I KZP 26/06

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 listopada 2006 r. (sygn. I KZP 26/06) odmówił podjęcia uchwały w odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny w P. Dotyczyło ono możliwości wydania wyroku łącznego przez połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec obywatela polskiego wyrokami obcego państwa, które zostały przyjęte do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne nie spełnia wymogów formalnych do podjęcia uchwały. Po pierwsze, Sąd Apelacyjny błędnie wskazał jako podstawę prawną Konwencję o przekazywaniu osób skazanych z 1983 r., podczas gdy w sprawie zastosowanie miała umowa bilateralna między Polską a Austrią z 1990 r. Po drugie, sąd odwoławczy zajął już w uzasadnieniu swojego postanowienia stanowisko co do braku możliwości połączenia kar, poszukując jedynie potwierdzenia tej interpretacji. Sąd Najwyższy podkreślił również, że przepisy dotyczące wykonania kary odnoszą się do sytuacji prawnej skazanego w czasie odbywania kary, a nie do postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, które ma charakter prawa karnego procesowego, a nie wykonawczego. Na marginesie, Sąd Najwyższy zaznaczył, że polskie prawo karne materialne może być stosowane w procedurze exequatur, a zakres modyfikacji kary zależy od umowy międzynarodowej. Wskazał również na specyfikę austriackiej instytucji kary uzupełniającej, która w pewnym zakresie odpowiada polskiej karze łącznej.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający