Orzeczenie · 2002-10-23

I KZP 31/02

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2002-10-23
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemuWysokanajwyższy
karta telefonicznaśrodek płatniczykodeks karnyart. 310 k.k.Sąd Najwyższyuchwaławykładnia prawaobrót gospodarczy

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 października 2002 r. (sygn. I KZP 31/02) rozstrzygnął, że magnetyczna karta telefoniczna nie jest 'innym środkiem płatniczym' w rozumieniu art. 310 § 1 Kodeksu karnego. Zagadnienie prawne zostało przedstawione przez Sąd Apelacyjny w K. na tle sprawy Rudolfa K., oskarżonego o przerobienie i puszczenie w obieg kart telefonicznych. Sąd Okręgowy w K. uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy, argumentując, że karta telefoniczna nie jest środkiem płatniczym. Sąd Najwyższy, analizując definicję karty płatniczej z prawa bankowego oraz literaturę przedmiotu, stwierdził, że karta telefoniczna nie spełnia podstawowych kryteriów karty płatniczej, ponieważ nie umożliwia bezgotówkowego dokonywania płatności za usługę, a jedynie stanowi dowód już opłaconej usługi. Sąd podkreślił, że przepis art. 310 § 1 k.k. wymaga ścisłej interpretacji ze względu na surowszą odpowiedzialność, a karty telefoniczne, podobnie jak inne dokumenty potwierdzające zawarcie umowy cywilnoprawnej, podlegają ochronie na podstawie art. 270 § 1 k.k.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia 'inny środek płatniczy' w kontekście przepisów karnych, zwłaszcza w sprawach dotyczących fałszowania dokumentów i środków płatniczych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego rodzaju karty (telefoniczna) i jej statusu prawnego w kontekście konkretnego przepisu karnego. Może być mniej bezpośrednio stosowalna do nowszych form płatności.

Zagadnienia prawne (1)

Czy magnetyczna karta telefoniczna jest 'innym środkiem płatniczym' w rozumieniu art. 310 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, magnetyczna karta telefoniczna nie jest 'innym środkiem płatniczym' w rozumieniu art. 310 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Karta telefoniczna nie spełnia kryteriów karty płatniczej, ponieważ nie umożliwia bezgotówkowej zapłaty za usługę, a jedynie stanowi dowód już opłaconej usługi. Przepis art. 310 § 1 k.k. wymaga ścisłej interpretacji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Udzielić odpowiedzi jak wyżej

Strony

NazwaTypRola
Rudolf K.osoba_fizycznaoskarżony
Telekomunikacja Polska S.A.spółkapokrzywdzony
Spółka z o.o. „Telefonika” w W.spółkapokrzywdzony

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 310 § 1

Kodeks karny

Znamię 'inny środek płatniczy' ma charakter ogólny, ale wymaga ścisłej interpretacji. Karta telefoniczna nie mieści się w tym pojęciu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 441 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

Karty telefoniczne podlegają ochronie na podstawie tego przepisu jako dokumenty.

k.k. art. 115 § 14

Kodeks karny

prawo bankowe art. 4 § 4

Ustawa – prawo bankowe

Definicja karty płatniczej użyta do analizy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Karta telefoniczna nie jest środkiem płatniczym w rozumieniu art. 310 § 1 k.k., ponieważ nie służy do bezgotówkowego regulowania zobowiązań, a jedynie do skorzystania z już opłaconej usługi. • Przepis art. 310 § 1 k.k. dotyczy specyficznych dokumentów i wymaga ścisłej interpretacji, a odpowiedzialność za jego naruszenie jest zwiększona w porównaniu do art. 270 k.k. • Karta telefoniczna nie posiada cech karty płatniczej w rozumieniu prawa bankowego.

Godne uwagi sformułowania

magnetyczna karta telefoniczna nie jest „innym środkiem płatniczym” w rozumieniu art. 310 § 1 k.k. • przedmiotem ochrony objętej art. 310 § 1 k.k. jest niezakłócony obrót środkami płatniczymi • nie każda karta płatnicza pełni funkcję płatniczą • nie można za jej pomocą regulować żadnych wynikających z zawarcia umowy kupna – sprzedaży zobowiązań finansowych • karta taka umożliwia jedynie, podobnie jak np. karnet do kina lub karta parkingowa, skorzystanie z już opłaconej usługi • radykalnie zwiększona odpowiedzialność za fałsz szczególnego rodzaju, określony w art. 310 § 1 k.k., uzasadniona jest specyfiką owych dokumentów, co sprawia jednak, że interpretacja tego ostatniego przepisu musi być ścisła

Skład orzekający

P. Hofmański

przewodniczący

E. Gaberle

sprawozdawca

L. Misiurkiewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'inny środek płatniczy' w kontekście przepisów karnych, zwłaszcza w sprawach dotyczących fałszowania dokumentów i środków płatniczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju karty (telefoniczna) i jej statusu prawnego w kontekście konkretnego przepisu karnego. Może być mniej bezpośrednio stosowalna do nowszych form płatności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnie używanego przedmiotu (karty telefonicznej) i jego kwalifikacji prawnej w kontekście przestępstwa, co może być ciekawe dla szerszego grona prawników i osób zainteresowanych prawem.

Czy karta telefoniczna to pieniądz? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst