Sąd Najwyższy rozpoznał odwołanie M. H. G. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) w sprawie wyboru sędziego sądu okręgowego. KRS przedstawiła Prezydentowi RP wniosek o powołanie J. G. O. (radcy prawnego), a nie M. H. G. (sędziego). W trakcie postępowania J. G. O. wycofał swoje zgłoszenie. Sąd Najwyższy, stosując przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, uchylił uchwałę KRS w części dotyczącej J. G. O. i umorzył postępowanie z uwagi na cofnięcie zgłoszenia, a w części dotyczącej M. H. G. przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez KRS.

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z odwołania M. H. G. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) z dnia 2 października 2019 r., która dotyczyła przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B. Uchwała ta polegała na przedstawieniu wniosku o powołanie J. G. O. (radcy prawnego) i nieprzedstawieniu wniosku o powołanie M. H. G. (sędziego). W uzasadnieniu uchwały KRS szczegółowo opisała kwalifikacje obu kandydatów, wskazując na bogate doświadczenie orzecznicze M. H. G. oraz szerokie doświadczenie zawodowe J. G. O., w tym jako radcy prawnego i członka zarządów spółek. Mimo że zespół członków KRS rekomendował M. H. G., Rada ostatecznie przedstawiła wniosek o powołanie J. G. O., uzasadniając to całokształtem okoliczności i oceną kwalifikacji. M. H. G. wniósł odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym nienależyte uzasadnienie uchwały i błędną ocenę kandydatów. W odpowiedzi na odwołanie, J. G. O. wycofał swoje zgłoszenie na stanowisko sędziego. Wobec cofnięcia zgłoszenia przez J. G. O., Sąd Najwyższy uznał, że wydanie wyroku w tym zakresie stało się zbędne. Na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących cofnięcia skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżoną uchwałę w punkcie pierwszym i umorzył postępowanie. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że cofnięcie zgłoszenia przez J. G. O. zdezaktualizowało także treść rozstrzygnięcia zawartego w punkcie drugim uchwały, co skutkowało koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy przez KRS w odniesieniu do kandydata M. H. G.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, cofnięcie zgłoszenia przez kandydata, w stosunku do którego KRS przedstawiła wniosek o powołanie, skutkuje uchyleniem uchwały w tej części i umorzeniem postępowania, ponieważ wydanie wyroku stało się zbędne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy zastosował analogicznie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące cofnięcia skargi kasacyjnej oraz umorzenia postępowania. Stwierdzono, że cofnięcie zgłoszenia przez J. G. O. sprawiło, iż cel postępowania został osiągnięty, a dalsze rozpatrywanie sprawy w tym zakresie stało się zbędne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie uchwały i umorzenie postępowania w części, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w części

Strona wygrywająca

M. H. G. (w części dotyczącej przekazania do ponownego rozpoznania)

Strony

NazwaTypRola
M. H. G.osoba_fizycznaodwołujący
J. G. O.osoba_fizycznauczestnik postępowania
Krajowa Rada Sądownictwainstytucjaorgan

Przepisy (7)

Główne

u.k.r.s. art. 44 § 3

Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa

W sprawach nieuregulowanych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Do postępowania przed Sądem Najwyższym stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym że skargę kasacyjną można cofnąć.

k.p.c. art. 391 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Do postępowania przed sądem drugiej instancji stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

k.p.c. art. 355

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd umorzy postępowanie, jeżeli z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne.

u.k.r.s. art. 35 § 2

Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa

Kryteria oceny kandydatów na stanowisko sędziowskie.

p.u.s.p. art. 61 § 1

Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych

Wymagania dotyczące powołania na stanowisko sędziego.

p.u.s.p. art. 63 § 2

Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych

Wymagania dotyczące powołania na stanowisko sędziego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Cofnięcie zgłoszenia przez J. G. O. sprawiło, że dalsze postępowanie w przedmiocie jego kandydatury stało się zbędne. Zmiana okoliczności faktycznych (cofnięcie zgłoszenia) uzasadnia ponowne rozpoznanie sprawy przez KRS w odniesieniu do pozostałego kandydata.

Godne uwagi sformułowania

wydanie wyroku stało się zbędne cel niniejszego postępowania został osiągnięty w inny sposób zdezaktualizowała się także treść rozstrzygnięcia

Skład orzekający

Maria Szczepaniec

przewodniczący

Paweł Księżak

sprawozdawca

Adam Redzik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Procedura nominacyjna sędziów, skutki cofnięcia zgłoszenia przez kandydata, stosowanie przepisów k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawach dotyczących KRS."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia zgłoszenia po uchwale KRS i wniesieniu odwołania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy procedury powoływania sędziów i roli Krajowej Rady Sądownictwa, co jest tematem budzącym zainteresowanie w środowisku prawniczym i szerszej publiczności, zwłaszcza w kontekście zmian w sądownictwie.

Koniec gry o fotel sędziego? Sąd Najwyższy uchyla decyzję KRS po wycofaniu kandydata.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NO 6/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szczepaniec (przewodniczący)
‎
SSN Paweł Księżak (sprawozdawca)
‎
SSN Adam Redzik
w sprawie z odwołania M. H. G.
od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr (...)/2019 z dnia 2 października 2019 r. w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na jedno stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B., ogłoszonym w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 1207,
z udziałem J. G. O.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 czerwca 2020 r.,
1. uchyla zaskarżoną uchwałę w punkcie pierwszym i w tym zakresie umarza postępowanie;
2. uchyla zaskarżoną uchwałę w punkcie drugim i w tym zakresie przekazuje sprawę Krajowej Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Uchwałą nr (...)/2019 z dnia 2 października 2019 r. w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na jedno stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B., ogłoszonym w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 1207, Krajowa Rada Sądownictwa:
1. przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o powołanie Pana J. G. O. do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B.,
2. nie przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o powołanie Pana M. H. G. do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B..
W uzasadnieniu uchwały wskazano, że na jedno wolne stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B., ogłoszone w Monitorze Polskim z 2018 r. pod poz. 1207, zgłosili się:
- M. H. G. – sędzia Sądu Rejonowego w B..
- J. G. O. – radca prawny.
Zespół członków Krajowej Rady Sądownictwa, wyznaczony w celu przygotowania sprawy do rozpatrzenia na posiedzeniu Rady, na posiedzeniu w dniu 30 września 2019 r. przeanalizował zgromadzone w sprawie materiały, omówił wszystkie kandydatury, odbył naradę i uznał, że materiały są wystarczające do zajęcia stanowiska. Zespół postanowił jednogłośnie rekomendować na jedno wolne stanowisko sędziego Sądu Okręgowego w B. kandydaturę M. H. G.
W uzasadnieniu stanowiska zespół członków Krajowej Rady Sądownictwa wskazał, że za rekomendowaniem kandydatury M. H. G. przemawiały (ocenione łącznie): bogate i wieloletnie doświadczenie orzecznicze w
tym także w sądzie okręgowym, szeroka wiedza prawnicza, oceny kwalifikacyjne, pozytywne opinie służbowe oraz wysokie poparcie Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…), a także oceny uzyskane na dyplomie ukończenia studiów wyższych oraz z egzaminu sędziowskiego.
Następnie Krajowa Rada Sądownictwa stwierdziła, że kandydaci biorący udział w konkursie spełniają wymagania ustawowe, określone w art. 63 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych. Dokonując oceny kandydatów, Rada kierowała się także kryteriami wymienionymi w art. 35 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa i uwzględniła oceny kwalifikacji kandydatów, ich doświadczenie zawodowe, w tym doświadczenie w stosowaniu przepisów prawa, opinie przełożonych, rekomendacje i inne dokumenty dołączone do karty zgłoszenia oraz opinię Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…).
W uzasadnieniu uchwały szczegółowo opisano wykształcenie, dotychczasowy przebieg kariery zawodowej oraz osiągnięcia obu kandydatów.
Charakteryzując sylwetkę J. G. O. wskazano, że urodził on się 19 kwietnia 1972 r. w J.. Od 1 lutego 1992 r. do 17 grudnia 1997 r. był zatrudniony w Miejskiej Komendzie Policji w M. na stanowisku policjanta. Następnie, od 8 grudnia 1997 r. do 30 września 1998 r. pracował w M. Spółce Akcyjnej z siedzibą w S. na stanowisku zastępcy kierownika Działu Ochrony. Od 28 września 1998 r. do 31 grudnia 1999 r. był zatrudniony w O. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., a od 1 stycznia 2000 r. do 31 lipca 2001 r. w P. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kolejno na stanowiskach: kierownika Działu Ochrony, kierownika Działu Sprzedaży oraz zastępcy kierownika sklepu ds. sprzedaży. W 2000 r. ukończył wyższe studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu (…) w K. z oceną dobrą, uzyskując tytuł magistra. Od 1 sierpnia 2001 r. do 20 maja 2005 r. J. G. O. pracował w G. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. kolejno na stanowiskach: specjalisty ds. windykacji, zastępcy dyrektora Departamentu Windykacji, dyrektora Departamentu Windykacji, zastępcy dyrektora Departamentu Windykacji w Centrali G. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.. Od 20 maja 2005 r. do 31 sierpnia 2007 r. był zatrudniony w I. Spółce Akcyjnej z siedzibą w K. na stanowisku dyrektora ds. windykacji. Od 5 kwietnia 2006 r. do 31 października 2007 r. wykonywał czynności związane ze świadczeniem pomocy prawnej w Kancelarii Adwokackiej L. w K., a od 31 października 2007 r. dnia 18 lipca 2011 r. w Kancelarii Adwokackiej adwokata M. G., w K.. Od dnia 4 września 2007 r. do dnia 30 listopada 2009 r. był zatrudniony w (…) Banku Spółdzielczym w M. kolejno na stanowiskach: prawnika, koordynatora ds. przeciwdziałania praniu pieniędzy, koordynatora zespołu prawnego, członka Komitetu Kredytowego Banku. Od dnia 7 grudnia 2007 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. kandydat pełnił funkcję prezesa zarządu w (…) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.. Po odbyciu pierwszego roku aplikacji radcowskiej kandydat wystąpił na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych z wnioskiem o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego, który złożył w 2011 r. z wynikiem pozytywnym. Uchwałą Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia 4 sierpnia 2011 r. J. G. O. został wpisany na listę radców prawnych prowadzoną przez tę Radę. Od 26 września 2011 r. kandydat wykonuje zawód radcy prawnego w formie Kancelarii Radcy Prawnego J. O. z siedzibą w K., a od 1 lipca 2015 r. w J. Kancelaria Radców Prawnych i Adwokatów O. spółce komandytowej z siedzibą w K.. Od 20 lipca 2015 r. do 31 grudnia 2018 r. J. G. O. był zatrudniony w Fa. Spółce Akcyjnej z siedzibą w K. na stanowisku dyrektora. Od 31 października 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. pełnił funkcję prezesa zarządu w F. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.. Od dnia 1 września 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. był członkiem zarządu A. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K.. Kandydat jest prezesem zarządu V. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. oraz członkiem rad nadzorczych P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., (…) spółki a ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. oraz S. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W..
Podkreślono przy tym, że J. G. O. podnosi swoje kwalifikacje: przez uczestnictwo w licznych szkoleniach, a także poprzez ukończenie w 2010 r. studiów doktoranckich i studiów podyplomowych w zakresie controllingu i finansów przedsiębiorstw oraz ukończenie w 2018 r. studiów menadżerskich Executive MBA. Wskazano, że kandydat prowadził także szkolenia z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz ochrony danych osobowych, organizowane przez Ośrodek Szkoleniowy „P.” w S. oraz Fundację Rozwoju Przedsiębiorczości w W..
Ocenę kwalifikacji J. G. O. sporządziła A. K. – sędzia Sądu Okręgowego w B., która stwierdziła, że jakkolwiek przeprowadzona kontrola akt sądowych wykazała pewne uchybienia, to jednak nie miały one charakteru rażącego, a postawa kandydata występującego w charakterze pełnomocnika procesowego i wywiązywanie się przez niego z obowiązków procesowych zasadniczo nie budzi zastrzeżeń. Opiniująca wskazała, że treść składanych przez J. G. O. pism procesowych, a także treść sporządzonych przez niego opinii prawnych wskazuje na jego dobre przygotowanie merytoryczne i szeroką wiedzę, w szczególności z zakresu prawa cywilnego i gospodarczego. Mając to na uwadze, opiniująca stwierdziła, że kandydat zasługuje na pozytywną ocenę.
Charakteryzując sylwetkę M. H. G. wskazano, że urodził się on 18 listopada 1974 r. w T.. W 1998 r. ukończył wyższe studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu (…) w K. z oceną bardzo dobrą, uzyskując tytuł magistra. Po odbyciu etatowej aplikacji sądowej w okręgu Sądu Okręgowego w B., którą ukończył w 2002 r., złożył egzamin sędziowski z wynikiem ogólnym bardzo dobrym. Od 1 października 1998 r. do 30 czerwca 2016 r. pracował w Wyższej Szkole Administracji w B. kolejno na stanowiskach pracownika naukowo
-
dydaktycznego, asystenta, wykładowcy i adiunkta. Z dniem 1 sierpnia 2002 r. został mianowany asesorem sądowym w Sądzie Rejonowym w B. i skierowany do orzekania w III Wydziale Karnym. Na podstawie przedstawionej rozprawy doktorskiej pt. „Porozumienie administracyjne jako prawna forma działania administracji publicznej” oraz po złożeniu wymaganych egzaminów uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych nadany uchwałą Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu (…) w K. z dnia 21 czerwca 2004 r. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 marca 2006 r. został powołany do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Rejonowego w B.. Od dnia 16 października 2006 r. do dnia 2 listopada 2008 r. kandydat orzekał w I Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego w B., a od 3 listopada 2008 r. do 31 marca 2009 r. – w III Wydziale Karnym tego Sądu. Od 1 kwietnia 2009 r. powrócił do orzekania w I Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego w B.. Decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 września 2010 r. został powołany do pełnienia funkcji Prezesa Sądu Rejonowego w B., którą sprawował przez dwie kadencje, tj. do 24 września 2018 r. Od 28 marca 2017 r. do 31 marca 2018 r. kandydat pełnił także funkcję Przewodniczącego I Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w B.. Od dnia 1 października 2016 r. kandydat jest zatrudniony na stanowisku adiunkta w Wyższej Szkole Finansów i Prawa w B.. Od 1 sierpnia 2018 r. M. H. G. jest delegowany do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Okręgowym w B., gdzie orzeka w I Wydziale Cywilnym. Z dniem 1 września 2018 r. kandydat został powołany do pełnienia funkcji pełnomocnika sądowego do spraw wdrożeń systemów teleinformatycznych w sądach powszechnych dla okręgu Sądu Okręgowego w B.. Uchwałą Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 26 marca 2018 r. został z dniem 3 kwietnia 2018 r. powołany na stanowisko komisarza wyborczego.
Wskazano przy tym, że M. H. G. podnosi kwalifikacje przez uczestnictwo w licznych szkoleniach. Kandydat prowadził także wykłady dla aplikantów adwokackich w Okręgowej Radzie Adwokackiej w B. z zakresu prawa administracyjnego, postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego, a także dla aplikantów komorniczych w Izbie Komorniczej w Katowicach z zakresu prawa cywilnego materialnego i procesowego oraz dla asystentów sędziów z okręgu Sądu Okręgowego w B. z zakresu metodyki pracy asystenta sędziego oraz egzekucji sądowej. M. H. G. jest również autorem 21 publikacji naukowych.
Ocenę kwalifikacji M. H. G. sporządziła A. K. – sędzia Sądu Okręgowego w B., która stwierdziła, że opiniowany wykazuje się bardzo dobrą znajomością przepisów prawa cywilnego materialnego i procesowego, a także orzecznictwa Sądu Najwyższego i piśmiennictwa, co umiejętnie wykorzystuje w pracy zawodowej. Według opiniującej kandydat posiada także rozległą wiedzę prawniczą, która nie ogranicza się wyłącznie do szeroko rozumianego prawa cywilnego. Opiniująca zwróciła uwagę, że choć z uwagi na pełnione przez opiniowanego funkcje Prezesa Sądu Rejonowego w B. oraz Przewodniczącego I Wydziału Cywilnego w Sądzie Rejonowym w B. w okresie objętym oceną jego obciążenie pracą orzeczniczą było stosunkowo niewielkie, to jednak od dnia 25 września 2018 r. kandydat orzeka w I Wydziale Cywilnym Sądu Okręgowego w B. w pełnym wymiarze, jednocześnie kończąc sprawy w I Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego w B.. W ocenie opiniującej kandydata w pracy orzeczniczej wyróżnia sprawność postępowania, a nieliczne stwierdzone uchybienia nie zmieniają opinii, że rzetelnie i z zaangażowaniem wywiązuje się on ze swoich obowiązków. Posiadana wszechstronna wiedza, doświadczenie życiowe i zawodowe, odpowiedni staż pracy, dobre opanowanie metodyki sędziego, a także cechy osobowościowe uzasadniały zdaniem opiniującej stwierdzenie, że M. H. G. posiada kwalifikacje do pełnienia obowiązków sędziego sądu okręgowego.
Krajowa Rada Sądownictwa uwzględniła także poparcie Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…) oraz miała na względzie brak oceny kandydatów przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Apelacji (…) (co zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa nie stanowi przeszkody do rozstrzygnięcia postępowania nominacyjnego).
Na posiedzeniu Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…) w dniu 21 maja 2019 r. oddano na:
- M. H. G. – 5 głosów „za”, 0 głosów „przeciw”, przy 1 głosie „wstrzymującym się”;
- J. G. O. – 0 głosów „za”, 6 głosów „przeciw”, przy braku głosów „wstrzymujących się”.
W ocenie Krajowej Rady Sądownictwa poparcie udzielone kandydatom przez Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…) nie mogło rozstrzygać o rekomendowaniu kandydatów w tym postępowaniu, albowiem nie można go uznać za obiektywne. Rada podkreśliła, że M.H. G. z racji pełnienia urzędu sędziego jest szerzej i lepiej znany w środowisku sędziowskim niż J. G. O., który jako radca prawny nie mógł dać się poznać w tym samym stopniu.
Powołane okoliczności spowodowały, że w trakcie posiedzenia Krajowej Rady Sądownictwa w dniu 2 października 2019 r. na kandydaturę:
- Pana M. H. G. oddano 3 głosy „za”, nie oddano głosów „przeciw”, przy 10 głosach „wstrzymujących się”, w rezultacie czego kandydatura ta nie uzyskała wymaganej bezwzględnej większości głosów,
- Pana J. G. O. oddano 7 głosów „za”, nie oddano głosów „przeciw”, przy 6 głosach „wstrzymujących się”, w rezultacie czego kandydatura ta uzyskała wymaganą bezwzględną większość głosów.
Uzasadniając wynik przeprowadzonego głosowania Krajowa Rada Sądownictwa wskazała, że o przedstawieniu Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o powołanie J. G. O. na jedno stanowisko sędziego sądu okręgowego zadecydował całokształt okoliczności sprawy, a w szczególności oceniane łącznie: rozległa wiedza prawnicza, poparta wieloletnim i bogatym doświadczeniem zawodowym oraz oceny kwalifikacyjne.
W ocenie Krajowej Rady Sądownictwa M. H. G. nie posiadał wyższych kwalifikacji zawodowych niż J. G. O. – i z tego względu Rada nie wystąpiła z wnioskiem o jego powołanie do pełnienia urzędu na jedno stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B..
Odwołanie od przedmiotowej uchwały wniósł M. H. G., zaskarżając ją w całości i zarzucając:
I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) naruszenie art. 33 ust. 1 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa – poprzez podjęcie uchwały najprawdopodobniej na skutek pomyłki członków Rady co do osoby, której dotyczyło głosowanie, a nie na skutek wszechstronnego rozważenia sprawy, jak również poprzez to, że wszechstronne rozważenie sprawy doprowadziłoby Radę do wniosku, że J. G. O. jest kandydatem gorszym od skarżącego z punktu widzenia każdego kryterium określonego w ustawie o Krajowej Radzie Sądownictwa, co oznacza, że Rada podejmując uchwałę nie kierowała się przesłankami określonymi w ustawie;
2) naruszenie art. 21 ust. 3 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa – poprzez trzykrotne głosowanie nad kandydaturą J. G. O.;
3) naruszenie art. 42 ust. 1 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa – poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej uchwały i niewyjaśnienie motywów, jakie legły u jej podstaw, a w szczególności przez:
a) niewskazanie przyczyn, dla których Krajowa Rada Sądownictwa zdecydowała się wystąpić z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B. kandydata, który nie uzyskał poparcia Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…), a nie kandydata, który takie poparcie uzyskał;
b) niepełne przedstawienie kandydatury skarżącego i pominięcie szeregu okoliczności istotnych z punktu widzenia, przyjętych przez Radę, kryteriów oceny z art. 35 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, które wskazywały, że kandydatura skarżącego jest lepsza aniżeli kandydatura J. G. O.
c) niepodanie powodów, dla których Rada przyjęła, że skarżący nie spełnia w stopniu wyższym, niż wybrany kandydat, ocenianych łącznie kryteriów wyboru wymienionych w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa;
d) niewskazanie przyczyn, dla których Krajowa Rada Sądownictwa nie podzieliła stanowiska zespołu członków Krajowej Rady Sądownictwa, który, po wnikliwej analizie, jednogłośnie rekomendował Odwołującego na stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B.. ;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1) art. 35 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa – poprzez błędne zastosowanie tego przepisu, które doprowadziło Radę do stwierdzenia, że kandydatura J. G. O. jest lepsza niż kandydatura skarżącego;
2) art. 61 § 1 pkt 2 w zw. z art. 63 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych – poprzez jego niezastosowanie i niedokonanie oceny, czy kandydat J. G. O. spełnia wymóg określony w tym przepisie, niezbędny do powołania na stanowisko sędziego.
W odpowiedzi na odwołanie Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa wniósł o jego oddalenie w całości, jako pozbawionego uzasadnionych podstaw.
W odpowiedzi na odwołanie uczestnik J. G. O. wniósł o jego nieuwzględnienie.
Następnie, pismem z dnia 10 stycznia 2020 r., J. G. O. wycofał swoje
zgłoszenie na wolne stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B. ogłoszone w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 1207.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wobec cofnięcia zgłoszenia
przez J. G. O. – co do którego Krajowa Rada Sądownictwa przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B.
– zaskarżona uchwała podlegała uchyleniu zarówno w punkcie pierwszym, jak i w punkcie drugim.
Jakkolwiek przepisy ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (t.j. Dz.U. 2019, poz. 84; dalej: u.k.r.s.) nie regulują skutków cofnięcia zgłoszenia przez kandydata na stanowisko sędziowskie w przypadku, gdy owo cofnięcie zgłoszenia następuje po podjęciu przez Radę uchwały w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie tego kandydata do pełnienia urzędu na
stanowisku sędziego oraz po wniesieniu odwołania od takiej uchwały, to jednak, zgodnie z art. 44 ust. 3 u.k.r.s., zastosowanie w tym zakresie znajdują przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 2018, poz. 1360, z późn. zm.; dalej: k.p.c.) o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 87 tej ustawy.
Art. 398
21
k.p.c. przewiduje, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona, a termin na sporządzenie uzasadnienia orzeczenia przez Sąd Najwyższy wynosi miesiąc. Stosownie zaś do art. 391 § 1 zd. 1 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed sądem drugiej instancji, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Stosownie do art. 355 k.p.c. sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, w braku przepisów regulujących wprost materię cofnięcia zgłoszenia przez kandydata po wydaniu uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o powołanie tego kandydata do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego oraz po wniesieniu przez kandydata, co do którego taki wniosek nie został przedstawiony, odwołania od takiej uchwały, że na skutek cofnięcia zgłoszenia przez J. G. O. – co do którego Krajowa Rada Sądownictwa przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B. – wydanie wyroku w tym zakresie stało się zbędne. Cel niniejszego postępowania, toczącego się na skutek wniesienia odwołania przez M. H. G. – sprowadzający się do zakwestionowania wyboru J. G. O. do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B. – został bowiem osiągnięty w inny sposób, właśnie poprzez
rezygnację J. G. O. z udziału w procedurze nominacyjnej w ogóle.
Wobec zatem wycofania przez j. G. O. zgłoszenia na wolne stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B., ogłoszone w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 1207, po podjęciu przez Krajową Radę Sądownictwa uchwały nr
(...)/2019 z dnia 2 października 2019 r., pozytywnie
rozstrzygającej w punkcie pierwszym o zgłoszeniu J. G. O., zaskarżoną uchwałę należało w tej części uchylić i w tym zakresie postępowanie umorzyć.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 44 ust. 3 u.k.r.s. w zw. z art. 398
21
k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw. art. 355 k.p.c., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
Na skutek cofnięcia zgłoszenia przez J. G. O. zdezaktualizowała się także treść rozstrzygnięcia zawartego w punkcie drugim zaskarżonej uchwały. Zważyć bowiem należy, że wobec rezygnacji J. G. O. z udziału w procedurze nominacyjnej w ogóle, w sposób zasadniczy zmieniły się okoliczności, które stanowiły podstawę zaskarżonej uchwały także w zakresie jej punktu drugiego. Powyższe w ocenie Sądu Najwyższego powinno zaś skutkować ponownym rozstrzygnięciem przez Krajową Radę Sądownictwa w przedmiocie zgłoszenia skarżącego M. H. G. na wolne stanowisko sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w B., ogłoszone w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 1207.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 44 ust. 3 u.k.r.s. w zw. z art. 398
15
k.p.c., orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI