I KZP 7/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy orzekł, że prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie uniemożliwia objęcie tego samego czynu odmianą czynu ciągłego w rozumieniu Kodeksu karnego.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zagadnienie prawne dotyczące tego, czy prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stanowi przeszkodę do objęcia tego samego czynu odmianą czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k. W uchwale z dnia 19 marca 2026 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że taka przeszkoda istnieje. Oznacza to, że czyn, za który sprawca został już prawomocnie ukarany mandatem, nie może być następnie kwalifikowany jako część czynu ciągłego w postępowaniu karnym.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 19 marca 2026 r., podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Okręgowy w Sosnowcu. Dotyczyło ono kwestii, czy prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stoi na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w tym trybie odmianą czynu ciągłego z art. 12 § 2 Kodeksu karnego. Sąd Najwyższy jednoznacznie orzekł, że taka przeszkoda istnieje. Oznacza to, że raz prawomocnie zakończone postępowanie mandatowe w sprawie wykroczenia wyklucza późniejsze przypisanie tego samego zachowania jako elementu czynu ciągłego w ramach przestępstwa z Kodeksu karnego. Uchwała ta ma istotne znaczenie dla praktyki stosowania przepisów dotyczących zbiegu przepisów i odpowiedzialności za czyny popełnione w krótkich odstępach czasu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stoi na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w tym trybie odmianą czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stanowi przeszkodę do późniejszego objęcia tego samego czynu jako części czynu ciągłego w rozumieniu Kodeksu karnego. Wynika to z zasady ne bis in idem oraz specyfiki postępowania mandatowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchwała
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Krajowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (2)
Główne
k.k. art. 12 § § 2
Kodeks karny
Definicja czynu ciągłego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 441 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa przekazania zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
Prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stoi na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w tym trybie odmianą czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k.
Skład orzekający
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
przewodniczący
Andrzej Stępka
członek
Eugeniusz Wildowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja relacji między postępowaniem mandatowym a odpowiedzialnością karną za czyn ciągły."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy czyn został już prawomocnie zakończony postępowaniem mandatowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii zbiegu przepisów i potencjalnego podwójnego karania, co ma znaczenie praktyczne dla wielu spraw karnych i wykroczeniowych.
“Czy mandat za wykroczenie chroni przed karą za czyn ciągły z Kodeksu karnego? SN wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KZP 7/25 UCHWAŁA Dnia 19 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący) SSN Andrzej Stępka SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Paweł Bartczak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Zajkowskiego w sprawie K. L. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 marca 2026 r., przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w Sosnowcu, postanowieniem z dnia 12 listopada 2025 r., sygn. akt V Ka 639/25, zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: „Czy prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stoi na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w tym trybie odmianą czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k.?” podjął uchwałę: Prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stoi na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w tym trybie odmianą czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k. Andrzej Stępka Małgorzata Wąsek-Wiaderek Eugeniusz Wildowicz [r.g.] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI