I NO 1/20

SN
Sygn. akt I NO 1/20
POSTANOWIENIE
Dnia 3 czerwca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Adam Redzik
‎
SSN Grzegorz Żmij
w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia
na sprzeczną z prawem uchwałę nr (…)/2019 Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych z dnia 13 września 2019 roku w sprawie określenia zasad i trybu wydania zaświadczeń o posiadanych kwalifikacjach do wykonania zawodu diagnosty laboratoryjnego oraz zasad uznania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2020 r.
postanawia umorzyć postępowanie
UZASADNIENIE
Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych działając na podstawie art. 39 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 pkt 12 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o
diagnostyce laboratoryjnej (t.j. Dz.U. 2019, poz. 849 z późn. zm.: dalej: ustawa o diagnostyce laboratoryjnej) podjęła 13 września 2019 r. uchwałę Nr (…) określającą zasady i tryb wydawania zaświadczeń o posiadanych kwalifikacjach do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego oraz zasady uznawania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego.
Minister Zdrowia działając na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej wniósł do Sądu Najwyższego skargę na powyższą uchwałę, zaskarżając ją w części dotyczącej jej § 8 i zarzucając jej naruszenie § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2016 r. w sprawie upoważnienia Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych do wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego (Dz.U. 2016, poz. 1683) oraz art. 7 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (t.j. Dz.U. 2020, poz. 220 z późn. zm.) zasadniczo w zw. z art. 10 ust. 1 oraz w zw. z art. 47 pkt 12 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej.
Wskazując na te zarzuty, autor skargi domagał się uchylenia zaskarżonej uchwały we wskazanej wyżej części oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Minister Zdrowia cofnął swoją skargę pismem procesowym z dnia 6 lutego 2020 r.
W nadesłanym do Sądu Najwyższego piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2020 r. Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych wniosła o odrzucenie skargi Ministra Zdrowia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego sprzeczną z prawem uchwałę organu samorządu diagnostów laboratoryjnych w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia tej uchwały. Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla. Zawarty w Dziale Va Kodeksu postępowania cywilnego dotyczącym skargi kasacyjnej przepis art. 398
21
k.p.c. stanowi z kolei, iż jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona, a termin na sporządzenie uzasadnienia orzeczenia przez Sąd Najwyższy wynosi miesiąc. Wymieniony Dział Kodeksu postępowania cywilnego nie zawiera równocześnie przepisu, który regulowałby sposób postępowania Sądu Najwyższego w sytuacji cofnięcia przez stronę wniesionej przez nią skargi kasacyjnej. Dlatego w odniesieniu do tej sytuacji należy odpowiednio stosować art. 391 § 2 k.p.c., zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Gdy cofnięcie apelacji nastąpiło przed sądem pierwszej instancji, postępowanie umarza sąd pierwszej instancji.
Kierując się treścią powołanego przepisu oraz uznając, że z mocy art. 41 ust. 3 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej w związku z art. 398
21
Kodeksu postępowania cywilnego znajduje on odpowiednie zastosowanie również w przypadku postępowania zainicjowanego skargą wniesioną do Sądu Najwyższego od uchwały Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.