I NO 46/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę na przewlekłość postępowania bez rozpoznania z powodu braku podstawy prawnej do jego zaskarżenia.
M. S. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające jego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania karnego oraz utrwalone orzecznictwo, uznał, że zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy i pozostawił je bez rozpoznania. Podkreślono brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia w przedmiocie przewlekłości postępowania.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie M. S. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22, którym odrzucono skargę skarżącego na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym. M. S. domagał się uchylenia lub uzupełnienia postanowienia, podania podstaw faktycznych, prawnych i logicznych oraz zwrotu kosztów. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 426 § 1 k.p.k., stwierdził, że od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wskazano, że Kodeks postępowania karnego, jak również ustawa o skardze na przewlekłość postępowania, nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na przewlekłość. Przywołano również uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2006 r. (III SPZP 3/05), która stanowi, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje. Wobec niedopuszczalności zażalenia z mocy ustawy, Sąd Najwyższy pozostawił je bez rozpoznania, oddalając tym samym żądania skarżącego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, od postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie przysługuje środek odwoławczy z mocy ustawy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawa o skardze na przewlekłość postępowania również nie przewiduje takiej możliwości. Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdza niedopuszczalność zażalenia w takich przypadkach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawia zażalenie bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 426 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 430 § § 1
Kodeks postępowania karnego
W zw. z art. 426 § 1 k.p.k. stanowi podstawę do pozostawienia niedopuszczalnego zażalenia bez rozpoznania.
ustawa o skardze na przewlekłość postępowania
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Nie zawiera podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania. Zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania. W Kodeksie postępowania karnego brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05 (OSNP 2006 nr 21-22, poz. 341) stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje i postanowił o nadaniu uchwale mocy zasady prawnej.
Skład orzekający
Tomasz Demendecki
przewodniczący-sprawozdawca
Oktawian Nawrot
członek
Grzegorz Żmij
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości zaskarżenia postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury karnej i skarg na przewlekłość postępowania sądowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braku możliwości odwołania od decyzji Sądu Najwyższego, co może być interesujące dla prawników procesowych, ale nie dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NO 46/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Oktawian Nawrot SSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. II S […] , po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 kwietnia 2022 r., zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22 pozostawia zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem z 1 marca 2022 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22. Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie. Ponadto zażądał podania podstaw faktycznych, prawnych i logicznych zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o zwrot kosztów. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22 Sąd Najwyższy odrzucił skargę M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. II S […] . Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. W Kodeksie postępowania karnego brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści art. 426 § 2 k.p.k. Nie znajduje się ona także w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania). Ponadto dodać należy, że Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05 (OSNP 2006 nr 21-22, poz. 341) stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje i postanowił o nadaniu uchwale mocy zasady prawnej. Nie ma żadnych podstaw do odejścia od tej linii orzeczniczej, co więcej jest ona konsekwentnie podtrzymywana (postanowienia Sądu Najwyższego: z 21 lipca 2006 r., III CZ 42/06, OSN ZD 2008/1/2; z 12 października 2007 r., I CNP 55/07). Nie jest zatem możliwe uchylenie, uzupełnienie, ani zmiana postanowienia, jak i uwzględnienie wniesionych wcześniej w zaskarżonej sprawie próśb, w tym także żądania zwrotu kosztów procesu. Trzeba również podkreślić, że w ramach żadnego z postępowań Sąd Najwyższy nie pełni funkcji informacyjnej, w tym polegającej na uszczegóławianiu treści zapadłych już orzeczeń. Na koniec należy jeszcze wskazać, iż Sąd Najwyższy wydaje rozstrzygnięcia w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, wobec czego treść orzeczeń nie jest zależna od ilości wnoszonych przez skarżącego środków. Tym samym, wobec dyspozycji art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. a.s.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI