I KZ 4/24

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pełnomocnika oskarżycielki prywatnej J. K. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 30 listopada 2023 r., sygn. akt VII WKK 20/23, w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji. Sprawa wywodzi się z prywatnego aktu oskarżenia przeciwko P. M. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 212 § 1 k.k. i z art. 216 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Opolu postanowieniem z 3 sierpnia 2023 roku, sygn. akt II K 626/23, umorzył postępowanie karne wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego. Postanowienie to zostało zaskarżone przez oskarżycielkę prywatną i jej pełnomocnika. Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 26 września 2023 r., sygn. akt VII Kz 419/23, utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego. Następnie pełnomocnik oskarżycielki prywatnej złożył kasację od tego postanowienia. Przewodniczący VII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Opolu zarządzeniem z dnia 30 listopada 2023 r. odmówił przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną na podstawie art. 519 k.p.k. Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej zaskarżył to zarządzenie zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 519 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne. Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacją nie może być objęte jakiekolwiek postanowienie o umorzeniu postępowania, a jedynie takie, które jednocześnie orzeka środek zabezpieczający. W związku z tym, jedyną możliwością zaskarżenia orzeczenia kasacją było skorzystanie z uprawnienia do jej wniesienia przez podmioty określone w art. 521 k.p.k. Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający