I NO 127/19

Sąd Najwyższy2019-12-11
SNinneprawo urzędniczeŚrednianajwyższy
prokuratorstan spoczynkuniezdolność do pracyZUSSąd Najwyższypostępowanie administracyjneprawo ustrojowe

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek prokuratora o przeniesienie w stan spoczynku z powodu braku wymaganej dokumentacji medycznej i niedopuszczalności drogi odwoławczej.

Prokurator J.W.W. złożył wniosek o przeniesienie w stan spoczynku z powodu choroby, jednak nie załączył orzeczenia lekarza orzecznika ZUS o trwałej niezdolności do pracy. Prokuratura Krajowa dwukrotnie odmówiła wszczęcia postępowania, wskazując na brak podstaw prawnych. Prokurator odwołał się do Sądu Najwyższego, powołując się na przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych. Sąd Najwyższy odrzucił odwołanie, uznając je za niedopuszczalne z powodu braku wydania stosownej decyzji przez Prokuratora Generalnego oraz braku możliwości skutecznego odwołania od pisma informacyjnego.

Wniosek prokuratora J.W.W. o przeniesienie w stan spoczynku z powodu choroby lub utraty sił został skierowany do Prokuratora Generalnego. Do wniosku nie dołączono jednak wymaganego orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków prokuratora. Dyrektor Biura Kadr Prokuratury Krajowej dwukrotnie informował wnioskodawcę o braku podstaw prawnych do wszczęcia postępowania w tej sprawie, wskazując na konieczność przedłożenia wspomnianego orzeczenia. Wnioskodawca, działając przez pełnomocnika, ponawiał swoje żądania i odwoływał się od stanowiska Prokuratury Krajowej, powołując się na przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Ostatecznie sprawa trafiła do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odrzucił wniosek. Uzasadnił to brakiem wydania przez Prokuratora Generalnego stosownej decyzji, a także niedopuszczalnością drogi sądowej w odniesieniu do pisma informacyjnego Dyrektora Biura Kadr Prokuratury Krajowej. Sąd podkreślił, że orzeczenie lekarza orzecznika ZUS jest niezbędnym warunkiem do zainicjowania postępowania o przeniesienie w stan spoczynku, a jego brak wyklucza możliwość podjęcia decyzji w tej sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, brak takiego orzeczenia uniemożliwia wszczęcie postępowania i wydanie decyzji o przeniesieniu w stan spoczynku.

Uzasadnienie

Przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych (w zw. z Prawem o Prokuraturze) jednoznacznie wskazują, że orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków prokuratora jest niezbędnym warunkiem do zainicjowania postępowania w przedmiocie przeniesienia w stan spoczynku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucenie wniosku

Strony

NazwaTypRola
J. W. W.osoba_fizycznawnioskodawca

Przepisy (3)

Główne

p.u.s.p. art. 70 § § 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych

Prokurator może zostać przeniesiony w stan spoczynku z powodu choroby lub utraty sił, jeżeli został uznany przez lekarza orzecznika ZUS za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków prokuratora.

Pomocnicze

p.u.s.p. art. 73 § § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych

p.prok. art. 127

Ustawa Prawo o Prokuraturze

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wymaganego orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Brak wydania decyzji przez Prokuratora Generalnego. Niedopuszczalność odwołania od pisma informacyjnego.

Odrzucone argumenty

Powoływanie się na art. 70 § 1 oraz art. 73 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w kontekście pisma informacyjnego.

Godne uwagi sformułowania

brak jest możliwości skutecznego wniesienia odwołania do Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego od samej pisemnej informacji dotyczącej wniosku prokuratora o przeniesienie go w stan spoczynku nie chodzi tu wyłącznie o niedopuszczalność drogi sądowej, ale o niedopuszczalność szczególnego środka prawnego, jakim jest odwołanie rozpoznawane przez Sąd Najwyższy w postępowaniu jednoinstancyjnym

Skład orzekający

Mirosław Sadowski

przewodniczący

Tomasz Demendecki

członek

Maria Szczepaniec

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wniosków o przeniesienie w stan spoczynku prokuratorów oraz dopuszczalność drogi sądowej w sprawach administracyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wymaganej dokumentacji medycznej i braku wydania decyzji przez organ.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma znaczenie praktyczne dla prokuratorów i prawników zajmujących się prawem urzędniczym, ale brakuje w niej elementów zaskoczenia czy szerszego kontekstu społecznego.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NO 127/19
POSTANOWIENIE
Dnia 11 grudnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący)
‎
SSN Tomasz Demendecki
‎
SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku J. W. W.
o nadanie biegu wnioskowi o przeniesienie w stan spoczynku,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 11 grudnia 2019 r.
odrzuca wniosek.
UZASADNIENIE
Pismem z 24 stycznia 2019 r,
(pismo -
k.
32 - 40)
skierowanym do Prokuratora Generalnego J. W. W. - działając przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata Ł. I. - złożył wniosek w przedmiocie przeniesienia w stan spoczynku z powodu choroby lub utraty sił powodujących niezdolność do pełnienia obowiązków prokuratora (do wniosku nie załączono jednak orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków prokuratora).
Pismem z 26 lutego 2019 r.
(pismo - k. 25)
Dyrektor Biura Kadr Prokuratury Krajowej wskazał, iż nie występują podstawy prawne do wszczęcia postępowania w  przedmiocie przeniesienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. J. W. W.  w stan spoczynku, uzasadniając to brakiem przedłożenia orzeczenia wydanego przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ustalenia trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków prokuratora.
Pismem z 12 marca 2019 r. wnioskodawca ponownie wezwał Prokuratora Generalnego do wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji w przedmiocie przeniesienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. J. W. W.  w stan spoczynku
(pismo - k. 12 - 16),
podobnie postąpił kierując 13 marca 2019 r. odwołanie od stanowiska Prokuratora Prokuratury Krajowej w przedmiocie odmowy postępowania o przeniesienie w stan spoczynku
(pismo - k. 17 - 19).
Pismem z 22 maja 2019 r.
(pismo - k. 9 - 10)
Dyrektor Biura Kadr Prokuratury Krajowej ponownie zaznaczył, iż w sprawie J. W. W. nie tylko nie mogła zostać wydana decyzja w sprawie przeniesienia w stan spoczynku, ale brak było nawet podstaw prawnych do wszczęcia postępowania w tej sprawie.
Z powyższym stanowiskiem nie zgodził się wnioskodawca, który pismem z 28 czerwca 2019 r. (data
wpływu do Sadu Najwyższego - k. 2)
wniósł o nadanie biegu wnioskowi o przeniesienie w stan spoczynku oraz odwołaniu z 13 marca 2019 r. powołując się m.in. na treść art. 70 § 1 oraz art 73 § 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej p.u.s.p.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Odwołanie J. W. W.  należało odrzucić.
W sprawie odwołującego się nie została bowiem w ogóle wydana stosowna decyzja przez Prokuratora Generalnego. Ponadto brak jest możliwości skutecznego wniesienia odwołania do Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego od samej pisemnej informacji dotyczącej wniosku prokuratora o przeniesienie go w stan spoczynku. Biorąc pod uwagę tego rodzaju okoliczności odwołanie J. W. W.  musi zostać uznane za niedopuszczalne, przy czym nie chodzi tu wyłącznie o niedopuszczalność drogi sądowej, ale o niedopuszczalność szczególnego środka prawnego, jakim jest odwołanie rozpoznawane przez Sąd Najwyższy w postępowaniu jednoinstancyjnym.
Zgodnie z przepisami p.u.s.p., orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków prokuratora i jest niezbędnym warunkiem do zainicjowania postępowania o przeniesienie w stan i spoczynku. Jego brak wyklucza możliwość podjęcia decyzji w sprawie przeniesienia w stan spoczynku. W myśl bowiem art. 70 § 1 p.u.s.p. (w zw. z art. 127 ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o Prokuraturze, dalej p.prok.), prokurator może zostać przeniesiony w stan spoczynku jedynie w sytuacji, jeżeli
z
powodu choroby lub utraty sił uznany został przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków prokuratora. Tym samym wobec braku decyzji lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Prokurator Generalny nie mógł wszcząć postępowania w przedmiocie przeniesienia J. W. W.  w stan spoczynku.
Ponadto ewentualne odwołanie przysługiwałoby J. W.
-
W. jedynie w przypadku wydania przez Prokuratora Generalnego Stosownej decyzji a nie pisma informującego, sygnowanego przez Dyrektora Biura Kadr Prokuratury Krajowej (jak miało to dwukrotnie miejsce w niniejszej sprawie).
Uwzględniając przytoczone powyżej okoliczności, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
l.n

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI