I KZP 39/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przekazane przez skład trzech sędziów SN, dotyczące interpretacji art. 233 § 1 k.k. w kontekście bezpodstawnej odmowy złożenia zeznań przez świadka. Sąd Rejonowy w S. skazał Marka H. za zatajenie prawdy w zeznaniu, polegające na odmowie składania zeznań mimo pouczenia o odpowiedzialności karnej. Sąd Okręgowy w K. utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca skazanego wniósł kasację, argumentując, że przestępstwo z art. 233 § 1 k.k. może być popełnione tylko przez osobę składającą zeznania, a odmowa ich złożenia nie wypełnia znamion tego czynu. Skład zwykły SN przekazał sprawę do rozpoznania składowi siedmiu sędziów, wskazując na potrzebę zasadniczej wykładni ustawy. Sąd Najwyższy w pełnym składzie stwierdził, że 'zatajenie prawdy' w rozumieniu art. 233 § 1 k.k. polega na przemilczeniu istotnych okoliczności w złożonym zeznaniu lub zaprzeczeniu faktom, które miały miejsce. Bezpodstawna odmowa złożenia zeznań nie jest równoznaczna z 'zatajeniem prawdy', lecz stanowi naruszenie obowiązków procesowych, za które grożą kary porządkowe przewidziane w kodeksie postępowania karnego, a nie odpowiedzialność karna z art. 233 § 1 k.k. Uchwała podkreśla, że celem przepisu jest ochrona wiarygodności dowodów, a odmowa zeznań nie narusza tego dobra.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWykładnia art. 233 § 1 k.k. w zakresie znamion przestępstwa fałszywych zeznań, rozróżnienie między odmową zeznań a zatajeniem prawdy.
Dotyczy wyłącznie wykładni art. 233 § 1 k.k. w kontekście odmowy złożenia zeznań.
Zagadnienia prawne (1)
Czy bezpodstawna odmowa złożenia zeznań przez świadka stanowi 'zatajenie prawdy' w rozumieniu art. 233 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, bezpodstawna odmowa złożenia zeznań nie jest 'zatajeniem prawdy' w rozumieniu art. 233 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Zatajenie prawdy wymaga złożenia zeznania, które następnie jest niepełne lub zawiera fałszywe informacje. Odmowa złożenia zeznań nie jest złożeniem zeznania, a tym samym nie może być uznana za zatajenie prawdy. Odpowiedzialność za odmowę złożenia zeznań wynika z przepisów proceduralnych (kary porządkowe), a nie z art. 233 § 1 k.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Marek H. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
Przestępstwo 'zatajenia prawdy' może być popełnione tylko przez osobę składającą zeznanie, które jest niepełne lub zawiera fałszywe informacje. Bezpodstawna odmowa złożenia zeznań nie wypełnia znamion tego przestępstwa.
Pomocnicze
k.p.k. art. 441 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 285
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 287
Kodeks postępowania karnego
Przepisy dotyczące kar porządkowych (w tym pieniężnych i aresztu) stosowane wobec świadka uchylającego się od złożenia zeznań.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada ścisłej wykładni prawa karnego, zakaz interpretacji rozszerzającej. • Znamiona przestępstwa 'zatajenia prawdy' wymagają złożenia zeznania. • Odmowa złożenia zeznań jest naruszeniem obowiązków procesowych, a nie przestępstwem. • Ochrona prawna z art. 233 § 1 k.k. dotyczy wiarygodności dowodów, a nie samego faktu złożenia zeznań.
Odrzucone argumenty
Bezpodstawna odmowa złożenia zeznań może być utożsamiona ze 'składaniem zeznań' w rozumieniu art. 233 § 1 k.k. • Przestępstwo z art. 233 § 1 k.k. może być popełnione przez zaniechanie, w tym przez odmowę zeznań. • Względy kryminalnopolityczne przemawiają za objęciem odmowy zeznań sankcją karną.
Godne uwagi sformułowania
Bezpodstawne uchylenie się od złożenia zeznania nie jest 'zatajeniem prawdy' w rozumieniu art. 233 § 1 k.k. • Zatajenie prawdy wymaga złożenia zeznania, które następnie jest niepełne lub zawiera fałszywe informacje. • Odmowa złożenia zeznań podlega sankcjom procesowym, a nie karnym z art. 233 § 1 k.k.
Skład orzekający
S. Zabłocki
przewodniczący-sprawozdawca
J. Dołhy
członek
P. Hofmański
członek
W. Kozielewicz
członek
A. Siuchniński
członek
J. Sobczak
członek
J. Szewczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 233 § 1 k.k. w zakresie znamion przestępstwa fałszywych zeznań, rozróżnienie między odmową zeznań a zatajeniem prawdy."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie wykładni art. 233 § 1 k.k. w kontekście odmowy złożenia zeznań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie SN dotyczące wykładni kluczowego przepisu karnego, które wyjaśnia istotne rozróżnienie między odmową zeznań a zatajeniem prawdy, co ma praktyczne znaczenie dla prawników procesowych.
“Czy odmowa zeznań to już przestępstwo? Sąd Najwyższy wyjaśnia art. 233 k.k.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.