I KZP 21/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w sprawie wykładni zwrotu „bezpośrednio potem” w kontekście uproszczonego postępowania karnego, uznając, że pojęcie to było już wystarczająco zinterpretowane.
Sąd Okręgowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym dotyczącym wykładni art. 325c pkt 1 k.p.k., a konkretnie znaczenia zwrotu „bezpośrednio potem” w kontekście ujęcia sprawcy. Sąd Najwyższy, po analizie, odmówił podjęcia uchwały, stwierdzając, że pojęcie to jest już wystarczająco zinterpretowane w orzecznictwie i doktrynie, a przedstawione zagadnienie nie wymaga zasadniczej wykładni ustawy w kontekście konkretnej sprawy.
Sąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w K. na podstawie art. 441 § 1 k.p.k., dotyczące wykładni zwrotu „bezpośrednio potem” zawartego w art. 325c pkt 1 k.p.k. Pytanie dotyczyło tego, czy pozbawienie wolności w tym kontekście obejmuje każde takie pozbawienie z wyjątkiem zatrzymania lub tymczasowego aresztowania, czy tylko takie, które utrudnia realizację uprawnień procesowych. Sąd Najwyższy przypomniał, że istotne problemy interpretacyjne dotyczą przepisów rozbieżnie interpretowanych lub niejasno sformułowanych, a pytanie musi być ściśle powiązane z okolicznościami sprawy. W ocenie Sądu Najwyższego, pojęcie „bezpośrednio potem” było już wielokrotnie interpretowane i oznacza możliwość objęcia okresu nawet kilku dni po popełnieniu przestępstwa, przy zachowaniu nieprzerwanej ciągłości czasowej między czynem a pościgiem. W analizowanej sprawie zatrzymanie oskarżonego nastąpiło w okolicznościach spełniających ten wymóg. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że nie ma potrzeby podejmowania uchwały i odmówił jej podjęcia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Zwrot „bezpośrednio potem”, przy zachowaniu nieprzerwanej ciągłości czasowej między czynem a pościgiem, może oznaczać okres nawet kilku dni po popełnieniu przestępstwa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pojęcie to jest już wystarczająco zinterpretowane w orzecznictwie i doktrynie, a przedstawione zagadnienie nie wymaga zasadniczej wykładni ustawy dla prawidłowego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa podjęcia uchwały
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rafał K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 325c § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Wyrażenie „bezpośrednio potem” w określonych warunkach, tj. przy zachowaniu nieprzerwanej ciągłości czasowej między czynem, zawiadomieniem o nim policji, jak i dokonywanymi przez policję czynnościami związanymi ze pościgiem, może oznaczać także okres nawet kilku dni po popełnieniu przestępstwa.
Pomocnicze
k.p.k. art. 441 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna do przedstawienia zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy Sądowi Najwyższemu.
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 283
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedstawione zagadnienie prawne nie ma znaczenia dla rozpoznania apelacji. Pojęcie „bezpośrednio potem” w art. 325c pkt 1 k.p.k. jest wystarczająco zinterpretowane w orzecznictwie i doktrynie. Sąd odwoławczy nie jest uprawniony do kierowania pytań dotyczących zagadnień, które nie pojawiły się jako problem w konkretnej sprawie.
Godne uwagi sformułowania
Wyrażenie „bezpośrednio potem” (...) może oznaczać także okres nawet kilku dni po popełnieniu przestępstwa. istotnym problem interpretacyjnym jest taki problem, który dotyczy np. przepisu rozbieżnie interpretowanego w praktyce sądowej lub przepisu o oczywiście wadliwej redakcji bądź niejasno sformułowanego, umożliwiającego przeciwstawne interpretacje.
Skład orzekający
R. Malarski
przewodniczący
J. Sobczak
sprawozdawca
E. Strużyna
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia „bezpośrednio potem” w kontekście art. 325c pkt 1 k.p.k. oraz zasady przedstawiania zagadnień prawnych przez sądy odwoławcze."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego kontekstu postępowania karnego i wykładni konkretnego przepisu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na wykładnię pojęcia kluczowego dla trybów uproszczonych w postępowaniu karnym oraz zasady kierowania pytań do Sądu Najwyższego.
“Czy „bezpośrednio potem” to tylko chwila? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe pojęcie w prawie karnym.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Z DNIA 20 LIPCA 2005 R. I KZP 21/05 Wyrażenie „bezpośrednio potem” (art. 325c pkt 1 k.p.k.) w określo- nych warunkach, tj. przy zachowaniu nieprzerwanej ciągłości czasowej między czynem, zawiadomieniem o nim policji, jak i dokonywanymi przez policję czynnościami związanymi ze pościgiem, może oznaczać także okres nawet kilku dni po popełnieniu przestępstwa. Przewodniczący: sędzia SN R. Malarski. Sędziowie SN: J. Sobczak (sprawozdawca), E. Strużyna. Prokurator Prokuratury Krajowej: M. Staszak. Sąd Najwyższy w sprawie Rafała K., po rozpoznaniu, przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 18 marca 2005 r., zagadnienia prawnego wymagającego zasadni- czej wykładni ustawy: „Czy pozbawieniem wolności w rozumieniu art. 325c pkt 1 k.p.k. jest każde pozbawienie wolności z wyjątkiem zatrzymania lub tymczasowego aresz- towania wobec sprawcy ujętego na gorącym uczynku lub bezpośrednio po- tem, czy też tylko takie, które uniemożliwia lub utrudnia oskarżonemu reali- zację jego uprawnień procesowych, które wyłącza możliwość prowadzenia dochodzenia, a w konsekwencji rozpoznania sprawy w trybie uproszczo- nym?” p o s t a n o w i ł odmówić podjęcia uchwały. 2 U Z A S A D N I E N I E Z przedstawionym powyżej zagadnieniem prawnym wystąpił, w trybie art. 441 § 1 k.p.k., Sąd Okręgowy w K. w następującym układzie proceso- wym: Do Sądu Rejonowego w C. wpłynął akt oskarżenia przeciwko Rafa- łowi K., zawierający zarzut popełnienia przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. Sąd Rejonowy prowadził postępowanie w trybie uproszczonym, które następnie zostało zakończone wydanym w dniu 18 sierpnia 2004 r. skazu- jącym wyrokiem zaocznym. Od powyższego wyroku apelację wniósł osobiście oskarżony. Rozpoznając ją, Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z dnia 18 mar- ca 2005r., na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przedstawił Sądowi Najwyższe- mu zagadnienie prawne wymagające – jego zdaniem – zasadniczej wy- kładni ustawy. Prokurator Prokuratury Krajowej wniósł o odmowę podjęcia uchwały. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego istotnym problem interpretacyjnym jest taki problem, który dotyczy np. przepisu rozbieżnie interpretowanego w praktyce sądowej lub przepisu o oczywiście wadliwej redakcji bądź niejasno sformułowanego, umożliwiającego przeciwstawne interpretacje (por. postanowienie SN z dnia 16 czerwca 1993 r., I KZP 14/93, Wok. 1993, nr 11, s. 8; uchwała SN z dnia 18 listopada 1998r., I KZP 16/98, OSNKW 1998, z. 11-12, poz. 48). Ponadto pytanie przedstawione Sądowi Najwyższemu musi być także ści- śle powiązane z okolicznościami sprawy, a mówiąc wprost, zaistnieć musi taka sytuacja procesowa, w której dokonanie wykładni określonego przepi- su (lub przepisów) konieczne jest dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. 3 Sąd odwoławczy nie jest zatem uprawniony do kierowania pytań dotyczą- cych zagadnień, które nie pojawiły się, jako problem, w konkretnej sprawie (postanowienie SN z dnia 20 listopada 1997 r., I KZP 22/97, OSN Prok. i Pr. 1998, nr 1, poz. 17). Zdaniem Sądu Najwyższego, przedstawione przez Sąd Okręgowy w K. zagadnienie prawne nie ma znaczenia dla rozpoznania apelacji, albo- wiem w przedmiotowej sprawie wątpliwości Sądu Okręgowego sprowadza- ją się do kwestii interpretacji zawartego w art. 325c pkt 1 k.p.k wymogu „ujęcia na gorącym uczynku lub bezpośrednio potem”. Pojęcie to było wie- lokrotnie interpretowane zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Wymóg ujęcia wskazany w pkt 1 art. 325c k.p.k. oznacza, że chodzi o schwytanie sprawcy podczas popełniania lub usiłowania popeł- niania przestępstwa (tj. na gorącym uczynku) albo bezpośrednio potem, czyli w miejscu jego dokonania (usiłowania) bądź w pościgu, podjętym przy zachowaniu jego nieprzerwanej ciągłości czasowej między czynem a dzia- łaniem zmierzającym do ujęcia, które powinno nastąpić nie później niż bezpośrednio po czynie. Ujęcia może dokonać zarówno organ ścigania, jak i osoba prywatna, która następnie niezwłocznie przekazuje sprawcę temu organowi w celu zatrzymania (por. T. Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Kraków 2003, s. 831-832). Zdaniem Sądu Najwyż- szego, użyte w treści art. 325c pkt 1 k.p.k. wyrażenie „bezpośrednio po- tem”, w określonych warunkach, tj. przy zachowaniu nieprzerwanej ciągło- ści czasowej między czynem a zawiadomieniem o nim policji, jak i dokony- wanymi przez policję czynnościami związanymi z pościgiem, może obej- mować okres nawet kilku dni po dokonaniu czy usiłowaniu dokonania prze- stępstwa. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że zatrzymanie oskarżonego Rafała K. nastąpiło w okolicznościach, o których mowa w art. 325c pkt 1 k.p.k., albowiem zdarzenie objęte postępowaniem miało miejsce około godz. 19.00 w dniu 1 września 2003 r., a zatrzymanie Rafała K. tego 4 samego dnia o godz. 21.30, w trakcie dokonywania przez policję czynności związanych z pościgiem. W związku z powyższym Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspo- zytywnej postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI