I KZP 7/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, dotyczące skuteczności powołania Prokuratora Krajowego Jacka Bilewicza oraz Prokuratora Okręgowego Piotra Kowalika, co miało wpływ na możliwość zarządzenia kontroli operacyjnej. Sąd Apelacyjny uznał, że istnieją rozbieżności w interpretacji przepisów i przedstawił trzy pytania prawne. Sąd Najwyższy, po analizie stanowiska prokuratora Prokuratury Krajowej oraz uczestników postępowania, odmówił podjęcia uchwały. Uzasadnienie opierało się na stwierdzeniu, że przedstawione pytania nie spełniają wymogów formalnych określonych w art. 441 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy podkreślił, że pytania te dotyczą ustaleń faktycznych, a nie zasadniczej wykładni ustawy, nie wykazano ścisłego związku z konkretną sprawą, a Sąd Apelacyjny nie podjął próby samodzielnego rozstrzygnięcia wątpliwości. Sąd Najwyższy zaznaczył również, że ocena skuteczności powołania prokuratora pozostaje poza kognicją sądu karnego, a w przypadku braku uzurpacji funkcji, należy przyjąć skuteczność powierzenia obowiązków. Sąd Najwyższy skrytykował brak staranności Sądu Apelacyjnego w przygotowaniu zagadnienia prawnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaDopuszczalność przedstawienia zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu w trybie art. 441 § 1 k.p.k., właściwość sądu karnego do oceny skuteczności powoływania organów prokuratury, wymogi formalne pytań prawnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznego trybu postępowania przed Sądem Najwyższym i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii powoływania prokuratorów.
Zagadnienia prawne (4)
Czy na mocy decyzji Prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska wydanej w dniu 12 stycznia 2024 r. na wniosek Prokuratora Generalnego Adama Bodnara, Jacek Bilewicz został skutecznie powołany na stanowisko I Zastępcy Prokuratora Generalnego pełniącego obowiązki Prokuratora Krajowego?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, wskazując, że pytanie dotyczy ustaleń faktycznych i nie spełnia wymogów dla trybu pytań prawnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pytanie o skuteczność powołania dotyczy faktów, a nie zasadniczej wykładni prawa, i nie zostało wykazane jego powiązanie z konkretną sprawą ani potrzeba zasadniczej wykładni ustawy.
Czy wykonując stanowisko I Zastępcy Prokuratora Generalnego pełniącego obowiązki Prokuratora Krajowego, prokurator Jacek Bilewicz mógł skutecznie powierzyć Piotrowi Kowalikowi pełnienie funkcji Prokuratora Okręgowego w Warszawie?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, wskazując, że pytanie dotyczy ustaleń faktycznych i nie spełnia wymogów dla trybu pytań prawnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pytanie o skuteczność powierzenia funkcji dotyczy faktów, a nie zasadniczej wykładni prawa, i nie zostało wykazane jego powiązanie z konkretną sprawą ani potrzeba zasadniczej wykładni ustawy.
Czy Piotr Kowalik, powołany w wyżej wymieniony sposób do pełnienia funkcji Prokuratora Okręgowego w Warszawie, był uprawniony do złożenia pisemnej zgody na pisemne wystąpienie przez Komendanta Stołecznego Policji do Sądu Okręgowego w Warszawie o zarządzenie kontroli operacyjnej?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, wskazując, że pytanie dotyczy ustaleń faktycznych i nie spełnia wymogów dla trybu pytań prawnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pytanie o uprawnienie do złożenia zgody dotyczy faktów, a nie zasadniczej wykładni prawa, i nie zostało wykazane jego powiązanie z konkretną sprawą ani potrzeba zasadniczej wykładni ustawy.
Czy sąd karny jest właściwy do oceny skuteczności powierzenia obowiązków służbowych Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Ocena skuteczności powierzenia obowiązków pozostaje poza zakresem kognicji sądu karnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że ocena skuteczności powierzenia obowiązków funkcjonariuszowi publicznemu pozostaje we właściwości sądów administracyjnych lub cywilnych (sądów pracy), a nie sądu karnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komendant Stołeczny Policji | organ_państwowy | wnioskodawca |
| Prokurator Prokuratury Krajowej Dariusz Kuberski | organ_państwowy | prokurator |
| Niezależne Stowarzyszenie Prokuratorów Ad Vocem | inne | uczestnik postępowania |
| Ogólnopolskie Stowarzyszenie Sędziów „Sędziowie RP” | inne | uczestnik postępowania |
| Stowarzyszenie Prawnicy dla Polski | inne | uczestnik postępowania |
| Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris | inne | uczestnik postępowania |
| Rzecznik Interesu Społecznego | inne | uczestnik postępowania |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 441 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa warunki dopuszczalności przedstawienia Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy.
Pomocnicze
k.p.k. art. 8
Kodeks postępowania karnego
Wyraża zasadę samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego.
u.o. Policji art. 19 § ust. 1
Ustawa o Policji
Dotyczy przesłanek zarządzenia kontroli operacyjnej.
u.o. SN art. 82
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Przewiduje możliwość wystąpienia z abstrakcyjnym zagadnieniem prawnym.
Prawo o prokuraturze
Ustawa Prawo o prokuraturze
Ustawa, której wykładni dotyczyło przedstawione zagadnienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 441 § 1 k.p.k. • Pytania dotyczą ustaleń faktycznych, a nie zasadniczej wykładni ustawy. • Nie wykazano ścisłego związku między zagadnieniem prawnym a konkretną sprawą. • Sąd Apelacyjny nie podjął próby samodzielnego rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych. • Ocena skuteczności powierzenia obowiązków prokuratora pozostaje poza kognicją sądu karnego.
Godne uwagi sformułowania
zagadnienia prawne wymagające zasadniczej wykładni ustawy • zasada samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego • exceptiones non sunt extendendae (zakaz wykładni rozszerzającej wyjątków) • nie można zastępować sądów w dokonywaniu jakiejkolwiek wykładni, powinno jedynie dokonywać wykładni zasadniczej • ocena skuteczności powierzenia obowiązków pozostaje we właściwości odrębnego pionu sądownictwa - sądów administracyjnych • nie można zaakceptować sytuacji, w której orzeczenie sądu powszechnego - sądu karnego miałoby tworzyć swego rodzaju dualizm bytu prawnego • Sąd odwoławczy nie wykazał choćby minimalnej staranności w przygotowaniu zagadnienia prawnego
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący
Michał Laskowski
sprawozdawca
Jarosław Matras
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Dopuszczalność przedstawienia zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu w trybie art. 441 § 1 k.p.k., właściwość sądu karnego do oceny skuteczności powoływania organów prokuratury, wymogi formalne pytań prawnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego trybu postępowania przed Sądem Najwyższym i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii powoływania prokuratorów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii ustrojowych związanych z prokuraturą i kontrolą operacyjną, a także procedury przed Sądem Najwyższym, co jest istotne dla prawników i osób zainteresowanych praworządnością.
“Sąd Najwyższy odmawia rozstrzygnięcia kluczowej kwestii dotyczącej powołania Prokuratora Krajowego – dlaczego?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.