II NSNc 379/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie skargi nadzwyczajnej z powodu wadliwości procedury powoływania sędziów, wskazanych przez TSUE i ETPCz, oczekując zmian legislacyjnych.
Sąd Najwyższy, w składzie Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, zawiesił postępowanie w sprawie skargi nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego od nakazu zapłaty. Powodem jest konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych, które usuną wady procesowe wskazane w wyroku TSUE (C-718/21) oraz wyroku pilotażowym ETPCz (Wałęsa przeciwko Polsce). Wyroki te kwestionują status niezawisłego i bezstronnego sądu składów orzekających w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z powodu wadliwej procedury powoływania sędziów.
Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego od nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, postanowił zawiesić postępowanie. Decyzja ta wynika z konieczności przeprowadzenia zmian legislacyjnych, które mają na celu usunięcie wad procesowych zidentyfikowanych w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W wyroku z 21 grudnia 2023 r. (C-718/21) TSUE orzekł, że skład trzech sędziów Sądu Najwyższego z Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, powołanych w określonej procedurze, nie posiada statusu niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy. TSUE wskazał na brak wystarczających gwarancji niezawisłości Krajowej Rady Sądownictwa, powierzenie Izbie spraw "szczególnie wrażliwych", brak skutecznych środków prawnych do kwestionowania uchwał KRS, a także na wstrzymanie wykonania uchwały KRS przez NSA oraz późniejsze uchylenie tej uchwały. Podobne zastrzeżenia sformułował ETPCz w wyroku pilotażowym z 23 listopada 2023 r. (Wałęsa przeciwko Polsce). ETPCz podkreślił potrzebę zmian normatywnych, które przywrócą niezależność KRS, uregulują status sędziów powołanych w wadliwej procedurze i zapewnią skuteczną kontrolę sądową uchwał KRS. W odniesieniu do Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, ETPCz zauważył, że składa się ona wyłącznie z sędziów powołanych w wadliwej procedurze i wezwał do podjęcia kroków legislacyjnych. Ponadto, ETPCz wskazał na konieczność wyeliminowania wad skargi nadzwyczajnej, takich jak nieograniczona swoboda interpretacji jej podstaw, możliwość traktowania jej jako "ukrytego zwykłego środka zaskarżenia" oraz nadużycia proceduralne. Państwo Polskie zostało zobowiązane do przeprowadzenia zmian legislacyjnych w terminie 12 miesięcy. Sąd Najwyższy uznał, że nie ma możliwości samodzielnego usunięcia tych wad procesowych, które mają charakter ogólny i wiążą się z procedurą nominowania sędziów. W związku z tym, powstrzymał się od merytorycznego rozpoznania sprawy i zawiesił postępowanie, oczekując na działania ustawodawcy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skład ten nie posiada statusu niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy.
Uzasadnienie
TSUE i ETPCz wskazały na wady procedury powoływania sędziów, w tym brak gwarancji niezawisłości KRS, powierzenie Izbie spraw "szczególnie wrażliwych", brak skutecznej kontroli sądowej uchwał KRS oraz wadliwe funkcjonowanie skargi nadzwyczajnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zawieszenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bank S.A. z siedzibą w W. | spółka | powód |
| J. D. | osoba_fizyczna | pozwany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 177 § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowany per analogiam do zawieszenia postępowania w sytuacji konieczności przeprowadzenia zmian legislacyjnych usuwających wady procesowe wskazane przez TSUE i ETPCz.
Pomocnicze
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TSUE stwierdził, że skład Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie stanowi "sądu" w rozumieniu tego artykułu.
TUE art. 19 § 1 akapit drugi
Traktat o Unii Europejskiej
TSUE stwierdził, że skład Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie ma statusu niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu tego przepisu.
Karta Praw Podstawowych art. 47 § akapit drugi
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
TSUE stwierdził, że skład Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie ma statusu niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu tego przepisu.
EKPC art. 6 § ust. 1
Europejska Konwencja Praw Człowieka
ETPCz zwrócił uwagę na potrzebę przeprowadzenia zmian normatywnych usuwających wady procesowe prowadzące do naruszenia tego przepisu.
Konstytucja RP art. 178 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Sędziowie podlegają Konstytucji i ustawom.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność dostosowania polskiego prawa do orzecznictwa TSUE i ETPCz w zakresie niezależności sądownictwa i procedury powoływania sędziów. Brak możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd, którego status jest kwestionowany przez międzynarodowe trybunały.
Godne uwagi sformułowania
nie ma statusu niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy nie stanowi „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE brak wystarczających gwarancji niezawisłości Krajowej Rady Sądownictwa wady procesowe określone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyrok pilotażowy Europejskiego Trybunału Praw Człowieka konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych
Skład orzekający
Paweł Księżak
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie konieczności zawieszenia postępowania w sprawach, w których status składu orzekającego jest kwestionowany w świetle orzecznictwa TSUE i ETPCz, oraz podkreślenie roli ustawodawcy w usuwaniu wad systemowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji składu Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego i wadliwej procedury powoływania sędziów w Polsce. Wymaga dalszych działań legislacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 9/10
Orzeczenie dotyczy fundamentalnych kwestii praworządności, niezależności sądownictwa i relacji między polskim a europejskim porządkiem prawnym, co jest tematem o dużym znaczeniu publicznym i prawniczym.
“Sąd Najwyższy zawiesza sprawę z powodu wadliwego składu sądu – czy polskie sądy są niezależne?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II NSNc 379/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie z powództwa Banku S.A. z siedzibą w W. przeciwko J. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 września 2024 r. na skutek skargi nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 3 sierpnia 2018 r., sygn. VIII Nc 3353/18, zawiesza postępowanie w sprawie z uwagi na konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych usuwających wady procesowe określone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Wielka Izba) z 21 grudnia 2023 r., C-718 oraz w wyroku pilotażowym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 23 listopada 2023 r. Wałęsa przeciwko Polsce (skarga nr 50849/21) w terminie tam zakreślonym (art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. per analogiam) . UZASADNIENIE 1. W wyroku z 21 grudnia 2023 r., C-718/21 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) – Wielka Izba, stwierdził, że skład trzech sędziów Sądu Najwyższego, orzekających w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, powołanych do tego Sądu 10 października 2018 r. przez Prezydenta RP na podstawie uchwały Krajowej Rady Sądownictwa nr 331/2018 z 28 sierpnia 2018 r., nie ma statusu niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w związku z art. 47 akapit drugi Karty Praw Podstawowych, a w konsekwencji nie stanowi „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE (pkt 77 78) i nie może prowadzić dialogu sądowego z TSUE. Uzasadniając to stanowisko TSUE wskazał na: 1) brak wystarczających gwarancji niezawisłości Krajowej Rady Sądownictwa, przedstawiającej Prezydentowi RP kandydatów do powołania na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego, nawiązując w tym kontekście do wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 8 listopada 2021 r., Dolińska Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, skargi nr 49868/19 i 57511/19 (pkt 47 49, 63 64); 2) powierzenie Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawania spraw „szczególnie wrażliwych” (pkt 66); 3) brak skutecznych środków prawnych pozwalających na zakwestionowanie uchwały KRS (pkt 67-69); 4) wstrzymanie wykonania uchwały KRS nr 331/2018 postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2018 r. (pkt 0-51, 70-73); 5) przyjęcie ustawy z dnia 26 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, która weszła w życie 23 maja 2019 r. w celu uniemożliwienia przeprowadzenia jakiejkolwiek kontroli sądowej powołań dokonywanych na podstawie uchwał KRS obejmujących wnioski o powołanie sędziów Sądu Najwyższego (pkt 74 75); 6) uchylenie uchwały KRS nr 331/2018 wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 września 2021 r. (pkt 54, 76). 2. Zbliżone zastrzeżenia sfomułował Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: Trybunał) w wyroku pilotażowym z 23 listopada 2023 r. Wałęsa przeciwko Polsce, skarga nr 50849/21. W wyroku tym zwrócono uwagę na potrzebę przeprowadzenia zmian normatywnych, które usuną dostrzeżone wady procesowe prowadzące do naruszenia art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. W kwestii wadliwej procedury powoływania sędziów Trybunał w pełni podzielił i poparł wskazania dotyczące środków ogólnych przekazane państwu przez Komitet Ministrów, który wezwał Polskę m.in. do szybkiego opracowania środków mających na celu: (i) przywrócenie niezależności KRS poprzez wprowadzenie przepisów gwarantujących polskiemu sądownictwu prawo wyboru sędziów członków KRS; (ii) uregulowanie statusu wszystkich sędziów powołanych w wadliwej procedurze z udziałem KRS w składzie określonym w ustawie nowelizującej z 2017 r., a także decyzji podjętych z ich udziałem; oraz (iii) zapewnienie skutecznej kontroli sądowej uchwał KRS w sprawie powołania sędziów przedstawianych prezydentowi RP, w tym do Sądu Najwyższego. W części dotyczącej funkcjonowania Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego Trybunał zauważył, że składa się ona wyłącznie z sędziów powołanych w drodze wadliwej procedury. W związku z tym państwo powinno podjąć odpowiednie kroki legislacyjne, aby zapewnić spełnianie przez ten organ wymogów „niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą” zgodnie z orzecznictwem Trybunału. Trybunał orzekł również, że w związku z wadliwym funkcjonowaniem skargi nadzwyczajnej państwo musi przyjąć odpowiednie rozwiązania ustawowe zapewniające, aby jej braki zostały wyeliminowane. W szczególności państwo musi usunąć lub zmienić przepisy, które: (i) pozwalają zainteresowanym organom na nieograniczoną swobodę interpretacji podstaw skargi nadzwyczajnej; (ii) umożliwiają wykorzystywanie w praktyce przez uprawnione organy procedury skargi nadzwyczajnej jako „ukrytego zwykłego środka zaskarżenia”, a organowi orzekającemu na ponowne rozpatrzenie sprawy, w tym co do faktów; oraz (iii) przyznają Prokuratorowi Generalnemu i Rzecznikowi Praw Obywatelskich wyjątkowo wydłużone terminy na wniesienie skargi nadzwyczajnej, w tym w sprawach zakończonych przed wejściem w życie ustawy o Sądzie Najwyższym z 2017 r. Ponadto państwo powinno (iv) wprowadzić zabezpieczenia przed nadużyciami proceduralnymi w procedurze skargi nadzwyczajnej, w szczególności wykluczające jej instrumentalizację dla celów politycznych. Trybunał zobowiązał Państwo Polskie do przeprowadzenia stosownych zmiany legislacyjnych w terminie 12 miesięcy. 3. W Rzeczypospolitej Polskiej sędziowie podlegają Konstytucji i ustawom (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP). Sąd Najwyższy nie ma możliwości usunięcia wad procesowych, które prowadzą do naruszenia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i europejskiego prawa traktatowego (art. 267 TFUE), bowiem mają one charakter ogólny i wiążą się z procedurą nominowania sędziów. To rolą ustawodawcy jest przeprowadzenie takich zmian legislacyjnych, by do naruszenia prawa Unii oraz Europejskiej Konwencji Praw Człowieka nie dochodziło. 4. W konsekwencji Sąd Najwyższy uznał, że należy powstrzymać się z merytorycznym rozpoznaniem sprawy i zawiesić postępowanie. [SOP] r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI