I KZP 25/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w K. dotyczące tego, czy postanowienie Sądu Rejonowego wydane na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., nie uwzględniające wniosku o przekazanie sprawy z powodu niewłaściwości miejscowej, jest zaskarżalne. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, uznając, że przedstawione pytanie nie spełnia wymogów formalnych dla zagadnienia prawnego. Wskazano, że sąd odwoławczy nie wykazał istnienia istotnych wątpliwości interpretacyjnych ani rozbieżności w orzecznictwie, a jedynie ograniczył się do stwierdzenia, że wykładnia językowa przepisu art. 35 § 3 k.p.k. nie przystaje do jego poglądu. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepis ten jest jednoznaczny i pozwala na zaskarżenie postanowień sądu w kwestii właściwości, zarówno tych stwierdzających niewłaściwość, jak i tych odmawiających jej stwierdzenia. Dodatkowo, Sąd Najwyższy zaznaczył, że kwestia zaskarżalności postanowień jest regulowana przez art. 459 k.p.k. oraz przepisy szczególne, takie jak art. 35 § 3 k.p.k., a nie przez art. 9 § 2 k.p.k.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaWykładnia przepisów proceduralnych dotyczących zaskarżalności postanowień w przedmiocie właściwości sądu w postępowaniu karnym oraz wymogów formalnych przedstawiania zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i interpretacji konkretnych przepisów k.p.k.
Zagadnienia prawne (1)
Czy postanowienie Sądu Rejonowego wydane na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. nie uwzględniające wniosku w przedmiocie przekazania sprawy zgodnie z właściwością miejscową należy do postępowań zaskarżalnych zgodnie z art. 35 § 3 k.p.k., czy też jako stanowiące decyzję negatywną Sądu w tym względzie nie podlega zaskarżeniu?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały z powodu niespełnienia wymogów formalnych dla przedstawienia zagadnienia prawnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sąd odwoławczy nie wykazał istnienia istotnych wątpliwości interpretacyjnych ani rozbieżności w orzecznictwie, a jedynie ograniczył się do stwierdzenia, że wykładnia językowa przepisu art. 35 § 3 k.p.k. nie przystaje do jego poglądu. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepis ten jest jednoznaczny i pozwala na zaskarżenie postanowień sądu w kwestii właściwości, zarówno tych stwierdzających niewłaściwość, jak i tych odmawiających jej stwierdzenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Tomasz K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Małgorzata S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (14)
Główne
k.p.k. art. 35 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 35 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 35 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten nadaje stronom prawo do zaskarżenia postanowienia sądu „w kwestii właściwości”, wydanego na podstawie § 1 albo § 2 art. 35. Obejmuje to zarówno postanowienie stwierdzające niewłaściwość, jak i postanowienie nieuwzględniające wniosku o jej stwierdzenie.
Pomocnicze
k.p.k. art. 441 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 459 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 459 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 296 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 296 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 294 § § 1
Kodeks karny
k.s.h. art. 585 § § 1
Kodeks spółek handlowych
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.k. art. 9 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ nie wyłoniły się istotne wątpliwości interpretacyjne ani rozbieżności w orzecznictwie. • Sąd odwoławczy nie podjął próby samodzielnej wykładni przepisu art. 35 § 3 k.p.k. • Przepis art. 35 § 3 k.p.k. jest jednoznaczny i pozwala na zaskarżenie postanowień sądu w kwestii właściwości, zarówno tych stwierdzających niewłaściwość, jak i tych odmawiających jej stwierdzenia.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie w kwestii właściwości sądu, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.k., to takie orzeczenie, wydane na podstawie art. 35 § 1 lub § 2 k.p.k., w którym sąd stwierdza niewłaściwość albo nie uwzględnia wniosku o jej stwierdzenie. • Przedmiotem zagadnienia prawnego nie może być natomiast określony sposób rozstrzygnięcia sprawy, zastosowania przepisów, czy tym bardziej kwestia ustaleń faktycznych. • Treść art. 35 § 3 k.p.k. jest jednoznaczna.
Skład orzekający
L. Paprzycki
przewodniczący-sprawozdawca
M. Gierszon
sędzia
T. Artymiuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów proceduralnych dotyczących zaskarżalności postanowień w przedmiocie właściwości sądu w postępowaniu karnym oraz wymogów formalnych przedstawiania zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i interpretacji konkretnych przepisów k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie karnym, jaką jest zaskarżalność postanowień o właściwości sądu. Choć nie zawiera przełomowych wniosków, jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kiedy można zaskarżyć postanowienie o właściwości sądu w sprawie karnej? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.