I KZ 48/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy szer. rez. D. T. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 września 2023 r., sygn. akt Kp 51/23, o przedłużeniu stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Wojskowy Sąd Okręgowy przedłużył areszt na trzy miesiące, do dnia 24 grudnia 2023 r., wobec podejrzanego o popełnienie 35 czynów, określonych w szeregu przepisów Kodeksu karnego, w tym zbrodni. Obrońca zaskarżył postanowienie, zarzucając naruszenie art. 253 k.p.k. i art. 6 Konwencji Praw Człowieka oraz wnosząc o zmianę lub uchylenie postanowienia. Sąd Najwyższy, po analizie argumentów, uznał zażalenie za bezzasadne. Podkreślono, że Wojskowy Sąd Okręgowy szczegółowo i rzetelnie uzasadnił swoją decyzję, wskazując na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych czynów, konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, obawę popełnienia kolejnych przestępstw, groźbę utrudniania postępowania oraz potrzebę przeprowadzenia dalszych czynności dowodowych. Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów procesowych i Konwencji są ogólne i nie wykazały konkretnego przejawu naruszenia. Odniesiono się również do obszerności zgromadzonego materiału dowodowego (39 tomów akt) i wielowątkowości sprawy, co świadczy o sprawnym procedowaniu prokuratury. Sąd uznał, że argumenty obrońcy dotyczące ustabilizowanego trybu życia podejrzanego i braku wpływu jego pozostawania na wolności na postępowanie, są nie do przyjęcia w świetle zarzucanych czynów i dowodów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie przedłużenia tymczasowego aresztowania w sprawach wielowątkowych i o dużej liczbie zarzutów, a także ocena zarzutów naruszenia praw procesowych i konwencyjnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, ale stanowi przykład stosowania przepisów o środkach zapobiegawczych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zasadne jest przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego o popełnienie licznych i poważnych przestępstw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przedłużenie tymczasowego aresztowania jest zasadne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o przedłużeniu aresztu, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, wagę zarzucanych czynów, potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania oraz obawę popełnienia kolejnych przestępstw lub utrudniania postępowania. Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów procesowych i Konwencji Praw Człowieka zostały uznane za nieuzasadnione.
Czy zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia art. 253 k.p.k. i art. 6 Konwencji Praw Człowieka zostały przez sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucone?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zarzuty te zostały zasadnie odrzucone.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty obrońcy były zbyt ogólne i nie wykazały konkretnego naruszenia przepisów przez sąd pierwszej instancji. Samo przedłużenie aresztu nie stanowi naruszenia tych norm, a obrońca nie wskazał precyzyjnie, w czym przejawia się naruszenie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. T. | osoba_fizyczna | podejrzany |
Przepisy (16)
Główne
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 298 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 65 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 299 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 191 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 273
Kodeks karny
k.k. art. 342 § § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 252 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 191 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 282
Kodeks karny
k.k. art. 233 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 239 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 253
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych przestępstw. • Przedłużenie tymczasowego aresztowania jest konieczne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. • Istnieje uzasadniona obawa popełnienia przez podejrzanego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu publicznemu. • Istnieje realna obawa utrudniania przez podejrzanego prowadzenia postępowania karnego. • W sprawie istnieje jeszcze do przeprowadzenia szereg czynności dowodowych. • Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia art. 253 k.p.k. i art. 6 EKPC są ogólne i nieuzasadnione. • Obszerność materiału dowodowego (39 tomów) i wielowątkowość sprawy świadczą o sprawnym procedowaniu prokuratury.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 253 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie. • Naruszenie art. 6 Konwencji Praw Człowieka poprzez stosowanie izolacyjnego środka zapobiegawczego w sytuacji braku podstaw. • Zastosowanie poręczenia majątkowego, dozoru policji i zakazu opuszczania kraju byłoby wystarczające. • Podejrzany prowadził ustabilizowany tryb życia, miał rodzinę i stały adres zamieszkania.
Godne uwagi sformułowania
Uczynił to w sposób wyjątkowo drobiazgowy, skrupulatny i rzetelny. • Samo przedłużenie stosowanego wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania z pewnością nie wystarczy do uznania naruszenia tych norm, wobec ich generalnego charakteru. • Autor zażalenia w żadnej mierze nie uzasadnia na czym miałoby w istocie polegać jego naruszenie przez sąd podejmujący decyzję o przedłużeniu stosowania tymczasowego aresztowania. • Z lektury uzasadnienia zażalenia można wywnioskować, że jego autor w sposób subiektywny przedstawia własną analizę (korzystną dla podejrzanego) materiału dowodowego. • Biorąc pod uwagę mnogość czynów, która aktualnie została zarzucona na obecnym etapie postępowania podejrzanemu (35 wobec niego samego podejrzanego, przy łącznej ilości 75), wielowątkowość sprawy oraz jej wielopodmiotowość, orzekający w niniejszym składzie Sąd nie miał nawet cienia wątpliwości, że oskarżyciel publiczny proceduje w sposób wyjątkowo sprawny, a nie opieszały. • Dla oceny zasadności decyzji Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu pozostaje bez znaczenia fakt, że „podejrzany do czasu osadzenia w areszcie śledczym prowadził ustabilizowany tryb życia, miał rodzinę i stały adres zamieszkania”, gdyż okoliczności opisane powyżej (w pkt od 1 do 4) zdecydowanie dominują nad znaczeniem prezentowanych przez obrońcę ocen dotyczących dotychczasowego stylu życia szer. rez. D. T..
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przedłużenia tymczasowego aresztowania w sprawach wielowątkowych i o dużej liczbie zarzutów, a także ocena zarzutów naruszenia praw procesowych i konwencyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, ale stanowi przykład stosowania przepisów o środkach zapobiegawczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy przedłużenia tymczasowego aresztowania w złożonej sprawie karnej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego procesowego. Pokazuje, jak sąd ocenia argumenty obrony w kontekście dowodów i zagrożeń procesowych.
“Sąd Najwyższy utrzymuje areszt dla podejrzanego o 35 czynów: kluczowe argumenty za i przeciw wolności.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.