I NB 11/23

SN
I NB 11/23
POSTANOWIENIE
Dnia 14 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Oktawian Nawrot
w sprawie z odwołania A. sp. z o.o. z siedzibą w W.
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji i Energetyki
o cofnięcie koncesji,
na skutek wniosku sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie X.Y.
‎
o ponowne rozpoznanie wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie X.Y. wymogów niezawisłości
‎
i bezstronności w sprawie XVII AmE 152/22,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 lutego 2024 r.,
wniosku powoda o wyłącznie sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego od orzekania w sprawie I NB 11/23.
odrzuca wniosek.
[D.Z.]
UZASADNIENIE
Wnioskiem z 17 stycznia 2024 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego)
A. sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowana przez organ spółki – Prezesa Zarządu (dalej: „odwołująca”) wniosła „o wyłączenie wszystkich sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, jako że zgodnie z orzecznictwem TSUE Izba ta nie jest sądem w rozumieniu przepisów prawa” (k. 22-22
verte
). W
tym
samym dniu odwołująca wniosła kolejny wniosek o tożsamej treści (k. 24
-
24
verte
).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 § 1 k.p.c.,
niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Stosownie do art. 50
§ 1 k.p.c. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Celem instytucji wyłączenia sędziego jest zapewnienie, by bezstronny sąd rozpoznał sprawę. Jednocześnie należy podkreślić, że zarówno w odniesieniu do sędziego wyłączonego z mocy prawa (art. 48 k.p.c.), jak i wyłączanego z uwagi na zaistnienie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 49 k.p.c.), wyłączenie odnosi się do określonej sprawy prowadzonej w konkretnym czasie, przed określonym sądem. Podstawy  wyłączenia nie mają charakteru abstrakcyjnego – ich sens zmierza do
zapewnienia prawidłowego rozpoznania sprawy w toku, nie zaś wskazywaniu sędziów, którzy potencjalnie (teoretycznie) nie mogliby rozpoznawać sprawy danej osoby. Chodzi zatem o aktualną relację między sędzią a sprawą i konkretną sytuację procesową, z którą skonfrontowana zostaje strona, tj. rozpoznawaniem sprawy przez sędziego, który nie zapewnia bezstronności. W konsekwencji wniosek strony może dotyczyć jedynie członka składu orzekającego w danej sprawie. Nie
można
zaś skutecznie żądać wyłączenia potencjalnego członka składu orzekającego, a zatem sędziego pracującego w sądzie, do którego wniesiono sprawę, lecz niewyznaczonego do składu orzekającego w danej sprawie (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z 8 maja 2019 r., I NSPO 1/19). Zgodnie
bowiem z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19, wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do
rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu bez składania przez sędziego oświadczenia, o jakim mowa w art. 52 § 2 k.p.c., przy czym sędzia objęty takim wnioskiem o wyłączenie może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego ten wniosek.
Nie ulega wątpliwości, że wniosek o wyłączenie sędziego obok elementów podstawowych każdego pisma procesowego musi zawierać konstytutywne składniki kwalifikowanego pisma procesowego. Wniosek o wyłączenie sędziego pochodzący od strony musi zatem określać osobę (tożsamość) sędziego, którego   dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia, a
gdy
wniosek dotyczy większej liczby sędziów, to wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, zaś przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich z
osobna.
Przenosząc powyższe na okoliczności przedmiotowego wniosku wskazać należy, że odwołująca nie tylko nie wskazała podstawy prawnej wniosku, ale nie wskazała imiennie sędziów o wyłącznie których wnosi, jak również w jakim postępowaniu. Co więcej wniosek, zważywszy na jego przesłanki ustawowe, nie
został uzasadniony, czyli odwołująca w żadnym razie nie uprawdopodobniła przyczyn wyłączenia. Zarzucając bowiem brak bezstronności, cechę tę wyraźnie powiązała z charakterystyką sądu, a nie sędziego orzekającego w sprawie. Tymczasem przepis jednoznacznie stanowi, że sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Wobec niespełnienia przesłanek ustawowych wniosek o wyłączenie
wszystkich sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
[D.Z.]
[ał]
‎