I NO 12/22

Skarga o wznowienie postępowania została złożona przez K.W. do Sądu Najwyższego (SN) w lutym 2022 r., kwestionując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z października 2021 r. Skarżący powołał się na nieważność postępowania z powodu naruszenia przepisów i pozbawienia go możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), a także na niezgodność aktu normatywnego z Konstytucją RP (art. 401^1 k.p.c.) w związku z publikacją wyroku Trybunału Konstytucyjnego (TK) z października 2021 r. (K 3/21), który orzekł o niezgodności przepisów stanowiących podstawę wyroku NSA. Dodatkowo, skarżący wskazał na wcześniejsze wyroki TK (K 12/18 i P 7/20) stwierdzające niezgodność przepisów z Konstytucją RP, co jego zdaniem stanowi podstawę wznowienia postępowania na mocy art. 190 ust. 4 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy, rozważając swoją właściwość do rozpoznania skargi, zidentyfikował kluczowe zagadnienie prawne: czy do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, złożonej na wyrok sądu wydany z naruszeniem norm konstytucyjnych (w tym dotyczących właściwości sądu), właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie (art. 405 k.p.c.), czy też sąd, który byłby właściwy na podstawie ustawy w czasie orzekania, jeśli ta właściwość nie budzi wątpliwości konstytucyjnych. SN podkreślił, że wyrok NSA z 2021 r. został wydany z naruszeniem art. 184 Konstytucji RP, który określa właściwość sądu do rozpoznawania odwołań od uchwał Krajowej Rady Sądownictwa (KRS). Wskazał, że od 1 kwietnia 2019 r. właściwy do rozpoznawania takich odwołań był wyłącznie Sąd Najwyższy. Zastosowanie art. 405 k.p.c. w tej sytuacji prowadziłoby do ponownego naruszenia art. 184 Konstytucji RP. W związku z tym, SN uznał za konieczne przedstawienie tego zagadnienia składowi siedmiu sędziów SN.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający