I KZP 8/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego, którego sprawa karna zakończyła się prawomocnym wyrokiem skazującym.
Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie sędziego G. W. na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie to zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem skazującym sędziego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i zakazem zajmowania stanowiska sędziego. Sąd Najwyższy uznał, że brak jest podstaw do uchylenia postanowienia o podjęciu postępowania dyscyplinarnego, powołując się na wcześniejszą uchwałę dotyczącą niezależności postępowań dyscyplinarnych od karnych.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał zażalenie obwinionego sędziego G. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie to zostało pierwotnie zawieszone w latach 2007 i 2008 do czasu zakończenia toczącego się postępowania karnego, które dotyczyło czynów pokrywających się z zarzutami dyscyplinarnymi. W październiku 2014 r. Sąd Rejonowy skazał G. W. za zarzucane czyny, wymierzając łączną karę pięciu lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na dziesięć lat próby oraz dziesięcioletni zakaz zajmowania stanowiska sędziego. W związku z tym prawomocnym wyrokiem, Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne. Obwiniony zaskarżył tę decyzję, argumentując, że skazanie w trybie art. 335 § 1 k.p.k. nie może być podstawą do podjęcia postępowania, a ponadto wskazywał na możliwość wznowienia postępowania karnego z uwagi na odmienne zeznania świadków. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny oddalił zażalenie, opierając się na uchwale z dnia 28 września 2006 r. (sygn. akt I KZP 8/06), która stanowi, że postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego, nawet przy ich tożsamości. Zawieszenie jest dopuszczalne, ale w tym przypadku prawomocny wyrok skazujący usunął podstawę do dalszego zawieszenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, prawomocny wyrok skazujący w postępowaniu karnym stanowi podstawę do podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego, jeśli ustanie przyczyna zawieszenia.
Uzasadnienie
Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego. Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego do czasu zakończenia postępowania karnego jest dopuszczalne, ale po uprawomocnieniu się wyroku karnego, jeśli nie ma innych przeszkód, postępowanie dyscyplinarne powinno zostać podjęte.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. W. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (3)
Główne
p.u.s.p.
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Pomocnicze
k.p.k. art. 22 § § 1
Kodeks postępowania karnego
stosowany odpowiednio
k.p.k. art. 335 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawomocny wyrok skazujący w postępowaniu karnym usuwa podstawę do dalszego zawieszenia postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego.
Odrzucone argumenty
Skazanie w trybie art. 335 § 1 k.p.k. nie może stanowić podstawy podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Aktualny przebieg postępowania karnego (odmienne zeznania świadków) wskazuje na zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania karnego, co powinno skutkować dalszym zawieszeniem postępowania dyscyplinarnego.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie dyscyplinarne unormowane w ustawie ... toczy się niezależnie od postępowania karnego, także w wypadku jednoczesności i podmiotowo – przedmiotowej tożsamości tych postępowań. W takiej sytuacji postępowanie dyscyplinarne należy jednak zawiesić do czasu ukończenia postępowania karnego, gdy przemawia za tym wzgląd na ekonomię procesową lub konieczność zastosowania instytucji określonej w art. 108 § 4 tego Prawa (art. 22 § 1 k.p.k. stosowany odpowiednio), chyba że wystarczające jest zarządzenie przerwy lub odroczenie rozprawy.
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Iwona Koper
członek
Anna Kozłowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niezależność postępowań dyscyplinarnych od postępowań karnych i podstawy do ich zawieszenia/podjęcia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sędziego i postępowania dyscyplinarnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego, co jest tematem interesującym dla prawników, ale niekoniecznie dla szerokiej publiczności. Wyjaśnia relację między postępowaniem karnym a dyscyplinarnym.
“Sędzia skazany w procesie karnym – czy postępowanie dyscyplinarne musi zostać zawieszone?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt SNO 37/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2015 r. Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca) Sędziowie: SSN Iwona Koper SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu zażalenia obwinionego G. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 5 marca 2015 r., w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniami z dnia 12 listopada 2007 r. i 9 czerwca 2008 r. zawiesił postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia toczącego się wobec obwinionego G. W. postępowania karnego, cyt. „w zakresie pokrywającym się z przewinieniami służbowymi wyszczególnionymi we wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej sygn. […]”. Sąd Rejonowy w […] wyrokiem z dnia 9 października 2014 r., uznał G. W. za winnego dokonania zarzucanych mu czynów i wymierzył łączną karę pięciu lat pozbawienia wolności którą warunkowo zawiesił na okres dziesięciu lat próby, a także łącznie środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowiska sędziego na okres dziesięciu lat. 2 Z uwagi na treść tego prawomocnego wyroku Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r., podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne. Na to postanowienie zażalenie złożył obwiniony G. W. wnosząc o jego uchylenie. Według obwinionego, cyt. „skazanie w sprawie o sygn. akt […] wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 października 2014 r. nie może stanowić podstawy podjęcia zawieszonego w sprawie […] postępowania, zwłaszcza, iż nastąpiło ono w trybie art. 335 § 1 k.p.k., a aktualny przebieg postępowania karnego wskazuje na zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania”. Obwiniony podnosi, że w toczącym się wobec pozostałych oskarżonych postępowaniu w sprawie II K 63/14, przesłuchani świadkowie zeznają odmiennie niż w postępowaniu przygotowawczym, cyt. „twierdząc, iż byli zmuszani przez przesłuchujących ich prokuratorów i agentów CBA”. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt I KZP 8/06, OSNKW 2006, z. 10, poz. 87, Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie dyscyplinarne unormowane w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) toczy się niezależnie od postępowania karnego, także w wypadku jednoczesności i podmiotowo – przedmiotowej tożsamości tych postępowań. W takiej sytuacji postępowanie dyscyplinarne należy jednak zawiesić do czasu ukończenia postępowania karnego, gdy przemawia za tym wzgląd na ekonomię procesową lub konieczność zastosowania instytucji określonej w art. 108 § 4 tego Prawa (art. 22 § 1 k.p.k. stosowany odpowiednio), chyba że wystarczające jest zarządzenie przerwy lub odroczenie rozprawy. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny zawieszając postępowanie dyscyplinarne w sprawie obwinionego G. W. kierował się właściwie poglądem wyrażonym w podanej wyżej uchwale Sądu Najwyższego. Aktualnie nie istnieje już powód zawieszenia postępowania dyscyplinarnego, gdyż wobec G. W. zapadł 3 prawomocny wyrok skazujący, zaś podnoszone przez skarżącego okoliczności nie są tego rodzaju aby uzasadniały zawieszenie postępowania dyscyplinarnego. Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI