I KZ 3/18

Sygn. akt I KZ 3/18
POSTANOWIENIE
Dnia 19 września 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie lekarza K. C.
obwinionej o czyny z 8 KEL w zw. z art. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 19 września 2018 r.,
zażalenia Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej
na zarządzenie Przewodniczącego Naczelnego Sądu Lekarskiego
z dnia 24 maja 2018 r.
w przedmiocie odmowy przyjęcia skargi na orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 12 stycznia 2018 r. uchylające orzeczenie Okręgowego Sądu Lekarskiego w […] z dnia 31 sierpnia 2017 r. i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania
postanowił:
uchylić zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie jest zasadne. Trafnie w nim podniesiono zarzut naruszenia m.in. art. 112 pkt 1 u.i.l., co miało wpływ na treść wydanego zarządzenia (art. 438 pkt 2 k.p.k.).
Zdaniem Sądu Najwyższego odesłanie zawarte w art. 112 pkt 1 u.i.l., nakazujące „odpowiednie” stosowanie przepisów kodeksu postępowania karnego do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy (także lekarzy dentystów – art. 4 ust. 1 pkt 3 u.i.l.), dotyczy również przepisów rozdziału 55a k.p.k., regulującego instytucję skargi. Za takimi poglądem przemawia szereg argumentów przedstawionych już przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie I KZ 1/18, wydanym w takim samym układzie procesowych, do którego to orzeczenia należy w tym miejscu odesłać.
Powtórzyć i podkreślić należy jeden tylko argument wskazany już we wspomnianym orzeczeniu Sądu Najwyższego, a mianowicie ten, że obecny model postępowania odwoławczego w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy ma inny niż dotychczas charakter w związku z odpowiednim stosowaniem znowelizowanych przepisów kodeksu postępowania karnego o postępowaniu odwoławczym. Aktualnie, po reformie przeprowadzonej w latach 2015 i 2016, jest to postępowanie kontrolno – reformatoryjne. Taki model kontroli odwoławczej oznacza, że sąd odwoławczy – odpowiednio Naczelny Sąd Lekarski ma bardzo szerokie uprawnienia do merytorycznego orzekania, a wąskie pole orzekania kasatoryjnego. Wynika to z nowego brzmienia art. 452 § 2 k.p.k., który zobowiązuje sąd odwoławczy - Naczelny Sąd Lekarski do przeprowadzania postępowania dowodowego w instancji odwoławczej oraz z art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k., który zawiera podstawy uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Ten ostatni przepis ma bowiem także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy. Skoro tak, to zgodnie z założeniem ustawodawcy, także prawidłowość jego zastosowania powinna podlegać kontroli w trybie skargi. Instytucja skargi może bowiem przyczynić się do przyspieszenia postępowania zapobiegając niezasadnym uchyleniom orzeczeń w celu ponownego rozpoznania sprawy, gdy dostrzeżone uchybienia mogą zostać usunięte już na etapie postępowania odwoławczego bądź też gdy nie miały one wpływu na treść wydanego orzeczenia.
Dlatego też zaskarżone zarządzenie zostało uchylone. Oznacza to, że skardze należy nadać bieg w sposób określony w przepisach kodeksu postępowania karnego.